Вы тут

Як беларусы ва ўзросце 50+ становяцца валанцёрамі


Усё больш беларусаў ва ўзросце пачынаюць прытрымлівацца добрай еўрапейскай традыцыі і становяцца валанцёрамі. Як, напрыклад, 64-гадовая Алена Еўдакімава з Зэльвы. Яна — яскравы прыклад таго, як можна жыць поўным жыццём ва ўзросце за 60. «Мы займаемся ёгай два разы на тыдзень у клубе «Даўгалецце праз рух», праводзім тэатральныя вечары, адзначаем разам усе дні нараджэння, ладзім канцэрты», — кажа яна. А яшчэ Алена Еўдакімава і яе сяброўкі сталі валанцёрамі.


— У кожнай з нас ёсць падапечныя інваліды і ветэраны. Ім шмат не трэба — дастаткова пагаварыць, схадзіць у краму ці ў аптэку па лекі. Нам гэта не цяжка, наадварот, прыносіць задавальненне, — апавядае жанчына. — Мы скідваемся кожны месяц па рублі і з гэтых грошай купляем падарункі да свят маленькім дзеткам, ад якіх адмовіліся бацькі, ці старэнькім бабулям-дзядулям, робім салодкія сталы. Калі сядзець на пенсіі дома, то неяк сумна жыць становіцца. Дзеці ў нас раз'ехаліся хто куды, толькі ўнукаў падкідваюць на канікулы... А нам хочацца рабіць нешта добрае. Вось я зараз поўная сіл, а хтосьці не можа хадзіць, некаму вельмі самотна і няма з кім пагаварыць. Нам хочацца палепшыць іх жыццё, і нас саміх гэта натхняе і надае нам сіл.

Ні для каго не навіна, што пасля выхаду на пенсію з'яўляецца вольны час, і яго можна праводзіць у тым ліку з карысцю для грамадства. Прычым спецыялісты кажуць, што ад гэтага выйграе і сам пажылы чалавек: ён адчувае сябе больш карысным і запатрабаваным, пашыраецца яго кола зносін, з'яўляюцца новыя інтарэсы...

Дапамагаюць і атрымліваюць дапамогу самі

Можа таму на сённяшні дзень, па словах старшыні Мінскай гарадской арганізацыі Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа Алены ФАДЗЕЕВАЙ, з прыблізна 1000 валанцёраў іх арганізацыі больш за 200 складаюць людзі пенсійнага ўзросту.

Пажылыя мінчане рэалізуюць самыя розныя ініцыятывы. Яны выступаюць бясплатнымі рэпетытарамі для дзяцей з праблемных сем'яў, дапамагаюць выхаванкам дамоў-інтэрнатаў у доглядзе за іх дзецьмі, імкнуцца разнастаіць вольны час адзінокіх састарэлых людзей. Удзельнічаюць, напрыклад, у такіх міні-праектах, як «Бабулін клопат», «Майстэрня здароўя», «Пераемнасць пакаленняў», «Разам супраць дэменцыі», «Тэрапеўтычны парк» і іншых.

У цэлым па краіне дзейнічаюць 53 ініцыятыўныя групы пажылых людзей. Яны створаны ў Брэсцкай, Віцебскай, Гродзенскай і Мінскай абласцях і аб'ядноўваюць больш за тысячу чалавек.

Удзельнікі ініцыятыўных груп дапамагаюць сваім падапечным з прыборкай, дастаўляюць прадукты з крамы, апрацоўваць прысядзібныя ўчасткі. Не менш важна часта бывае і суправадзіць пажылога чалавека ў паліклініку ці царкву, дапамагчы напісаць ліст, павіншаваць са святам або проста пагаварыць.

