Вы тут

Пачалася адпраўка прызыўнікоў у войска


Двойчы на год – у маі і ў лістападзе – Узброеныя Сілы, іншыя віды войскаў і вайсковых фармаванняў папаўняюць навабранцы. У першы дзень адпраўкі на Мінскім гарадскім зборным пункце, што месціцца на вуліцы Ангарскай, сабралося каля ста маладых людзей. Усім ім давядзецца правесці ў армейскіх шэрагах розны тэрмін – камусьці 6 месяцаў, а камусьці і ўсе 18.


За плячыма Рамана Буліцкага – скончаны спартыўна-тэхнічны факультэт БНТУ. Але, як правіла, выпускнікі вышэйшых навучальных устаноў атрымліваюць павесткі ўвосень – адразу пасля таго, як перастаюць быць студэнтамі.

- Насамрэч я праходзіў ужо другую медыцынскую камісію, - гаворыць хлопец. – Але зацягнуліся тэрміны, і да канца лістапада цалкам абследавацца я не паспеў. Вось так прызыў для мяне перанёсся на вясну. Паходы да ўрачоў занялі недзе каля месяца… Адзінае – на ваеннай кафедры ў БНТУ я не вучыўся. Таму давядзецца праслужыць год. Але я да гэтага маральна гатовы. Адзінае – на працы казалі, што мяне будзе не хапаць, але куды дзенешся? Я ж быў выкладчыкам у БНТУ. Куды менавіта адпраўлюся – пакуль невядома. Ведаю толькі, што вучэбка чакае мяне ў 2-м Аб’яднаным вучэбным цэнтры ў Печах.

Раман не клікаў на праводзіны нікога з родных. Кажа, што яму так прасцей. Развітаўся з усімі зранку, сабраў рэчы і паехаў сюды.

А вось праводзіць Віталя Дубоўскага прыйшлі дзед, баба і маці.

- Я скончыў Мінскі дзяржаўны машынабудаўнічы каледж па спецыяльнасці “тэхнік-механік”. Паспеў папрацаваць паўгода на адным са сталічных заводаў. Мяне таксама прызывалі ўвосень, але я атрымаў адтэрміноўку на паўгода. Справа ў тым, што я вучыўся ад ваенкамата на правы кіроўцы катэгорыі С. Ужо сказалі, дзе буду служыць – непадалёк ад сталіцы ў часці Камітэта дзяржаўнай бяспекі. Разам са мной туды паедуць і некалькі хлопцаў, з якімі я разам здаваў на правы.

Да арміі я асабліва не рыхтаваўся. Дома будуць чакаць мама, бацька, дзед, сябры. Дзед быў толькі за тое, каб я адслужыў. Ды і ў самога ёсць такое жаданне. Хачу атрымаць новыя эмоцыі і маральна пасталець.

Маці хлопца, Ала Дубоўская, прызнаецца, што не вельмі гатова да таго, што сына паўтара гады не будзе дома. Але, як яна кажа, такі лёс у жанчын – праводзіць сваіх сыноў у войска.

- У мяне дзве дачкі, таму кагосьці з родных даводзіцца праводзіць упершыню, - кажа дзядуля хлопца Мікалай Горбач. – Я сам служыў у 1970-1972 гадах у ракетных войсках стратэгічнага прызначэння ў горадзе Мірны, што ў Архангельскай вобласці. Унуку казаў, што Мінская вобласць да сталіцы куды бліжэйшая, чым Крайняя Поўнач.

- Сёння мы традыцыйна адпраўляем маладых людзей, прызнаных прыдатнымі да службы, у воінскія часці Узброеных Сіл і іншых фарміраванняў, - кажа начальнік упраўлення ідэалагічнай працы і сацыяльнай абароны ваеннага камісарыята Мінска палкоўнік Дзмітрый Пятровіч. – Я пагутарыў з прызыўнікамі, настрой у іх баявы. Хачу адзначыць, што сёння мы адпраўляем папаўненне для войскаў сіл спецыяльных аперацый, Камітэта дзяржаўнай бяспекі. Некалькіх хлопцаў накіруюцца ў 72-і Аб’яднаны вучэбны цэнтр.

Адным з іх стане васямнаццацігадовы Максім Савельеў.

- Я вучыўся ў каледжы, але вучобу не скончыў.  Прыйшла павестка, і вось я апынуўся пасля медкамісіі тут. Сярод сваякоў ёсць некалькі кадравых афіцэраў, таму можна сказаць, што я пэўнае ўяўленне аб будучай службе атрымаў.

Перад тым, як стаць у строй, хлопцы знаёміліся са стралковай зброяй і рыштункам, які дэманстравалі вайскоўцы сіл спецыяльных аперацый.

- Сёння ў вас ўрачысты, памятны і трывожны дзень, - звярнуўся да прысутных падчас урачыстага мітынгу ваенны камісар Мінска Юрый Пілішчык. - У войску вы атрымаеце ваенна-ўлiковую спецыяльнасць, здабудзеце навыкі выкарыстання ўзбраення і ваеннай тэхнікі, правядзеце з карысцю час. Бацькам жадаю цярпення, каб вашы дзеці былі здаровыя і радавалі сваімі лістамі. Прызыўнікам зычу здароўя, аптымізму і ўдачы.

А байцы 5-й асобнай брыгады спецыяльнага прызначэння паказалі прызыўнікам майстар-клас па валоданні зброяй і элементамі рукапашнага бою. Пасля гэтага прызыўнікі прайшлі ўрачыстым маршам міма трыбуны. Праз месяц іх чакае прысяга…

Валяр’ян ШКЛЕННІК

Фота Таццяны ТКАЧОВАЙ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Успаміны былой вязніцы пра Саласпілскі лагер смерці

Яна добра памятае той летні дзень. За акном сталі чутныя роў матацыклаў і нямецкая гаворка.

Грамадства

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Першыя беларускія Соdе Сlub далучыліся да сусветнага руху

Як з дапамогай кода стварыць уласную анімацыю і «ажывіць» касмічны карабель? 

Грамадства

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Як Віцебшчына развівае стасункі з Кітаем

Наш карэспандэнт пастараўся згадаць самыя цікавыя прыклады сумеснай рэалізацыі праектаў.

Спорт

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

Анастасія Мірончык-Іванова: «Веру ў сябе і ў свае сілы»

У спорце ёй двойчы прыходзілася пачынаць усё спачатку.