Вы тут

Яшчэ адна незагойная рана вайны...


Жоўтыя палі рапсу ўздоўж аўтамагістралі Лагойск — Жодзіна. У рапсе красуецца самотная бяроза, побач — помнікі. Колькі разоў праязджаў я па гэтай дарозе, быў тут і ў іншыя поры года, калі шукаў памятныя месцы нашага песняра Янкі Купалы.


Справа ў тым, што ў 1883 годзе, калі будучаму класіку Івану Дамінікавічу Луцэвічу быў адзін год, яго бацькі пераехалі з Вязынкі ў гэтае месца і арандавалі тут зямлю да 1887 года. Толькі цяпер упершыню заўважыў невялікія могілкі. Мною авалодала туга, і я вырашыў падысці бліжэй да маладога дрэўца. Убачыў купку мармуровых абеліскаў, прачытаў надпісы на камянях, і сэрца ажно скаланулася.

Яшчэ адна жудасная памятка вайны, незагойная рана лагойскай зямлі. Калісьці тут быў хутар Юзэфова, жыхароў якога жывымі спалілі ў агні: старых, жанчын, дзяцей — іх імёны выбіты на чорным мармуры. Старэйшаму было 70 гадоў, малодшаму — Паўлу Раткевічу — адзін гадочак... Гэта было ў верасні 1943-га.

На незасеяным лапіку зямлі ўсталяваныя восем помнікаў, а гэта азначае, што ў хутарскім пасёлку жылі восем сем'яў — не вінаватых у такой нялюдскай расправе, якую ўчынілі нямецкія акупанты на нашай зямлі. Ціхановічы, Голубы, Баравікі, Нікалаевы, Ванзонкі, Грыбоўскія...

Вечная ім памяць.

Анатоль КЛЯШЧУК

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Культура

На якія раскопкі чакаюць валанцёраў?

На якія раскопкі чакаюць валанцёраў?

Увесь лiпень працуе археалагiчны летнiк «Наўры-2020».

Грамадства

Як i калi прыняць спадчыну, атрымаць яе i захаваць?

Як i калi прыняць спадчыну, атрымаць яе i захаваць?

Карэспандэнту «Звязды» дапамагалi разбiрацца спецыялiсты.

Грамадства

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

У архiтэктара Галiны Левiнай — Хатынь, творчая спадчына яе бацькi.