Вы тут

«У эфіры цішыня — на вуліцах сталіцы спакойна»


— Работа ў нас разнастайная. Кожны дзень не падобны да папярэдняга. Не засумуеш! — з усмешкай сустракае каля службовага аўто камандзір аддзялення роты ППСМ УУС адміністрацыі Першамайскага раёна сталіцы старшы прапаршчык Сяргей Шчуркоўскі.


Міліцыянер спрытна заскоквае ў добра ўсім знаёмы «УАЗік» і прыспешвае нас:

— Пятніца і выхадныя — «гарачы» час для патрульна-паставой службы. Людзі расслабляюцца пасля цяжкіх рабочых дзён і пачынаюць адпачываць, хто на што здатны. Большая частка злачынстваў адбываецца менавіта ў стане алкагольнага ап'янення.

На дзяжурства з аўтапатрулём мы з фотакарэспандэнтам «заступаем» у суботу ў 18 гадзін. Сёння працуем у цэнтры — ад Акадэміі навук да вуліцы Валгаградскай. Першы «кліент» ужо чакае наш патруль на апорным пункце міліцыі. Участковы знайшоў яго ў тамбуры шматпавярховіка. Мужчына спаў.

— Пакідаць яго там — небяспечна. Людзі ў нецвярозым стане — патэнцыйныя ахвяры зладзеяў і хуліганаў, — тлумачыць Сяргей Эдуардавіч. — Затрыманы ў поле зроку міліцыянераў трапляў неаднаразова. Калі ты за розум возьмешся?

— Выйду адсюль — адразу паразумнею, — просіцца мужчына гадоў 35. — Мне трэба проста ажаніцца! А добрую дзяўчыну знайсці не магу, — разводзіць рукамі.

— Зараз адвязём нашага «госця» ў выцвярэзнік (спецыялізаваны ізалятар Першамайскага РУУС Мінска. — Аўт.). Калі чаргі не будзе — аформім усё хутка. Як правіла, у выхадныя і святочныя дні ахвотных «адпачыць» там шмат, — расказвае міліцыянер. — Далейшы лёс затрыманага будзе вырашаць суддзя.

* * *

Сяргей Эдуардавіч прыйшоў служыць у органы ўнутраных спраў у 1994 годзе адразу пасля арміі. Увесь гэты час ён працуе ў патрульна-паставой службе. Менавіта гэта падраздзяленне лічыцца ў міліцыі кузняй кадраў. З такой «школы» выходзяць добрыя ўчастковыя, аператыўнікі.

— Працуем мы «два праз два». Напрыклад, сёння заступілі на службу ў 18.00 — і да шасці гадзін ранку. Заўтра таксама, а потым два дні выхадных. Ці спім перад начной зменай? Вядома! — усміхаецца старшы прапаршчык. — Але, самі разумееце, хатнія клопаты ніхто не адмяняў.

«Увага! Матацыкл без дзяржнумара рухаецца па вуліцы Каліноўскага. Патрабаванням спыніць рух не падпарадкоўваецца», — перадалі па рацыі. На тэлефон дзяжурнага прыходзяць званкі рознага зместу — аўтапатрулі павінны адрэагаваць на кожны сігнал аб дапамозе. «Калі ў эфіры цішыня — значыць на вуліцах сталіцы спакойна», — кажуць міліцыянеры.

— У вашага падраздзялення работы больш зімой ці летам? — пытаюся ў суразмоўніка.

— Гэта не залежыць ад пары года. Усюды ёсць свае асаблівасці. У снегапад, напрыклад, нам неабходна быць больш уважлівымі. Калі чалавек упаў, заснуў, яго замяце за 20 хвілін, і знайсці пацярпелага будзе складана.

* * *

«Мяржынскага, 8. Жыхары скардзяцца на шум з суседняй кватэры. Мяркуюць, што тыя робяць рамонт». Выязджаем.

— Зараз мы павінны правесці прафілактычную гутарку з жыхарамі і зрабіць так, каб іх канфлікт не перарос у бойку. Аформім усе неабходныя дакументы і перададзім у ЖЭС. Далей з сітуацыяй будуць разбірацца там, — па дарозе тлумачыць Сяргей Эдуардавіч.

