Вы тут

Спявачка Вольга Сацюк: Музыку я не кіну


Маладая, амбіцыйная, прыгожая і, безумоўна, таленавітая, яна ўжо не раз даказвала ўсім навакол і, вядома ж, самой сабе, што без намаганняў і працы не дабіцца поспеху. Яе галоўнае жыццёвае правіла — ніколі не шкадаваць пра мінулае, а ўпэўнена і мэтанакіравана існаваць у сучаснасці!


— Вольга, давайце пагаворым аб пачатку вашай кар'еры — дзіцячым «Еўрабачанні»... Скажыце, ці не хацелася б прадставіць Беларусь цяпер, калі для стварэння нумара існуе так шмат розных тэхнічных сродкаў?

— На самай справе не асабліва люблю так разважаць — «як магло б быць». Я вучуся жыць у цяперашнім часе, з усімі яго шанцамі і разнастайнасцю! Але, калі казаць пра першыя... Цяпер яшчэ да конкурсу ёсць магчымасць пазнаёміць выступоўцу з гледачом праз сацыяльныя сеткі, можна ўдзельнічаць у розных акцыях, канцэртах і фестывалях. А пра тое, як можна было ўпрыгожыць сваё выступленне 15 гадоў таму, каб усіх здзівіць, мы можам разважаць толькі з пункту гледжання таго часу. Ужо з 2004 года канкурсанты маюць цэлыя каманды, у якія ўваходзяць фаніятр, харэограф, педагог-вакаліст, піяр-менеджар... На той момант, вядома, пра гэта не думала, нават не ведала, што так лепш і ўвогуле магчыма. Я была дзіцем, якому паставілі задачу годна выступіць у прамым эфіры на вялікую аўдыторыю і прадставіць сваю краіну. Хочацца думаць, што я з ёй справілася.

— Вы сталі папулярнай вельмі рана. Ці ўдалося пазбегнуць «зорнай хваробы»?

— Калі я прыехала з «Еўрабачання», мне было ўсяго дзесяць гадоў, адразу ж пасля конкурсу сталі паступаць прапановы: паўдзельнічаць у розных творчых спаборніцтвах міжнароднага фармату, фестывалях, стаць тэлевядучай. Мне пашчасціла весці такія праграмы, як «Сузор'е надзей», «Вас выклікае Спартландыя!», нацыянальны адбор Junіоr Еurоvіsіоn Sоng Соntеst і дзіцячы конкурс у рамках «Славянскага базару ў Віцебску». Для малой усё гэта было як творчы «Дыснейлэнд». Насамрэч магла з'явіцца тая самая «хвароба», але мне вельмі пашанцавала са сваёй сям'ёй. Яна заўсёды падтрымлівала, дапамагала, давала парады, трымала эмацыянальны ўдар і літаральна жыла маім жыццём.

— Пасталеўшы, вы не кінулі займацца музыкай, а, наадварот, пайшлі атрымліваць адпаведную адукацыю...

— Я ведала, што гэта маё і што жыццё будзе звязана з музыкай. Пасля школы паступіла ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў на спецыяльнасць «саліст-вакаліст» завочнага аддзялення. На дзённае вырашыла не ісці, бо рэдка сяджу на месцы і магу папросту сарвацца, атрымаўшы прапанову выступіць у іншай краіне, паехаць на фестываль ці быць на здымках. Не магла сабе ўявіць, як часта прыйшлося б прасіць мяне «зразумець і дараваць», дакладней не мяне, а ўсе мае прагулы і просьбы аб здачы датэрмінова іспыту або ўсёй сесіі.

— Пра выступленні... Графік артыста вельмі няўстойлівы. Як ставіліся да гэтага вашы выкладчыкі?

— Вядома, старалася не прапускаць вучобу, але не ўсё нам падуладна (смяецца). Па волі лёсу часта бывала так, што ўсе мае паездкі і выступленні выпадалі на сесію. А наогул я назвала б сябе «руплівай вучаніцай»: заўсёды хвалююся з-за дрэнных адзнак. Вельмі старалася і перажывала з-за вучобы як у школе, так і ва ўніверсітэце.

— Ніколі не думалі пайсці вучыцца па іншай спецыяльнасці?

— Мне вельмі падабаецца прафесія арганізатара. Падабаецца праводзіць розныя вечары, мерапрыемствы, ды і наогул я вельмі адкрыты і пазітыўны чалавек. Сказала б, што занадта адкрытая і добрая, ад таго часам даводзілася пакутаваць (смяецца). Тым не менш, думаю, у гэтай сферы мне было б утульна. Але ўсё ж музыку я не кіну, хоць не ведаю, што падрыхтаваў лёс, бо вучыцца і расці ніколі не позна.

