Вы тут

Нам ёсць пра што пагаварыць


Вялікая размова з Прэзідэнтам, што праходзіла ў Адміністрацыйным комплексе па мінскім праспекце Пераможцаў, 14, доўжылася больш за сем гадзін


Фота БЕЛТА

Мяркую, хоць раз у жыцці кожны адчуваў вострую патрэбу выгаварыцца. Калі з блізкімі, у сям’і ёсць напруга. Калі з начальнікам ці падначаленымі не ўсё складваецца. Калі… Жыццёвых сітуацый — мноства. Ды не заўсёды “фармат”, абставіны, месца дазваляюць узяць патрэбную танальнасць, выдзеліць час, улічыць нюансы. Размова ж і “недаспець” можа, і “пераспець”. Псіхолагі між тым сцвярджаюць: шматлікіх спрэчак, міжасабовых канфліктаў, нават войнаў, многіх іншых патрасенняў можна было б пазбегнуць, калі б людзі ўмелі гаварыць, слухаць і чуць адзін аднаго, дамаўляцца.

Мяккая сіла слова, бывае, мацней за каменныя крэпасці.

Больш за сем гадзін… Калегі на тым акцэнтуюць увагу. Доўга? Так. Нецярпліваму школьніку, аднак, здоўжваецца і ўрок. А тым, хто ўмее слухаць і паглыбляцца ў сказанае, аналізаваць яго, суадносіць са сваімі думкамі — ці ж доўга? Калі хто не быў на мерапрыемстве ці не глядзеў, не слухаў яго анлайн, варта паглядзець хаця б фрагменты. Каб пераканацца: Прэзідэнт гаварыў, як ён часам удакладняе, шчыра й адкрыта. І гэта вельмі падкупляе. Дарэчы, мой сябар па Ленінградскім дзяржуніверсітэце, які цяпер працуе ў Дзярждуме Расіі, вечарам скінуў невялічкае паведамленне па вайберы: усё глядзеў. І адным толькі словам, але важкім (ну школа ж, і Дума…) зрабіў трапны акцэнт: “Уражвае”.

Так, нам, хто памятае доўгія “застойныя” прамовы Леаніда Брэжнева ці “перабудовачныя” — Міхаіла Гарбачова, патрэбна ўражанне. А ў адметным грамадска-палітычным мерапрыемстве “Вялікая размова з Прэзідэнтам” важнае не толькі пра што. Важна і — як. Мы ўмеем лавіць нюансы. Інфармацыйная ж і танальнасць, атмасфера ў аўдыторыі, а таксама логіка, драматургія, эмацыйная афарбоўка ўсёй дзеі. Сучасныя тэхналогіі дазваляюць узнавіць тое, што адбывалася 1 сакавіка 2019 года ў Адміністрацыйным комплексе па праспекце Пераможцаў, 14 — гэта будынак побач з Палацам Незалежнасці. Клікніце ў інтэрнэце, калі яшчэ не ў тэме. Я ж, рыхтуючы нататкі, маю перад сабой сціслую справаздачу калег-звяздоўцаў “Вялікая размова з Прэзідэнтам прайшла ў сталіцы”.

Такі фармат размовы з прадстаўнікамі СМІ, шырокай грамадскасці Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка ўпершыню выкарыстаў у 2017‑м. Сёлета ў вялікай зале было больш за 200 вядомых у краіне людзей, прадстаўнікоў замежных СМІ. Мы бачылі дзеячаў культуры, мастацтва, падключаліся да размовы палітолагі, эканамісты, работнікі рэальнага сектара эканомікі. Былі прадстаўнікі грамадскіх аб’яднанняў і канфесій. Як бачым, Вялікая размова — запатрабаваная ў сённяшняй беларускай рэальнасці. Больш за тое: свае пытанні, прапановы кіраўніку беларускай дзяржавы можа цяпер падаваць кожны: пра тое напярэдадні абвяшчалі СМІ, а прадстаўнік БелТА пад час размовы інфармаваў, якія асноўныя пытанні паступаюць “ад народа” праз арганізатараў мерапрыемства. Былі й звароты ад замежных грамадзян і, пэўна ж, беларусаў замежжа. Бо, як вядома, да таго, што дзеецца на Бацькаўшчыне, нашы супляменнікі ў свеце праяўляюць велізарны інтарэс. У прыватнасці, сябры рэдакцыі з эстонскай Нарвы Людміла Аннус і Віктар Байкачоў адгукнуліся на Вялікую размову ды скінулі й спасылкі на замежныя СМІ, якія па-рознаму каментуюць падзею ў Беларусі. Што да зваротаў, то іх, заявіла днямі карэспандэнту БелТА кіраўнік Адміністрацыі Наталля Качанава, у час падрыхтоўкі й правядзення мерапрыемства “Вялікая размова з Прэзідэнтам” паступіла каля дзвюх з паловай тысяч. Як ідзе праца з імі — чытайце пад рубрыкай “Са стужкі навін” у гэтым нумары газеты.