— Гэта я тэлефанавала! Ведаеце, як толькі вас (міліцыю. — Аўт.) выклікала, суседзі нібы пачулі гэта і адразу перасталі стукаць, свідраваць! А яшчэ некалькі хвілін таму галава ад грукату проста разрывалася! — расказвае абураная гаспадыня двухпакаёвай кватэры.

Дзверы «парушальнікі цішыні» адчынілі хутка. З парога бачна, што ў прыхожай ідзе рамонт:

— Я законы ведаю. Тое, што вы бачыце, — указвае на сцены жанчына, — раблю ў будні з 9 да 19 гадзін. А суседзі проста прыдзіраюцца да мяне! Сумна ім, відаць!'

— Разбор скаргаў на шумны рамонт у суседскай кватэры, як правіла, рэгламентуе артыкул 21.16 КаАП «Парушэнне правілаў карыстання жылымі памяшканнямі». Любыя работы, звязаныя з вібрацыямі і шумам, забаронена рабіць у святочныя дні і выхадныя, — нагадвае гаспадыні Сяргей Эдуардавіч. — За дыскамфорт навакольным пагражае адміністрацыйнае пакаранне.

«Увага! Незалежнасці, 168, корпус 2. Кампанія: чатыры хлопцы і две дзяўчыны ў двары дома збілі двух мужчын. Хуліганы зніклі ў напрамку аркі», «У салоне тралейбуса спіць мужчына», «Жанчыну збівае п'яны муж. Тэлефануе суседка», «У жанчыны выхапілі з рук тэлефон», — чуем па рацыі. Званкі не адносяцца да нашага ўчастка.

Што датычыцца крадзяжоў, то тут мішэнямі часцей за ўсё становяцца п'яныя і дзяўчаты, якія трымаюць свае сумачкі, што называецца, «адным пальцам».

— Пенсіянеры таксама ў зоне рызыкі? — цікаўлюся ў суразмоўніка.

— Людзі савецкай загартоўкі вельмі ўважлівыя да сябе і сваіх рэчаў. Пажылыя грамадзяне заўсёды напагатове. Гэтаму большасці з нас у іх трэба павучыцца.

Важна, каб людзі не губляліся і стараліся запомніць прыкметы злачынцы. Паведамляць аб правапарушэнні неабходна адразу, як яно адбылося. Па статыстыцы, калі званок у дзяжурную частку паступіў у найбліжэйшыя 10—15 хвілін, верагоднасць раскрыцця злачынства дасягае 70 працэнтаў.

* * *

Міліцыянер-кіроўца прапаршчык міліцыі Ігар Уладзіміравіч Куляшэўскі працуе ў органах унутраных спраў 15 гадоў. Мужчына не вельмі гаваркі — уважліва сочыць за дарогай. Дарэчы, наш аўтапатруль заўсёды ў дарозе. За змену службовая машына можа праехаць да 150 кіламетраў.

— Ігар наш адміністрацыйны ўчастак ведае лепш, чым самы дакладны навігатар, — хваліць калегу Сяргей Эдуардавіч. — За тэхнічным станам службовай машыны сочыць таксама кіроўца.

Кампетэнтна

Начальнік упраўлення аховы правапарадку і прафілактыкі міліцыі грамадскай бяспекі ГУУС Мінгарвыканкама Аляксандр Купчэня:

— Сёння на тэрыторыі Мінска праглядаецца дынаміка павелічэння злачынстваў, якія здзяйсняюцца ў грамадскіх месцах. Пачасціліся выпадкі зарэгістраваных хуліганстваў, крадзяжоў маёмасці. Крадуць мабільныя тэлефоны, кашалькі, пакінутыя без нагляду рэчы (сумкі, заплечнікі). Транспартныя сродкі, прыпаркаваныя ў неналежных для гэтага месцах, часцей за ўсё прыцягваюць злачынцаў. Машыны драпаюць, праколваюць шыны, разбіваюць шкло. Радзей грамадзянам наносяцца цялесныя пашкоджанні ў выніку канфліктных сітуацый у грамадскіх месцах. Увогуле, у першую чаргу, пра сябе і сваю бяспеку, маёмасць чалавек павінен клапаціцца сам. Далей у справу ўступаюць супрацоўнікі міліцыі.

