Вы тут

Чым вабіць дзяўчат суровая міліцэйская рамантыка?


Святочныя канфеці, запушчаны ў неба пагон з паветраных шароў, падкінутыя па традыцыі ўгору манеткі ў спадзяванні на бліскучую кар'еру — для 118 выпускнікоў Магілёўскага інстытута МУС, якія развіталіся сёлета са сваёй альма-матар і папоўнілі міліцэйскія падраздзяленні краіны, выпускны дзень запомніцца назаўсёды.


Адметным стала тое, што сярод выпускнікоў было як ніколі шмат дзяўчат. Нараўне з хлопцамі лейтэнанцкія пагоны атрымалі 24 прадстаўніцы слабага полу. Як жа цудоўна яны выглядалі, калі з неверагоднай грацыёзнасцю крочылі па пляцы! Замест міліцэйскіх фуражак — стыльныя капялюшыкі, на нагах туфлі-лодачкі, элегантны кіцель па фігуры з пышным аксельбантам — што там казаць, прыгажуням вельмі пасуе парадная форма. Але ж гэта, напэўна, не самая галоўная з прычын, па якіх яны выбралі сілавое ведамства. Дарэчы, чатыры дзяўчыны — Аліна Грабко, Ангеліна Казлова, Аліна Сцяблова і Ірына Танюк — атрымалі дыпломы з адзнакай, а дзве з іх яшчэ і залатыя медалі. І гэта вельмі высокі вынік.

Магілёўская ВНУ лічыцца адной з наймацнейшых кузняў міліцэйскіх кадраў. Тут ідзе падрыхтоўка спецыялістаў юрыдычнага кірунку, прызваных абараняць інтарэсы грамадскасці. А ў гэтым не павінна быць фармалізму, таму курсанты не абмяжоўваюцца вывучэннем юрыдычных правілаў і законаў, яны ўвесь час у творчасці. З першага ж года навучання іх прыцягваюць да даследчай і навуковай дзейнасці. Як вынік — высокія адзнакі і перамогі ў розных конкурсах.

Аліна Грабко летась стала другой ў рэспубліканскім конкурсе аратарскага майстэрства «Цыцэроній-2018». Шмат у чым ёй тут дапамог начальнік кафедры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін кандыдат філалагічных навук Сяргей Венідыктаў. На конкурсе дзяўчына закранула праблемы сляпых людзей і выступіла больш чым пераканаўча. Спадзявалася на першае месца, але і другое не так ужо кепска — перахвалявалася крышачку. Яшчэ адзін дыплом Аліна атрымала на конкурсе ў БДЭУ пад назвай «Дзяржава, права, асоба». Там яна казала пра тое, які важны і адказны ўплыў аказвае на дзяцей, якія знаходзяцца на дзяржаўным забеспячэнні, прыёмная сям'я. Дарэчы, маці Аліны працуе выхавацелем дзіцячага дома сямейнага тыпу і ў дзяўчыны па гэтай тэме быў свой асабісты досвед. Суразмоўца прызнаецца, што займацца навуковай дзейнасцю ёй вельмі прыемна і яна ўдзячная за гэта сваёй выкладчыцы — загадчыцы кафедры прававых дысцыплін Ірыне Дэмідавай, якая аднойчы звярнула ўвагу на дапытлівую курсантку і запрасіла яе на міжнародны круглы стол. Дзяўчына адчула цікавасць да даследчай работы, яна падымала такія сур'ёзныя праблемы, як эмацыйнае выгаранне супрацоўнікаў міліцыі, экстрэмізм у маладзёжным асяроддзі. Яе напрацоўкі друкаваліся ў навуковых зборніках і часопісах.

Лёс яшчэ адной выпускніцы інстытута Вольгі Шумянцавай быў вызначаны яшчэ ў школе. Вучаніца лёгка трапляла з пнеўматычнага ружжа ў яблычак. У інстытуце яе навыкі ацанілі і паднялі на яшчэ больш высокі ўзровень. Падчас вучобы яна здала нарматыў майстра спорту па стральбе з табельнага пісталета і з гонарам прадстаўляла свой інстытут на прэстыжных конкурсах. Летась на чэмпіянаце МУС яна з лёгкасцю выбіла 90 ачкоў са ста. Такім вынікам могуць пазайздросціць нават хлопцы.

