Вы тут

Неба кідае ў мора зоры


Аліна Агрэніч

нарадзілася 22 кастрычніка 1994 года ў вёсцы Калантаеўка Раздзяльнянскага раёна Адэскай вобласці. Жыве ў вёсцы Пярэжыр Пухавіцкага раёна. Працуе настаўніцай польскай і беларускай моў.



Неба кідае ў мора зоры

Кастусю Каліноўскаму

Прымружыўшы вочы ад сонца,

Усміхаўся ўсяму наваколлю:

«Сутоння сягоння не будзе,

На поўныя дыхайце грудзі,

А слёзы пякучыя соллю

Хай знікнуць ў чужое старонцы».

 

Не слухалі хлопца, не чулі.

«Падманваць узяўся, канешне!

Як можа быць свет... і без цемры?»

Ягоныя ціснулі рэбры,

Ягоныя ціснулі плечы

І спіну з нянавісцю гнулі.

 

Забралі Радзіму ды волю,

Адзінае мэтай зрабілі —

Прынізіць, скарыць і знявечыць.

...А ён гартаваўся у сечы,

Не здаўся. Зрачыся Айчыны

Ды праўды мужыцкай не здолеў.

 

Ён быў і ў няволі свабодны

І думаў: «Хай раніца ззяе

Мільярдамі кропель расістых,

Хай спеў жаўрукоў галасістых

Вясны абвяшчае вяртанне,

Бо досыць нам зімак халодных».

 

І смешна глядзець на кайданы,

Калі закаваны ў іх вольны.

Азораны сэрцам прарочым,

Не здрадзіць ніхто, не захоча:

«Ды ён на палёт ужо здольны,

Свабоднага краю падданы!»

 

Дзве лісы размаўлялі ў лесе:

— Татусь! Наваколле наша?

— Праўду кажаш. Пад сонцам месца

Урваў я ў нашы пашчы.

 

— Слухай, тата, мы ж проста лісы!

Жыве тут зубрыны статак,

І ястрабы ёсць, і рысі...

Чаму ўсе пад нашай ўладай?

 

— А жывуць сапраўды асілкі,

І так летапісцы лічаць.

Ды абцяў я аднак ім грыўкі:

Сказаў, што яны ўсе мышы.

 

— І паверылі ў гэта? Дурні!

Хай толькі раскрыюць зяпы! —

Ліс маленькі з агідай буркнуў,

Па–бацькаву склаўшы лапы.

 

А я ззяла нястомна

У начы самай цёмнай,

каб шлях Яму асвяціць.

 

Праз духмяныя травы

да бяроз кучаравых

зорную кінула ніць.

 

Ён узяў тую нітку

ды уплёў ў сваю світку,

сказаў: «Далей іду сам».

 

Так пакінуў шаноўны

на душы маёй кволай

безліч кратараў–ран.

 

Не сцярпеў чорны Космас

майго ляманту. Злосна

скінуў мяне на Зямлю.

 

«Ззяць у небе не будзеш

ты ніколі больш людзям.

Сусвет цябе падмануў:

 

Не ад старасці зоры,

а праз смутак і гора

знічкамі падаюць ўніз».

 

Я ляцела, гарэла,

вар’яцела, шарэла,

страшэнны боль мяне грыз.

 

Кажаш, Космас, мне нельга

больш патрапіць на неба?

Не буду зоркай ужо?

 

А цярплю я пакуты,

сэрца поўна атруты

толькі праз здраду Яго?

 

Як жа так? Хіба гэта

справядліва? Ды дзе там!

Не, я так не хачу.

 

Залячыла я раны,

што не ўбачыць і шнараў.

Але ўжо ўніз я лячу..

 

Перайначу прастору!

Хопіць лёсу пакоры!

Сама зраблюся сабой!

 

І на дне акіяна

аджыла, не сканала —

зоркаю стала марской.

 

Марское

Мора.

Так сябруюць зямля і неба.

Неба кідае ў мора зоры,

І аблокі, і сонца промні,

А жыццё спараджае глеба.

 

Срэбрам

Спіны рыб рассякаюць хвалі:

Рыбы мераюць чаек пер’е....

...і ўзлятаюць, калі павераць,

Што крылатымі трошкі сталі.

 

Хапаць гэты вечар

лёгкімі поўнымі,

летучы ўздоўж ракі

па–ўсэйнаболтаўску

у кірунак мастоў,

зацягнутых воўнаю

туманоў,

што вада

нарадзіла

подыхам.

 

Там убачыць Сусвет

у люстэрку Свіслачы.

Срэбнай хваляй

ён лёг

і накрыўся горадам.

У ім адменскіх агнёў вечаровых

тысячы.

Я ж адна —

прадстаўнік

ад мясцовых

волатаў.

 

Захаваць у сабе

таямніцу гэтую —

што дзівосы сядзяць

вось каля

Кастрычніцкай.

Крок за крокам

назад.

—Дзе ты, дзеўка, бегала?

—Там, дзе горад дрыжыць, —

і ўсміхнуцца крышачку.

 

Вяртайся

Што адлегласць?

Скупыя лічбы?

Шлях па вадзе і сушы?

Не,

то ад сэрца да сэрца

ніці,

калі рукаюцца

душы.

 

Выбар рэдакцыі

Спорт

Як жывуць спартсмены, якія выступяць на Еўрапейскіх гульнях?

Як жывуць спартсмены, якія выступяць на Еўрапейскіх гульнях?

Карэспандэнты «Звязды» пабывалі ў Вёсцы атлетаў.

Культура

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск: турыстычная Мекка на прыграніччы

Адэльск — унікальнае месца. Ціхая вёска на самым ускрайку заходняй мяжы становіцца з кожным годам усё больш знакамітай.

Грамадства

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

Як хутка людзі змогуць стаць менш агрэсіўнымі?

 Псіхолаг Раман Кручкоў упэўнены, што на самай справе агрэсія ўласціва ўсім людзям.  

Грамадства

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны комплекс «Бярэсце» стане першай пляцоўкай святкавання тысячагоддзя

Археалагічны музей «Бярэсце» і навакольная тэрыторыя перажываюць вялікае абнаўленне.