Вы тут

Мастакі гавораць з горадам на мове стрыт-арту


У сярэдзіне лістапада ў Мінск прыедзе мастацкі дуэт з Іспаніі, каб завяршыць манументальны стрыт-арт-трыпціх на вуліцы Прытыцкага. Два з трох муралаў на адной з галоўных транспартных артэрый сталіцы ўжо радуюць вока прахожых і аўтамабілістаў. А ўсе разам шматметровыя карціны на тарцавых фасадах дамоў №№ 134,136, 150 — часткі адзінай канцэпцыі міжнароднага праекта «Будучыня», які прадстаўляе Беларусь заўтрашняга дня.


Зрэшты, асаблівасць праекта не ў ягоным маштабе і інтэрнацыянальнай творчай камандзе, а перадусім ва ўнікальным прыкладзе трох- (а па вялікім рахунку, нават пяці-) сектарнага ўзаемадзеяння дзяржавы, бізнесу і гарадскіх актывістаў. Ідэя нарадзілася і рэалізоўвалася супольна — адміністрацыя Фрунзенскага раёна сталіцы, стрыт-арт-пленэр Urban Myths і кампанія А1 вырашылі не толькі ўпрыгожыць родны горад, але паказаць рух Беларусі ў будучыню праз вобразы маладых людзей — герояў новага часу. Больш за тое, перад тым, як прыступіць да работы, арганізатары праекта з дапамогай спецыялістаў Белдзяржуніверсітэта правялі сацыялагічнае апытанне сярод жыхароў гэтых і навакольных шматпавярховікаў, як яны ставяцца да перамен — амаль 86 %, альбо больш чым чатыры пятыя, горача падтрымалі ідэю стварэння муралаў на фасадах, а больш за 50 % адзначылі, што абліччу раёна неабходнае паляпшэнне. Таксама пракансультаваліся з выкладчыкамі кафедры манументальнага мастацтва Акадэміі мастацтваў, каб будучы трыпціх не дысанаваў, а гарманічна спалучаўся з існуючай забудовай.

«Фрунзенскі раён — самы буйны па колькасці жыхароў у сталіцы. Ідэя запрасіць мастакоў, каб надаць тыпавым жылым дамам, збудаваным 30—40 гадоў таму, больш сучасны выгляд, падалася нам цікавай, — кажа першы намеснік кіраўніка адміністрацыі Фрунзенскага раёна Мінска Дзяніс Драпей. — Сёння мы шукаем новыя падыходы да добраўпарадкавання і змянення аблічча раёна, і для нас важна, як жыхары ставяцца да гэтага».

Безумоўна, дзеля большай эфектнасці арганізатары стараліся як мага даўжэй трымаць праект у сакрэце, аднак муралы плошчай каля 250 квадратных метраў — не тыя карціны, якія можна да часу прыкрыць палатном і схаваць з вачэй пільных гараджан. Таму ўжо ў кастрычніку мінчане ўбачылі, як ствараюцца ў тэхніцы фотарэалізму работы «Фрыланс» і «Лічбавы свет». Дарэчы, усе часткі і праект у цэлым носяць менавіта беларускамоўныя назвы, і гэта, акцэнтуе кіраўнік аддзела карпаратыўных камунікацый кампаніі А1 Мікалай Брэдзелеў, прынцыповы момант.

«Мне здаецца, гэта першы такі праект у Мінску, ад пачатку да канца зроблены прадумана і асэнсавана, з улікам меркаванняў усіх зацікаўленых», — падсумоўвае каардынатар Urban Myths Алег Ларычаў. Зрэшты, праўдзівасць гэтага сцвярджэння можна будзе праверыць нашмат пазней, калі грамадства, медыя, архітэктары і прадстаўнікі навуковай супольнасці ацэняць ужо гатовы трыпціх.

Левая яго частка — аўтарства сербскага мастака Artez, які ўклаў у партрэт дзяўчыны-фрылансеркі свае ўражанні ад цэнтра Мінска — раёна тусовачнай Зыбіцкай і старой Нямігі. Тут можна ўбачыць і «па-моднаму» надзеты рукзак з ноўтбукам, і колішні талончык на метро, якое прывяло мастака ў захапленне, і валошку як адзін з нацыянальных сімвалаў Беларусі... Гераіня правага мурала «Лічбавы свет» беларускага мастака Mutus (псеўданім пінчаніна Яўгена Сасюры) — таксама цалкам рэальная дзяўчына, фота якой аўтар убачыў у сацсетках. Ад фота да канчатковай выкрышталізаванай ідэі, гаворыць Яўген, прайшло некалькі месяцаў напружанай працы і звыш 60 варыянтаў эскізаў. У гатовай рабоце аб'ядналіся міфалогія і тэхналогіі: нітка лёсу — яе сплятае дзяўчына, як калісьці славянская багіня часу і лёсу людскога, апякунка жанчын Макаш — бярэ пачатак з лічбавага «воблака». «Спачатку жыхары дома не вельмі разумелі, што адбываецца, а калі з фрагментаў пачаў складвацца малюнак, прыходзілі мяне падтрымліваць — хто прапаноўваў бутэрброды, хто чай або віно», — усміхаецца мастак.

У завяршальнай частцы трыпціха «Мы — героі будучыні» малады, але ўжо вельмі вядомы мастак з Каталоніі Slіm разам з напарнікам Jofre Olіveras паспрабуе ўвасобіць вобраз сям'і, узаемнай падтрымкі і клопату, як самых важных каштоўнасцяў — не толькі для беларусаў або іспанцаў, а для людзей усіх нацыянальнасцяў. Героямі трэцяй работы, анансавалі арганізатары, таксама сталі ўбачаныя на вуліцах звычайныя гараджане, але гэтым разам маленькія — якраз тыя, у чыіх руках прагрэс і новыя тэхналогіі, каму жыць і працаваць у Мінску заўтрашнім. І нават калі муралы да гэтага часу маральна састарэюць ці будуць замаляваныя, аўтары па-філасофску заўважаюць: галоўнае — упрыгожыць Мінск сённяшні, натхніць жыхароў і гасцей сталіцы і прымусіць іх задумацца пра важныя рэчы, а не захаваць як мага даўжэй свой аўтограф на фасадзе.

Вікторыя ЦЕЛЯШУК

Загаловак у газеце: З любоўю, Мінск

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Як пенсіянерка з Гомеля купіла набор каструль па цане патрыманай іншамаркі

Як пенсіянерка з Гомеля купіла набор каструль па цане патрыманай іншамаркі

Усё, як у казцы: прыгожая зала, музыка, пачастункі. Абаяльныя людзі распавядаюць аб правільным харчаванні і рэкламуюць свой тавар...

Грамадства

714 тысяч тон адходаў для перапрацоўкі сабралі летась беларусы

714 тысяч тон адходаў для перапрацоўкі сабралі летась беларусы

Гэта адходы шкла, паперы, пластыку, шын, батарэек, машыннага масла...

Грамадства

​Дзе прызначалі спатканні ў даваенным Мінску?

​Дзе прызначалі спатканні ў даваенным Мінску?

Атрымаць падказкі вам дапаможа экскурсія «Рамантыка мінскіх дворыкаў».