Вы тут

Фільм праслаўленага іспанца паказваецца ў кінатэатрах Мінска


Вядомаму рэжысёру прапануюць прадставіць сваю карціну, знятую трыццаць два гады таму, на рэтраспектыўным паказе, — такім сімвалічным спосабам, што звязвае мінулае і сучаснасць, поспехі маладосці з творчым крызісам, пачынаецца новы фільм знакамітага іспанца Пэдра Альмадовара і гісторыя яго альтэр эга Сальвадора Мала. Пяшчотны Альмадовар, пяшчотны Антоніа Бандэрас у галоўнай ролі, пяшчотныя рэфлексіі прыйшлі да нас акурат пасля сусветнай прэм'еры ў асноўнай конкурснай праграме Канскага кінафестывалю — ухваленая крытыкамі стужка «Боль і слава» ідзе ў мінскім пракаце.


Вяртанне ў мінулае праз паказ уласнага фільма — добры старт для блуканняў, пошукаў і роздумаў. Ужо хто толькі не ўспомніў Феліні і Марчэла Мастраяні ў яго карціне «Восем з паловай», але адсылка менавіта да іх лепш за ўсё дае ўяўленне пра «Боль і славу». Таму што нічога формастваральнага тут таксама не адбываецца, а пры гэтым усё, што адбываецца, быццам неад'емная частка сотаў альбо ДНК: выскрабі — і застанешся ні з чым. Падзеі з дзяцінства і дарослага жыцця разышліся вакол ускудлачанага Антоніа Бандэраса, што кругі на вадзе — тут няма дамінантных эпізодаў і няма ад іх залежных, усё раўназначнае, як у ланцужку.

Галоўны герой Сальвадора Мала, вядомы на ўвесь свет рэжысёр, пакутуе ад рознага кшталту боляў, нічога ўжо не здымае і рэгулярна вяртаецца ў мінулае. Станцыя, на якой ён з маці маленькім хлопчыкам вымушаны быў уладкавацца на ноч; зямлянка з непабеленымі сценамі, куды яны пераехалі; тынкоўшчык, якога малы Сальвадора вучыў пісаць і лічыць; нарэшце, каханне ў Мадрыдзе і апошнія гады маці — усё гэта візуальнымі альбо слоўнымі флэшбэкамі ўсплывае ў фільме. А між тым пра мінулае нагадвае і фестываль, што арганізуе паказ даўняй стужкі Мала «Смак» і просіць рэжысёра прыйсці разам з выканаўцам галоўнай ролі Альберта Крэспа.

Даводзіцца Сальвадора сустрэцца і наладзіць стасункі з акцёрам, інтэрпрэтацыяй якога ён у свой час быў надзвычай незадаволены, але галоўнае — у рэшце рэшт па-новаму паглядзець на ўласны фільм. Так пачынаецца серыя эмацыянальна шараговых, але ў той жа час важных для галоўнага героя падзей, у якіх вельмі плаўна і натуральна, быццам самі па сабе, з'яўляюцца эпізоды з мінулага. Узнікае і знікае гераін, на парозе кватэры апынаецца каханне маладосці, робіцца аперацыя як выдаленне перашкоды дзеянням...

Ужо паказ «Смаку» адыгрывае сваю ролю толькі апасродкавана: рэжысёр на яго не пайшоў, паказваючы тым самым значэнне ўвогуле ўсяго — эпізоды важныя не ў якасці драматургічнага рухавіка падзей, а ў ролі сімвалічных знакаў, матываў да роздуму і пераацэнкі былога. То-бок літаральна на ўсё ў «Болю і славе» можна паглядзець з пункту гледжання ўнутранай працы творцы — што яго натхняе, як на кіно ўплывае ўласная біяграфія, чаму прыходзіць крызіс і якую ролю адыгрываюць рэфлексіі і выпадкі з жыцця.

Колеры і архітэктура кадраў, прыжмураныя вочы Антоніа Бандэраса, цішыня і цемра кватэры і пэўная фантастычнасць некаторых супадзенняў — усё гэта склалася ў карціну з ідэальным балансам-пераклічкай паміж мінулым і сучаснасцю, успамінамі і творчым уяўленнем, знешнім і ўнутраным. Няспешныя і балючыя будні галоўнага героя Бандэрас абыграў цудоўна (ёсць тут, дарэчы, і іншыя любімыя Альмадоварам акцёры, як, напрыклад, Пенелопа Крус у ролі маці маленькага Сальвадора), выклікаючы то ўсмешку, то непакой. Вось ён дае нечаканае для сябе інтэрв'ю публіцы па тэлефоне, а вось расслаблена заплюшчвае вочы, калі гераін прытупляе фізічны боль. Цагліна да цагліны — і блуканні Сальвадора Мала канчаюцца прыгожым і абнадзейлівым фіналам.

У сцэнах «Болю і славы» вялікае, у сэнсе «знакамітае», што стала часткай культуры, толькі маецца на ўвазе і ўсплывае хіба праз плакат у кватэры Альберта Крэспа. А буднічнае займае ўвесь хронаметраж і, канешне, уяўляе сабой усяго вялікага першааснову. Дзе пачатак кінематаграфічных шэдэўраў? — у непабеленых сценах зямлянкі, у першым захапленні прыгожым целам, у пакуце сапраўднага кахання, у нявыкананым абяцанні маці, у болі.

Фільм Пэдра Альмадовара будзе ісці ў пракаце да 26 чэрвеня.

Ірэна КАЦЯЛОВІЧ

Загаловак у газеце: Альмадовар па абодва бакі экрана

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

У Мінску прадаецца больш за 10 тысяч кватэр

У Мінску прадаецца больш за 10 тысяч кватэр

На другасным рынку жыллё працягвае таннець (у глабальным плане без перапынкаў) ужо з верасня мінулага года.

Грамадства

Падмануць Альцгеймера. Як захаваць ясны розум да глыбокай старасці?

Падмануць Альцгеймера. Як захаваць ясны розум да глыбокай старасці?

Няўжо гэтую цяжкую хваробу так лёгка абвесці вакол пальца?

Калейдаскоп

Разбіраем модныя мастхэвы надыходзячага сезона: чым папоўніць гардэроб?

Разбіраем модныя мастхэвы надыходзячага сезона: чым папоўніць гардэроб?

Мода вясны — 2021 прапануе некалькі глабальных кірункаў: мінімалізм, унісекс і 1990-я.