Для Валерыі і Івана Пражэвальскіх інстытут наогул стаў месцам стварэння сям'і. Яны пасябравалі на першым курсе, а летась сталі мужам і жонкай. Сужэнцы будуць служыць у Кастрычніцкім РАУС Віцебска — ён аперупаўнаважаным, яна — участковым інспектарам.

— Хлопцаў у нашым інстытуце шмат, але заўсёды марыш пра чалавека вернага і надзейнага, — усміхаецца дзяўчына. — Першыя паўгода ў інстытуце ты яшчэ не разумееш, дзе знаходзішся, умовы жыцця зусім не падобныя на тыя, што былі раней. Чагосьці баішся, перажываеш. І Іван мне шмат у чым дапамагаў, пастаянна былі адно ў аднаго на ўвазе, маглі нешта абмеркаваць — нам разам вельмі лёгка.

Але, як прызнаецца дзяўчына, інстытут яна выбрала зусім не таму, што тут вучыцца так шмат хлопцаў. Яна яшчэ ў старэйшых класах марыла стаць юрыстам, праўда, не звязвала гэта з нейкай асобнай ВНУ. Толькі пасля таго як у школе пра інстытут расказалі супрацоўнікі міліцыі, яна мэтанакіравана падала дакументы ў гэтую ўстанову. Дарэчы, у сям'і ніхто раней не працаваў у міліцыі. Але Леры па душы яе прафесія. Напэўна, таму, што яна па характары больш баявая. Наогул, усе дзяўчаты з яе курса паступалі асэнсавана, ехалі ў Магілёў з розных куточкаў краіны. Нехта загарэўся, наглядзеўшыся фільмаў пра прыгоды той жа Каменскай, хтосьці вырашыў працягнуць дынастыю, а некаторыя, як Лера, вызначыліся пасля прафарыентацыі. Лера прызнаецца, што канчатковыя ўяўленні пра прафесію склаліся толькі падчас вучобы і практыкі. Мары гэта адно, а служба — зусім іншае. Выпрабаванні пачаліся з першага ж года, калі вучыліся жыць па рэжыме на казарменным становішчы. Для дзяўчат тэрмін выпрабавання абмяжоўваецца годам. Лера не хавае: было цяжка, але гэта толькі загартавала яе. І яна не расчаравалася.

— Пасля вучобы мы павінны пяць гадоў адпрацаваць па прафесіі, і без любові да яе гэта вельмі цяжка было б зрабіць, — кажа Лера.

У залатой медалісткі Ангеліны Казловай свой шлях у прафесію. Пра службу ў міліцыі марыла яшчэ яе маці, але жаданне так і засталося нерэалізаваным: родныя яе ў гэтым не падтрымалі. Затое калі дачка вырашыла прысвяціць сябе міліцыі, маці з гатоўнасцю дала «дабро». Напэўна, мара перадалася дзяўчыне на генным узроўні. З другога курса Ангеліна ў навуковай дзейнасці, пераможца рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў. За гэтыя дасягненні яна як адораная студэнтка была адзначана стыпендыяй спецыяльнага Прэзідэнцкага фонду. А сёлета прадстаўляла інстытут на рэспубліканскім бале выпускнікоў з удзелам кіраўніка краіны.

Разумніцы, прыгажуні, спартсменкі — і гэта зусім не кампліменты для выпускніц інстытута, а чыстая праўда.

— Баявы характар і лідарскія якасці значаць шмат, але няўжо колькасць дзяўчат пры паступленні ў міліцэйскую ВНУ не абмяжоўваецца? — пацікавілася я ў намесніка начальніка Магілёўскага інстытута МУС па ідэалагічнай рабоце і кадравым забеспячэнні Дзмітрыя Пануждаева.

— Сапраўды, наш інстытут апошнім часам карыстаецца вялікай папулярнасцю ў жаночага полу, але стаць курсанткай не так проста, — кажа ён. — Трэба вельмі пастарацца, каб вытрымаць конкурс, а ён у нас заўсёды вялікі. Вось і сёлета на 15 месцаў, якія прадугледжаны для дзяўчат, прэтэндавала 75 саіскальніц. Прадстаўніцам слабага полу цяпер да смаку моцныя прафесіі.

Нэлі ЗІГУЛЯ

Фота з архіваў Магілёўскага інстытута МУС

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Вечарам прайсціся ўздоўж цэнтральнай вуліцы Першамайскай у Магілёве адно задавальненне.

Спорт

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Мама Бена — беларуска, тата — ураджэнец Ганы.

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.