Пераказваць, пра што гаварылася пад час Вялікай размовы, а тым больш як — няўдзячная справа, і я за гэта не бяруся. Згадаю толькі некаторыя асноўныя тэмы, пытанні, якія абмяркоўваліся. Цікава прыслухацца да ўступнага слова кіраўніка дзяржавы. Ён акрэсліў “дыскусійнае поле” так: у размове належыць даць аб’ектыўную ацэнку ў дачыненні да самых гучных тэм, якія асабліва хвалююць грамадства. Удакладніў: усё, што прагучыць у зале, стане асновай для падрыхтоўкі штогадовага Паслання Прэзідэнта беларускаму народу й Парламенту. Так што працяг у такой размовы — ужо на ўзроўні рашэнняў, даручэнняў, спраў — будзе.

Яшчэ Прэзідэнт падкрэсліў, што, нягледзячы на моцнае развіццё медыйнай прасторы, цяпер адчуваецца дэфіцыт кантэнту, які б карыстаўся абсалютным даверам аўдыторыі. На жаль, такому недаверу спрыяюць фэйкавыя навіны. “Яны імгненна распаўсюджваюцца, захопліваюць аўдыторыю, бударажаць думкі, — лічыць кіраўнік дзяржавы. — Потым, вядома ж, абвяргаюцца, але градус напружання ў грамадстве не падае. І вы ведаеце, што там, дзе размова ідзе пра вялікую палітыку, небяспека ад падобнага роду інфармацыйных укідаў павялічваецца шматкроць”.

Таму ў інфасвеце, заражаным вірусамі фэйкаў, падвышаецца роля тых выданняў і журналістаў, якія захоўваюць законы прафесійнай этыкі, нормы маралі, паважаюць сваю аўдыторыю ды імкнуцца працаваць з дакладнымі фактамі, максімальна аб’ектыўна. Такіх, праўда, усё менш, але яны ў нас ёсць, сказаў Аляксандр Лукашэнка. Ён жа выказаў жаданне, каб і СМІ, якія пазіцыянуюць сябе як незалежныя, і эксперты, што ацэньваюць падзеі ды ствараюць пэўны фон іх успрымання, адчувалі мяжу дапушчальнага. Тую мяжу, за якой парушаецца раўнавага ў грамадстве. Разумелі адказнасць за кожнае сказанае слова: “Таму што мір і парадак у краіне не вартыя прафесійных амбіцый”.

Прэзідэнт нагадаў: знешняя палітыка Беларусі праводзіцца выключна ў інтарэсах забеспячэння бяспекі й захавання міра на Зямлі: “Мы супраць любых праяў агрэсіі — як ваеннай, так і інфармацыйнай. Але па перыметры нашай мяжы ўзнікаюць новыя кропкі напружанасці. Дагаворы, якія забяспечвалі баланс ваенных сіл на планеце, разыходзяцца па швах. У разгары — новая гонка ўзбраенняў. Ды варта нам адрэагаваць на сучасныя выклікі, зрабіць крок у напрамку ўласнай ваеннай магутнасці, як адразу пачынаюцца хваляванні, як у міжнародных палітычных колах, так і на прасторах інтэрнэту”.

Шмат увагі надавалася пад час Вялікай размовы ўзаемастасункам з Расіяй і Еўрасаюзам, сітуацыі ва Украіне. Гаварылі пра Крым, пра будаўніцтва Саюзнай дзяржавы. Аргументавана і з моцным эмацыйным пасылам прагучала думка: Беларусь ніколі не была нахлебнікам у Расіі ды й не будзе. Абмяркоўваліся перспектывы кітайска-беларускай супрацы, фармат “Хельсінкі-2”, які гатова развіваць Беларусь на карысць еўрапейскай бяспекі. Гаварылі пра бізнес, прадпрымальніцтва, якому, адзначалася, свабоды прадастаўлена нават больш, чым у іншых краінах. І пра новую Канстытуцыю, і пра механізмы перадачы ўлады, і пра моўныя пытанні. Яшчэ — пра тое, як важна, каб жанчыны беларускія нараджалі больш дзяцей, пра беспрэцэдэнтныя меры па падтрымцы сям’і, якія мяркуецца прадпрыняць.

Вялікая размова мае шырокі розгалас. І ў пару вясновую хочацца з надзеяй думаць: што пасеяна словамі — тое справамі прарасце.

Іван Ждановіч

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Работа па вяртанні імёнаў ахвяр канцлагера Штутгаф не спыняецца

Работа па вяртанні імёнаў ахвяр канцлагера Штутгаф не спыняецца

Імя адбіралі: калі ў рэгістрацыйны барак уваходзіў чалавек, то ўжо з наступных дзвярэй выходзіў нумар.

Жыллё

Як даказаць, што сусед сочыць за вамі, а не за злодзеямі

Як даказаць, што сусед сочыць за вамі, а не за злодзеямі

Падобныя звароты ад фізічных асоб — не рэдкасць.

Грамадства

Якую шкоду могуць прынесці бяскрыўдныя цацкі?

Якую шкоду могуць прынесці бяскрыўдныя цацкі?

У сённяшнім быце немагчыма абысціся без хімічных прадуктаў.

Грамадства

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Вечарам прайсціся ўздоўж цэнтральнай вуліцы Першамайскай у Магілёве адно задавальненне.