24 кастрычніка, субота

Вы тут

Захаваць і прымножыць набыткі*


Доўгі час адкрытае акцыянернае таварыства «Пакроўскі» ўзначальваў Віктар Свянцецкі. Віктар Іосіфавіч, мудры і вопытны кіраўнік, шмат зрабіў для развіцця гаспадаркі, пакінуў для прадаўжальнікаў сваёй справы добрую аснову. Цяпер ён працуе на іншай пасадзе, а яго паслядоўнікі захоўваюць і прымнажаюць набыткі.


Жывая работа для дырэктара

З 1 сакавіка гэтага года «Пакроўскі» ўзначаліў Яўген Нічынгер. Закончыў Беларускі аграрны тэхнічны ўніверсітэт, працаваў інжынерам-электрыкам у адной з сельгасарганізацый, галоўным энергетыкам на Кобрынскай птушкафабрыцы, ва ўпраўленні сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама.

— Яўген Ігаравіч, вы ў сельскай гаспадарцы не навічок. І ўсё ж новая пасада, новы калектыў...

— Праблем асаблівых не было. Адрозненне ад ранейшых пасад, відаць, у тым, што тут больш адказнасці за справы, вынікі дзейнасці, за кадры. Давялося спасцігаць нешта новае. Але сказаць, што было вельмі цяжка, не магу. Па параду звяртаўся да сваіх калег — кіраўнікоў іншых гаспадарак — ніколі не адмаўлялі. Дапамагаюць, заўсёды ідуць насустрач і райвыканкам, і ўпраўленне сельскай гаспадаркі, падкажуць, падтрымаюць, — запэўніў Яўген Ігаравіч. — А наогул работа мне падабаецца. Гэта работа жывая — у полі, мехмайстэрнях, на фермах, гэта — пастаянныя зносіны з людзьмі. У кабінеце бываю гадзіну-другую, каб правесці планёрку, падпісаць дакументы, прыняць наведвальнікаў.

Захаванне тэхналогіі і агратэхнікі — святое

Вы­твор­чая на­ра­да. Зле­ва на­пра­ва: на­мес­нік ды­рэк­та­ра Аляк­сандр Шаў­чэн­ка,  ін­жы­нер па ахо­ве пра­цы Юрый Го­луб, ды­рэк­тар гас­па­дар­кі Яў­ген Ні­чын­гер,  на­мес­нік ды­рэк­та­ра па жы­вё­ла­га­доў­лі Ге­надзь Ні­кі­цюк, на­мес­нік га­лоў­на­га  бух­гал­та­ра Свят­ла­на Ха­му­тоў­ская, ін­спек­тар ад­дзе­ла кад­раў Люд­мі­ла Ва­ла­сюк.

А спадчына новаму кіраўніку дасталася немалая. Сёлета збожжавыя каласавыя займалі 2329 гектараў, азімы рапс — 560 гектараў. Іх неабходна было ўбраць своечасова, у сціслыя тэрміны і без страт. З гэтымі задачамі хлебаробы паспяхова справіліся, абмалацілі ўсё, як кажуць, да апошняга зярнятка. Ураджайнасць склала 45,6 цэнтнера з гектара, што значна вышэй леташняй. Намалацілі каля 10,5 тыс. тон збожжа, рапсу — 1000 тон. Гэтаму паспрыялі ўмовы надвор'я. Але найбольш адказнасць работнікаў і спецыялістаў, захаванне тэхналагічных працэсаў і агратэхнічных тэрмінаў.

У гаспадарцы ўжо ўправіліся з сяўбой азімага рапсу. Пасяўныя плошчы гэтай культуры засталіся на ранейшым узроўні. Цяпер у разгары сяўба азімых збожжавых, пад якія адведзена 1800 гектараў. Акцыянернае таварыства займаецца таксама вырошчваннем цукровых буракоў на плошчы 450 гектараў. «Гэта для нас — прыярытэтны кірунак, — падкрэсліў дырэктар. — Прадукцыю здаём на Жабінкаўскі цукровы завод на перапрацоўку. Дзяржзаказ у колькасці 10 300 тон салодкіх караняплодаў выканаем».

За ўласныя сродкі, без крэдытаў

Якасць пра­дук­цыі  ма­лоч­на­та­вар­най фер­мы  пад піль­ным кант­ро­лем  ла­ба­ран­та Алы Клім­чук.