Акрамя гэтага, пажылыя людзі праводзяць заняткі з дзецьмі-інвалідамі, аказваюць дапамогу ў шпіталях і аддзяленнях сястрынскага догляду. Дзейнасць у ініцыятыўных групах дае магчымасць змяніць сваё асяроддзе да лепшага. Таму асаблівасць такіх груп, як кажуць спецыялісты, у тым, што ў іх няма выразнага падзелу паміж людзьмі, якія аказваюць дапамогу, і тымі, хто яе атрымлівае. Пажылыя людзі становяцца валанцёрамі і дапамагаюць чым могуць тым, хто мае патрэбу, але і самі таксама знаходзяць падтрымку і паляпшаюць сваё жыццё, калі імкнуцца паўплываць на вырашэнне надзённых праблем у сваім горадзе ці мястэчку. Напрыклад, дамагчыся рамонту калодзежаў у сваім населеным пункце, пераносу прыпынку, адкрыцця спартыўных і камп'ютарных класаў для пажылых — усе гэтыя і іншыя ініцыятывы пажылых людзей робяць умовы ў тым ліку і іх жыцця больш спрыяльнымі.

І, дарэчы, валанцёрам Чырвонага Крыжа можа стаць кожны. Для гэтага трэба толькі прайсці спецыяльныя навучальныя курсы, каб быць гатовым аказваць дапамогу.

Валанцёрства спрыяе даўгалеццю

Актыўны ўдзел у жыцці грамадства спрыяе здароваму даўгалеццю пажылых людзей і павышае якасць іх жыцця — такія вынікі даследаванняў, у прыватнасці рэгіянальнага даследавання «Пашырэнне магчымасцяў пажылых людзей праз актыўны ўдзел у супольнасцях», якое было праведзена ў Беларусі, Босніі і Герцагавіне, Балгарыі.

Таму ў Еўропе, напрыклад Англіі, ёсць такая практыка — накіраванне пажылых людзей пасля лячэння ў шпіталі ў клубы па інтарэсах і г. д., каб паменшыць іх сацыяльную ізаляцыю, павысіць жыццёвы тонус і такім чынам пазітыўна паўплываць на самаадчуванне.

У цэлым актыўны ўдзел пажылых людзей у жыцці прыводзіць да павышэння іх самаацэнкі. У іх з'яўляецца больш знаёмых і сяброў, а аказанне дапамогі іншым дае адчуванне ўласнай запатрабаванасці. Усё гэта вяртае сэнс жыцця. Таму што нярэдка менавіта нерэалізаваныя духоўныя патрэбы з'яўляюцца прычынай страты і здароўя, і сэнсу жыцця. Нездарма ў Бібліі сказана: «Пануры дух сушыць косці». Ужо даўно даказана, што абавязковым складнікам даўгалецця і шчасця з'яўляецца гармонія пяці сфер жыцця: здароўя, зносін, работы, фінансаў і духоўнасці. І калі непаладкі ў першых чатырох сферах мы адчуваем амаль імгненна, то духоўны складнік, на жаль, здольныя адчуць не адразу. Між тым ён важны не менш, а можа, нават і больш за ўсе астатнія.

На Захадзе актыўны валанцёрскі рух пачаўся пасля Другой сусветнай вайны, калі трэба было аднаўляць разбуранае жыццё. Цяпер асноўны кантынгент валанцёраў там складаюць студэнты і пенсіянеры.

Цытата «Звязды»

«Сапраўднае зло ў старасці — гэта не слабасць цела, а абыякавасць душы. За ценявой лініяй мы бачым людзей і свет такімі, якія яны ёсць, без ілюзій. Стары чалавек задае сабе пытанне: «Навошта?» Гэта, магчыма, самая небяспечная фраза. Аднойчы стары чалавек скажа сабе: «Навошта змагацца? Навошта выходзіць з дому? Навошта ўставаць з ложка?..» (Андрэ Маруа)

Святлана БУСЬКО

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Карэспандэнт «Звязды» высвятляла, чаму так цёмна на асветленых вуліцах Магілёва

Вечарам прайсціся ўздоўж цэнтральнай вуліцы Першамайскай у Магілёве адно задавальненне.

Спорт

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Баскетбаліст Бенджамін-Павел Дуду: У Гане мяне называлі белым

Мама Бена — беларуска, тата — ураджэнец Ганы.

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.