Вы тут

Вецер вандраванняў


Вясна — бацькі дашкольнікаў і малодшых школьнікаў не дадуць зманіць — гэта не толькі абуджэнне, першацветы і змена практычнага гардэробу на больш яркі і легкадумны. Гэта яшчэ неабходнасць хоць бы прыблізна паведаміць у школе ці дзіцячым садку, дзе вашы дзеці будуць аздараўляцца падчас ужо такіх блізкіх летніх вакацый, і самім спланаваць летні адпачынак. Не дзіва, што на розных рэсурсах пачкамі пачынаюць з'яўляцца парады і расповеды бывалых пра тое, як гэта лёгка, захапляльна і наогул беспраблемна — адпачываць з дзецьмі.


Энтузіясты-вандроўнікі ўпікаюць асцярожных бацькоў: маўляў, уся справа ў вашай уласнай ляноце і нежаданні адарваць пятую кропку ад роднай утульнай канапы. Насамрэч, сцвярджаюць такія нястомныя турысты, нават з немаўлятамі можна падарожнічаць хоць за тысячы кіламетраў і тры пералёты, павадзіць іх па музеях у Еўропе, паказаць світанак у Тайландзе, перазімаваць на Канарах і г. д.

Адкінем сілай волі нетактоўнае жаданне ўдакладніць, на якія такія залатыя запасы сярэднестатыстычнай сям'і з двума-трыма дзецьмі выправіцца на доўгія вакацыі, бо зразумела ж, атрымаем хрэстаматыйны адказ: хочаш добра адпачыць — трэба добра папацець, круціцца, шукаць варыянты. Сапраўды, фінансавы бок вельмі важны, але далёка не заўжды вызначальны ў планах падарожнікаў. Значна больш пытанняў узнікае да таго, ці ўсе ў сям'і маюць дастаткова моцны імунітэт, каб перанесці доўгую дарогу, змену часавага пояса, клімату, звыклай ежы і вады, ці ва ўсіх супадаюць інтарэсы ў плане культурна-асветніцкай праграмы ў адпачынку, або рашэнне прымаецца кімсьці адным, таму што «мне гэта цікава, значыць, усім будзе цікава»?

Не, я далёкая ад таго, каб абвінавачваць у крывадушнасці і эгаізме бацькоў, якія падарожнічаюць з дзецьмі. Але не трэба рабіць распаўсюджаную памылку і лічыць, што калі ў вас спрацавала пэўная схема, то ва ўсіх астатніх атрымаецца тое самае. Асабіста ведаю сям'ю, у якой бацькі перадалі сваё захапленне воднымі паходамі сыну, і сплаўляюцца яны разам з дзевяці месяцаў малога, і, тройчы цьфу-цьфу, з кожнага сплаву вяртаюцца па вушы задаволеныя, шчаслівыя і здаровыя. Але гэтаксама ведаю я і матулю, якая наслухалася парад знаёмых «не сядзець седзьма», пасадзіла малодшую дачку ў слінг, старэйшага сына на калені і паехала да мора — а вярнуўшыся вымушаная была лячыць жорсткую алергію ў малой і запаленне лёгкіх у сына... Дый сама яшчэ добра помню, як штораз падчас адпачынку маю дачку-дашкольніцу накрывала напоўніцу акліматызацыя, і прыкладна да яе пяці гадоў такія сямейныя канікулы прыносілі больш нервовых турбот, чым задавальнення. Нездарма ж большасць педыятраў не рэкамендуюць выязджаць у іншую кліматычную зону з зусім маленькімі дзецьмі (да таго ж з немаўлём да двух тыдняў вас не возьмуць на борт самалёта, да шасці месяцаў — на круізныя лайнеры) і абавязкова раяць, плануючы сямейны водпуск, укамплектаваць дарожную аптэчку з улікам стану здароўя вашага дзіцяці і пацікавіцца эпідэмічнай сітуацыяй у краіне, куды вы збіраецеся паехаць, асабліва калі дзіця не прышчэплена ад пэўных хвароб.

«З першым дзіцем я была ўпэўненая, што ведаю абсалютна ўсё, і імкнулася перадаць гэтыя сакральныя веды свету, — прызнаецца шматдзетная сяброўка. — З другім стала больш асцярожнай у выказваннях і ацэнках. А з трэцім наогул зразумела, што нічога як след не ведаю, што бацькоўству трэба яшчэ вучыцца і вучыцца. Таму, калі многія просяць падзяліцца, як мы ладзім сямейны адпачынак, — расказваю, але абавязкова падкрэсліваю, што гэта толькі наш канкрэтны досвед, і камусьці іншаму ён можа проста не падысці».

Словам, летні адпачынак — якраз той выпадак, калі варта сем разоў адмераць, суаднесці з аб'ектыўнай рэальнасцю ўсе вашы «хачу» і «магу». А потым ужо — надзімаць парусы і лавіць спадарожны вецер!

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.

Грамадства

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Як з дапамогай кода стварыць уласную анімацыю і «ажывіць» касмічны карабель? 

Грамадства

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Наш карэспандэнт пастараўся згадаць самыя цікавыя прыклады сумеснай рэалізацыі праектаў.

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.