Генадзь Нікіцюк — намеснік дырэктара па жывёлагадоўлі. Менавіта ад яго ў многім залежаць вынікі ў гэтай галіне. А Генадзь Аляксандравіч, як падкрэсліў дырэктар, спецыяліст кваліфікаваны, сапраўдны прафесіянал, які разумее, што без удасканалення, укаранення новых тэхналогій нельга атрымаць вялікае малако. У прыватнасці, на малочнатаварным комплексе «Мінінка», які разлічаны на 765 галоў буйной рагатай жывёлы, ідзе ўладкаванне даільнай залы ў цэху раздою. Асноўныя работы практычна закончаны. Да 1 студзеня 2020 года плануецца ўвесці яе ў дзеянне. Мяркуецца таксама рэканструкцыя памяшкання па вырошчванні цялушак, за ўласныя сродкі, без прыцягнення крэдытаў.

— Вось у гэтым новым будынку, дзе мы знаходзімся, утрымліваецца 640 кароў і яшчэ 200 галоў — у раздойным цэху. Ёсць і старое памяшканне на 340 галоў, дзе прайшла рэканструкцыя, — расказала загадчыца комплексу Ірына Марчук. — Для жывёлаводаў створаны належныя бытавыя ўмовы: памяшканні для прыёму ежы з халадзільнікамі, мікрахвалёўкамі, чайнікамі. Ёсць цёплыя туалеты, душавыя. Працаваць таксама тут камфортна. Устаноўлена даільнае абсталяванне нямецкай кампаніі «Вестфалія», тэхналогіі вытрымліваюцца, надоі растуць за кошт правільнага збалансаванага рацыёну — камбікорм, шрот, кармавыя дабаўкі. На тэрыторыі комплексу абсталявана ветэрынарная аптэка, якая забяспечана ўсімі неабходнымі прэпаратамі. На іх кіраўнік грошай не шкадуе. Бо здароўе статка — залог добрых надояў. У сакавіку, калі Яўген Ігаравіч заступіў на пасаду дырэктара, у гаспадарцы даілі 11 літраў малака на карову, а цяпер — амаль 18.

— Плануем атрымліваць больш «белага золата», не стаяць на адным месцы. Для гэтага ёсць усе падставы. На новым комплексе працуюць чатыры даяркі, на старым — дзве, у раздойным цэху — адна. Ёсць падменныя, якія даюць выхадныя. Стараемся, каб людзі працавалі па зменах, не перапрацоўвалі. У работніках не маем патрэбы. Ідуць добраахвотна, нават маладыя дзяўчаты.

На службе — тэхніка

Пе­ра­да­вы ме­ха­ні­за­тар Фё­дар Мар­чук.

— Машынна-трактарны парк аснашчаны добрай тэхнікай. Налічваецца восем энерганасычаных трактароў, пасяўныя агрэгаты, раскідвальнікі. Словам, усё неабходнае для сяўбы, уборкі, апрацоўкі сельгаскультур. Але плануем паціху яго абнаўляць. У некаторых машын выйшаў тэрмін амартызацыі, працаваць на іх немэтазгодна, шмат сродкаў выдаткоўваецца на рамонт, пакупку дэталяў, — адзначае Яўген Нічынгер. — Купляем новую тэхніку, нядаўна набылі праз лізінг самаходны апырсквальнік, паколькі вялікія плошчы адведзены пад рапс — 560 гектараў. Таму гэтая тэхніка нам вельмі спатрэбіцца. Набылі таксама кормараздатчык і кормазмяшальнік для жывёлы. У планах — да будучага жніва абзавесціся яшчэ адным збожжаўборачным камбайнам КЗС-1624. Гэты камбайн добра зарэкамендаваў сябе на нашых палях — за два гады не было сур'ёзных паломак.

Хуліганаў не трымаюць

— Людзей у нас хапае, усяго ў калектыве налічваецца 225 чалавек, яны самаадданыя працаўнікі, не кідаюць работу на паўдарозе, даводзяць яе да канца, — менавіта так характарызуе кадры Яўген Нічынгер. — Недахопу ў спецыялістах таксама няма. Нядаўна ўзялі новага начальніка гаража. Зарплата ў нас дастойная. І калі ў чалавека ёсць жаданне добра зарабляць, гэта цалкам магчыма. Мы разумеем, што замацаваць кадры можна жыллём. У нас пабудавана шмат дамоў па Дзяржаўнай праграме аднаўлення і развіцця сяла, так званых у народзе «прэзідэнцкіх» домікаў. Тут жывуць не толькі спецыялісты, але і даяркі, механізатары, хлебаробы. Так, па заканадаўстве можна даваць гэтае жыллё і медыкам, і настаўнікам, і работнікам культуры. Але ў першую чаргу забяспечваем ім сваіх работнікаў, каб выключыць цякучасць кадраў. Сёлета ўвядзём у эксплуатацыю яшчэ адзін дом, які пакуль у стадыі будаўніцтва. У гаспадарцы ёсць чарга на паляпшэнне жыллёвых умоў. Адпаведна тут будзе выдзяляцца плошча тым, хто мае патрэбу ў паляпшэнні жыллёвых умоў. Паралельна мы вядзём рамонт старых кватэр. У хуткім часе туды заселяцца дзве сям'і.

