Вы тут

У Мінску расказалі пра аўтызм на мове мастацтва


Увечары 2 красавіка каля сталічнай ратушы прахожыя ўпрыгожылі сінімі агнямі рэпрадукцыю карціны Вінсента Ван Гога «Зорная ноч». У гэты ж час у Палацы культуры прафсаюзаў поўная зала вітала акцёраў тэатральнай пастаноўкі «Восем пачуццяў, або Нараджэнне чалавека». Абедзве гэтыя падзеі сталі часткай агульнай дзеі і прыцягвалі ўвагу беларусаў да Сусветнага дня інфармавання аб праблеме аўтызму. Ініцыятарам акцыі стаў сямейны інклюзіў-тэатр «і» пры падтрымцы аператара мабільнай сувязі velcom.


«Чаму менавіта карціна Ван Гога? Бо ў яго творчасці і біяграфіі многія даследчыкі заўважалі прыкметы разладу аўтыстычнага спектру, — патлумачылі арганізатары. — Але гэтыя асаблівасці не перашкодзілі Ван Гогу стаць знакамітым на ўвесь свет мастаком». Акцыя, падчас якой арт-аб’екты падсвечваюцца сінім колерам у знак падтрымкі людзей з аўтызмам, праходзіць штогод у многіх краінах свету. У прыватнасці, дзякуючы мінчанам і гасцям сталіцы рэпрадукцыя карціны «Зорная ноч» расквецілася 700 светладыёднымі лямпачкамі.

Аўтызм сёння — насамрэч важная праблема, якую трэба шырока абмяркоўваць у грамадстве і ўсім разам шукаць шляхі ўзаемадзеяння, сацыялізацыі людзей з аўтызмам. Паводле звестак Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, пытанне жыцця з аўтызмам паўстае перад кожным 160-м дзіцем, незалежна ад узросту, стану здароўя і сацыяльнага статусу яго бацькоў. Расказаць пра гэта ў чарговы раз вырашылі рэжысёры і акцёры сямейнага інклюзіў-тэатра «і». Уласна, кранальную гісторыю пра восем пачуццяў, з якіх складаецца кожны чалавек, напісаў выхаванец тэатра, хлопец з аўтызмам Кастусь Жыбуль. А яго маці, паэтка Вера Жыбуль, таксама як юная спявачка і актрыса Злата Залеская, дапамагала з напісаннем сцэнарыя кіраўніку і рэжысёру-пастаноўшчыку тэатра Ірыне Пушкаровай. Праект атрымаўся міжнародным дзякуючы супрацоўніцтву з галандскім тэатрам Kazou і рэжысёрам Хансам Салемінкам. 

Галоўнымі персанажамі спектаклю сталі... самі пачуцці: злосць, сум, інтарэс, крыўда, страх, радасць, задавальненне, віна, якія ў пэўныя моманты жыцця захопліваюць чалавека цалкам альбо разрываюць яго на часткі, супярэчаць адно аднаму. Як навучыцца жыць з усімі гэтымі пачуццямі, знайсці сябе ў часе і прасторы, захаваць «самасць» і зразумець іншых людзей? Пошук адказаў на пастаўленыя пытанні выліўся для аўтараў і герояў новай пастаноўкі ў яркую, пластычную дзею, дапоўненую візуальнымі эфектамі на адмысловым экране. Агулам у пастаноўцы задзейнічаны 80 чалавек — гэта і прафесійныя акцёры, і выхаванцы студыі, прычым недасведчаны глядач на сцэне нізавошта не адрозніць «асаблівых» дзяцей, для якіх тэатратэрапія становіцца эфектыўным сродкам пераадолнння дыягназу, ад «звычайных». І авацыі, якія прагучалі на прэм’еры, усе ўдзельнікі таксама атрымалі абсалютна на роўных.

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.

Грамадства

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Як з дапамогай кода стварыць уласную анімацыю і «ажывіць» касмічны карабель? 

Грамадства

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Наш карэспандэнт пастараўся згадаць самыя цікавыя прыклады сумеснай рэалізацыі праектаў.

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.