Артыкул 17.1 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях устанаўлівае даволі шырокі дыяпазон пакарання за дробнае хуліганства. Віноўніка могуць аштрафаваць на суму ад 2 да 30 базавых велічынь або прызначыць яму адміністрацыйны арышт. А вось нядробнае хуліганства абыдзецца вялікімі наступствамі — тут ужо максімальная санкцыя можа дасягнуць 10 гадоў зняволення. Пры гэтым крымінальная і адміністрацыйная адказнасці наступаюць з 14 гадоў.

«Дзяўчына 2006 года нараджэння. Выйшла з дому каля дзвюх гадзін таму. Месцазнаходжанне невядома. Рост 160—165 сантыметраў, сярэдняга целаскладу, валасы цёмныя кароткія. Апранутая ў чорную куртку, зялёны світар, бэжавыя красоўкі», — перадаюць па рацыі.

— У савецкія часы чалавека пачыналі шукаць праз трое сутак, сёння — праз 15 хвілін. Затрымліваецца муж з работы — жонка б'е трывогу! — расказвае Сяргей Эдуардавіч. — Падлеткі часта сыходзяць з дому. Хаваюцца ў сяброў, у гандлёвых цэнтрах. Такім бязглуздым спосабам спрабуюць нешта даказаць бацькам, калі пасварацца.

Раней, дзеліцца міліцыянер, моладзь ва Уруччы выходзіла пагаварыць «раён на раён». Па чалавек 150—200 збіралася. Нарады з суседніх раёнаў на падмогу прыязджалі.

Апошнія сем гадоў Ігар і Сяргей працуюць у пары.

— Ці не надакучылі адзін аднаму?

— Як бачыце, — не, — усміхаюцца мужчыны. — Пажаданні супрацоўнікаў пры фарміраванні складу аўтапатруля ўлічваюцца. У камандзе важны псіхалагічны камфорт.

За гады работы мае суразмоўнікі шмат чаго пабачылі. Адны выпадкі нават успамінаць не хочацца, другія — не забудзеш. Напрыклад, калі хлопец выпаў з шостага паверха і застаўся жывы. Пацярпелы быў у наркатычным ап'яненні.

* * *

«Вуліца Філімонава. У жанчыны ў стане алкагольнага ап'янення скралі тэлефон», — кажуць у эфіры. Накіроўваемся па адрасе.

— Што здарылася? Хто выклікаў міліцыю? — сустракаем у дзвярах кватэры мужчыну гадоў 40.

— Я! — горда адказвае гаспадар. — Вось, палюбуйцеся на маю каханую. Сама ледзь прыцягнулася, а тэлефона няма. Дзе падзела?! Не ведаю! «Абанент не абанент» — ніхто не бярэ трубку. Яна (сужыцелька. — Аўт.) ў мяне выпівае. Мабыць, хтосьці на вуліцы ў такой безабароннай і сцягнуў апарат.

— Заяву будзеце пісаць? — пытаецца ў жанчыны міліцыянер.

— Так! На яго! — указвае на сужыцеля пацярпелая. — Дастаў ён мяне!

— А я на яе! — у адказ «кідае» мужчына.

Гэтую «вясёлую парачку» міліцыянеры ведаюць добра. Грамадзяне злоўжываюць алкаголем, скандаляць. Сяргей перадаў справу ўчастковаму інспектару, які абслугоўвае гэты адміністрацыйны ўчастак. На сямейныя скандалы, як і бойкі, аўтапатруль выязджае амаль кожнае дзяжурства.

— Работу дадому мы «не носім». Стараемся абстрагавацца ад усяго, што бачым на службе, — адказваюць суразмоўнікі на пытанне пра эмацыянальнае выгаранне. — Стамляемся больш псіхалагічна, чым фізічна. Работа з людзьмі — справа нялёгкая. Да кожнага трэба знайсці падыход.

22 гадзіны. Наш аўтапатруль праехаў ужо 60 кіламетраў. Наперадзе яшчэ восем гадзін работы, а значыць, спакой сталіцы ў надзейных руках.

Кацярына АСМЫКОВІЧ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.

Грамадства

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Як з дапамогай кода стварыць уласную анімацыю і «ажывіць» касмічны карабель? 

Грамадства

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Наш карэспандэнт пастараўся згадаць самыя цікавыя прыклады сумеснай рэалізацыі праектаў.

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.