Сле­сар Дзміт­рый Стэль­ма­шук  у па­мяш­кан­ні, ку­ды па­сту­пае пра­дук­цыя ма­лоч­на­та­вар­най фер­мы.

Тых, хто працуе абыякава, абы дзень да вечара, выпівох, прагульшчыкаў Яўген Ігаравіч называе хуліганамі. Такіх у гаспадарцы не трымаюць. Кадры карпатліва падбіраюць шляхам конкурснага адбору. Калі на работу просіцца незнаёмы чалавек, з іншай мясцовасці, тэлефануюць на яго ранейшае месца работы, цікавяцца, як ён там сябе зарэкамендаваў. Гультаям — адназначна адмаўляюць. А добрасумленныя работнікі пасля адпаведнага апытання: дзе хочуць працаваць, на якіх умовах, застаюцца. Вядома, у тым выпадку, калі абодва бакі ўсё задавальняе і яны прыходзяць да згоды.

— Мы таксама заключаем дагаворы з вышэйшымі і сярэдне-спецыяльнымі навучальнымі ўстановамі на мэтавую падрыхтоўку маладых спецыялістаў. І пасля навучання яны вяртаюцца да нас. Пакуль пасля абавязковай адпрацоўкі ніхто не сышоў з гаспадаркі. Мы разумеем, калі ў нас будуць моцныя спецыялісты, работнікі, то і гаспадарка будзе развівацца, рухацца наперад. Раскідвацца кадрамі, а затым шукаць годную замену — няма сэнсу.

«Белага золата» стала больш

У гаспадарцы шмат увагі аддаюць развіццю жывёлагадоўлі. Тут функцыянуюць два малочнатаварныя комплексы і дзве малочнатаварныя фермы, налічваецца 1720 дойных кароў. Акрамя таго, на чатырох фермах вырошчваюць маладняк. У параўнанні з перыядам мінулага года павялічыліся надоі малака. Цяпер тут атрымліваюць у сярэднім па 17,81 літра «белага золата» ў суткі ад кожнай рагулі. Малако здаюць на перапрацоўку на Кобрынскі масласырзавод экстра-класам і вышэйшым гатункам, першага практычна няма. Жывёлаводы разумеюць, што іх заробкі залежаць не толькі ад колькасці надоенай прадукцыі, але і ад яе якасці. Таму прымаюць неабходныя захады, каб здаваць усё малако экстра-класам.

Як кажуць, малако ў каровы на языку. Як пакорміш, так і атрымаеш. Таму ў «Пакроўскім» нарыхтоўка кармоў — на першым месцы. Ужо назапашана больш 13,5 тысячы тон сенажу. І на гэтым тут не спыняюцца. Корманарыхтоўка працягваецца. Хутка падаспее кукуруза, якая будзе выкарыстана на сілас. Шмат сенажу закладваюць у палімерныя матэрыялы.

У акцыянерным таварыстве выканалі дзяржзаказ па збожжавых. Астатні ўраджай пакідаюць у сябе або на давальніцкіх умовах завозяць для перапрацоўкі на камбікормавыя заводы, каб забяспечыць гадавую патрэбу грамадскага статку ў кармах. Гаспадарка цалкам забяспечана сіласна-сянажнымі траншэямі. А калі надвор'е сыграе на руку і будзе добры ўраджай кукурузы, пры неабходнасці тут змогуць у сціслыя тэрміны пабудаваць дадатковыя.

Таццяна ЛАЗОЎСКАЯ, Алена ДАЎЖАНОК

Фота Яўгена ПЯСЕЦКАГА

УНП 200227786

*На правах рэкламы

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне. 

Грамадства

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

«Лічбавыя жулікі», якія здымаюць грошы з чужых банкаўскіх карт, звычайна маскіруюцца пад інтэрнэт-рэсурсы, вартыя даверу.