Вы тут

Журналіст з Ізраіля: Мы моцна ўплываем на настрой грамадства


ХІV Беларускі міжнародны медыяфорум у Брэсце завяршыўся. Але засталіся слушныя думкі, важныя экспертныя тэзісы і адказы на пытанні, чым жывуць сучасныя сродкі масавай інфармацыі (і як далей жыць?). Мы прадстаўляем чытачам «Звязды» выказванні аднаго з замежных гасцей — галоўнага рэдактара ізраільскай радыёстанцыі «Першае радыё 89.1 FM» Уладзіміра ЗЯРНІЦКАГА:


«Я прыехаў на форум у Брэст, каб зразумець, чым жывуць медыя, якія пішуць, транслююць па-руску. У Ізраілі сёння жыве 1,3 мільёна рускамоўных чалавек (кожны восьмы). Гэта яўрэі — выхадцы практычна з усіх былых рэспублік СССР, з краін СНД у тым ліку. Таму з'явілася неабходнасць у нашай радыёстанцыі.

Ментальнасць большай часткі рускамоўных, якія ўжо 25—30 гадоў пражылі ў новай краіне, змянілася. Іх найперш цікавяць ізраільскія навіны: і, на жаль ці на шчасце, навін у нас заўсёды надзвычай шмат, горача ва ўсіх сэнсах гэтага слова. Таму работа рускамоўнага СМІ збудавана так, што галоўнае месца займаюць навіны Ізраіля, Блізкага Усходу, стаўлення іншых да краіны — можа, не зусім карэктных. Толькі на трэцяй, чацвёртай пазіцыі ідуць навіны, якія прыходзяць з тых краін, з якіх гэтыя выхадцы прыехалі, — Расіі, Украіны, Беларусі. Як не дзіўна, выхадцаў з Украіны найбольш — каля 550 тысяч чалавек. Колькасна яны абыходзяць нават расіян. Таму створана праграма на ўкраінскай мове. Таксама ёсць перадача для выхадцаў з Сярэдняй Азіі і Усходу — «Дачка Каўказа». Мы не можам вяшчаць у адным фармаце, як гэта прынята на радыёстанцыях. Таму і музыка, якая ў нас гучыць, зусім розная: ад класікі да поп.

На форуме, дзе мы займаемся важнай праблемай — «Партнёрствам у імя будучыні», — натуральна, не пакідаем па-за ўвагай сродкі масавай інфармацыі ў той жа Расіі, Украіне, Малдове, Беларусі. Бо людзі ў Ізраілі (маю на ўвазе не толькі рускамоўных) надзвычай палітызаваныя: іх хвалюе ўсё, што адбываецца ў свеце. Яны не застаюцца абыякавыя і, ведаю дакладна, сочаць за тым, што адбываецца ў тых ці іншых краінах. Я ў сваім «Фэйсбуку» апісваю паездку — і дзясяткі, калі не сотні, людзей раяць мне, як быць, што рабіць, што гаварыць, куды пайсці: яны неабыякавыя і не забыліся!

Раскажу на канкрэтных прыкладах, што такое сродкі масавай інфармацыі і адказнасць нас як журналістаў і кіраўнікоў. Калі нашу радыёстанцыю Міністэрства сувязі вырашыла закрыць (быў такі перыяд), мы паведамілі пра гэта ў эфіры. І рускамоўныя ізраільцяне гатовыя былі выйсці на вуліцы і паліць пакрышкі — каб засталася радыёстанцыя. Бо ім патрэбна была крыніца інфармацыі, у тым ліку на рускай мове, — тая, якой давяраюць.

За 25 гадоў жыцця ў Ізраілі я зразумеў, што такое шчырая сапраўдная журналістыка. Уладальнік нашай радыёстанцыі — ізраільцянін, журналіст з 40-гадовым стажам — за амаль 17 гадоў майго кіравання радыёстанцыяй ні разу не даў каманду гаварыць пра нешта або некага лабіраваць. Таму мы дазваляем сабе прамаўляць усё, што думаем. За выключэннем, натуральна, ваеннай цэнзуры і таго, што забараняе казаць суд.

Сёння, калі сучасныя тэхналогіі абганяюць сродкі масавай інфармацыі, наш радыёслухач (ці глядач, чытач) робіцца непасрэдна супрацоўнікам. Бо гэты інтэрактыў, які цяпер існуе проста ў нерэальных аб'ёмах у выглядзе разнастайных месенджараў, робіць іх непасрэднымі ўдзельнікамі нашай працы. І мы ім вельмі ўдзячныя. 5 гадоў таму прымянілі такі досвед, калі эфір цалкам аддалі дзецям. Яны на радыё займаліся ўсім: навінамі, праграмамі, аглядам газет — прычым гэта былі дзеці ва ўзросце ад 8 да 14 гадоў. Умова — казаць усё па-руску. Сёлета, у Міжнародны дзень абароны дзяцей, яны будуць рабіць тое ж самае. Таму сучасны слухач — гэта частка радыёстанцыі, яе супрацоўнікі.

Варта распавесці пра сумленную журналістыку. На маю думку, яна мае тры складнікі. Гэта адказнасць чалавека за тое, што ён піша, расказвае, паказвае. Гэта смеласць — не пабаяцца, магчыма, быць звольненым. Трэці фактар — кампетэнтнасць — таго, пра што вы расказваеце ці што перадаяце.

Не трэба забывацца, што мы, журналісты, — таксама частка народа, якая атрымлівае інфармацыю і з гэтай інфармацыяй жыве. Мы вельмі моцна можам уплываць на настрой грамадства і маніпуляваць ім. Гэта накладвае на нас вельмі вялікую адказнасць. Важна не толькі інфармаваць, але і абараняць сваё грамадства і сваіх людзей. У яўрэяў ёсць добры вопыт у гэтым сэнсе. Маісей 40 гадоў вадзіў народ па пустыні. Спачатку ён праінфармаваў людзей пра сыход з Егіпта, а потым, калі Усявышні даў яму 10 запаветаў, ён яшчэ і абараняў іх з дапамогай гэтых запаветаў. У нас, калегі, падобная місія. Мы таксама інфармуем і ахоўваем сваю супольнасць. Таму ў нас ёсць будучыня і ёсць мэта, да якой імкнуцца».

Ніна ШЧАРБАЧЭВІЧ

г. Брэст

Выбар рэдакцыі

Грамадства

З баршчэўнікам змагаюцца нават з дапамогай квадракоптара

З баршчэўнікам змагаюцца нават з дапамогай квадракоптара

Вопыт Віцебшчыны ў знішчэнні баршчэўніку цікавы таму, што тут больш за 80 працэнтаў зараснікаў ад агульнага па краіне.

Грамадства

Прэтэндэнты на студэнцкі білет здалі тэст па матэматыцы

Прэтэндэнты на студэнцкі білет здалі тэст па матэматыцы

Пазнаць у гарадскім натоўпе абітурыентаў можна без праблем.

Грамадства

Як жывуць апошнія жыхары вёскі Вясневічы

Як жывуць апошнія жыхары вёскі Вясневічы

Галоўная славутасць Вясневічаў, яе жывая гісторыя — 96-гадовы Аляксей Юркевіч.

Культура

Наталля Батракова: Чытачы пішуць, што мае героі нібыта працуюць у суседнім офісе

Наталля Батракова: Чытачы пішуць, што мае героі нібыта працуюць у суседнім офісе

З Наталляй Батраковай мы сустрэліся на адкрыцці абноўленай кнігарні «Светач», што на сталічным праспекце Пераможцаў, 11.