— А што наконт хобі?

— Звыклай справай стала бачыць мяне ў ролі спявачкі ці вядучай, аднак мала хто ведае, што я вельмі люблю пісаць карціны. Хачу нават прафесійна падысці да пытання. Калі малюю, то гэты занятак мяне супакойвае, а жывапіс увогуле — натхняе. Акрамя таго, вельмі люблю падарожнічаць, тым больш што прафесія спрыяе вандроўкам.

— Вас часта можна сустрэць на розных дабрачынных акцыях, у валанцёрскіх праектах. Усё гэта для піяру ці па закліку сэрца?

— Магчыма, хтосьці і выкарыстоўвае валанцёрства для піяру, але дакладна не я. Мне сапраўды падабаецца дапамагаць людзям. Таму пацвярджэнне і мой дыплом. За аснову быў узяты асабісты досвед валанцёра міжнароднага інклюзіўнага фестывалю «Пад крыламі Арыёна». А ўвесь мінулы год я і мае калегі па сцэне з камандай дабрачыннага марафону «Усе фарбы жыцця для цябе» рабілі выдатныя канцэрты ў розных гарадах Беларусі. Дапамогу, сабраныя сродкі, атрымлівалі хлопчыкі і дзяўчынкі, якіх мы на свае вочы маглі бачыць у глядзельнай зале, альбо іх сем'і, — усё залежала ад ступені цяжкасці праблемы. Гэта толькі пара прыкладаў.

— Ніколі не думалі паспрабаваць сябе ў ролі актрысы кіно або тэатра?

— Для мяне гэта актуальнае пытанне, мне цікавыя і сцэна тэатра, і магчымасць паспрабаваць сябе ў ролі актрысы кіно. У дзяцінстве я нават удзельнічала ў пілотных серыях аднаго серыяла, у мяне была роля дачкі-рокершы, і гэта было вельмі незвычайна. Апроч таго, здымалася ў рэкламе ды і цяпер наведваю кастынгі.

— З якой зоркай і легендай музыкі хацелі б выступіць на адной сцэне?

— Мяне натхняе творчасць многіх артыстаў. Калі б мне зараз выдаўся шанц выбраць некалькі выканаўцаў, то гэта былі б Фрэнк Сінатра, АС/DС і Бруна Марс.

— Сапраўдны артыст заўсёды павінен выглядаць дагледжана. У чым ваш сакрэт ідэальнай знешнасці?

— Вельмі вялікую ролю адыгрывае сон, ён жа ўплывае і на чыстую гаворку і правільныя думкі. Аднак выспацца ўдаецца не так часта. Ёсць асабістыя «лайфхакі», якія з'явіліся самі сабой, галоўнае да сябе прыслухоўвацца. Я рана трапіла ў «свет грыму», таму ўмею сябе сабраць і на здымачную пляцоўку, і на канцэрт, і ўвогуле на любое мерапрыемства.

— Каму хацелі б сказаць дзякуй за тое, што сталі тым, кім з'яўляецеся цяпер?

— Вядома ж, сваёй сям'і і ўсім тым людзям, якія былі са мной максімальна сумленныя і шчырыя, калі гаварыць пра любоў да мяне і маёй творчасці. Акрамя гэтага я ўдзячная тым, хто крытыкаваў мяне, бо дзякуючы менавіта ім у мяне кожны раз з'яўляліся стымулы станавіцца лепшай.

Ангеліна НОВІКАВА, студэнтка ІІІ курса Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Хворым на фенілкетанурыю могуць палепшыць забяспячэнне прадуктамі харчавання

Хворым на фенілкетанурыю могуць палепшыць забяспячэнне прадуктамі харчавання

Міністэрства аховы здароўя адказала на публікацыю «Звязды».

Грамадства

ПВТ адкрыў у Драгічыне STEM-цэнтр

ПВТ адкрыў у Драгічыне STEM-цэнтр

Гэта камп'ютарны клас, абсталяваны па апошнім слове тэхнікі.

Палітыка

На пасяджэнні ЦВК зарэгістраваны 56 членаў Савета Рэспублікі сёмага склікання

На пасяджэнні ЦВК зарэгістраваны 56 членаў Савета Рэспублікі сёмага склікання

Выбары прайшлі ў прыўзнятай атмасферы, дастойна і з яркімі выступленнямі.

Культура

У Беларусі будзе стварацца археалагічная карта

У Беларусі будзе стварацца археалагічная карта

Калі Скарына прыехаў у Кракаў, і як выглядаў малы Рагвалодавіч.