Вы тут

Прэзентавалі кнігу «Перамога адна на ўсіх. Беларусь — Узбекістан»


Выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі» прэзентавала кнігу «Перамога адна на ўсіх. Беларусь — Узбекістан» з серыі «Беларусь памятае. У імя жыцця і міру». Сімвалічна, што адбылося гэта ў год 75-годдзя вызвалення Беларусі ад нацысцкіх захопнікаў і напярэдадні святкавання 75-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне.


— Мы выхаваны ветэранамі. Мы чулі і на генетычным узроўні адчуваем іх, таму для нашага пакалення важная задача — гэтыя пачуцці і іхняе адчуванне Радзімы перадаць нашчадкам, — сказаў начальнік упраўлення выдавецкай і паліграфічнай дзейнасці Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь Уладзімір Андрыевіч, які з'яўляецца аўтарам і складальнікам гэтага выдання. — Чаму? Таму што Савецкі Саюз быў адзінай дзяржавай, якая аб'ядноўвала многія народы. І пасля таго як у краін з'явіўся суверэнітэт, вельмі важна не згубіць нітачку, што звязвае нас. А яна ў нашай агульнай памяці, у нашым сяброўстве. І для мяне было пачэсна падрыхтаваць кнігу, якая дапаможа нашчадкам вызваліцеляў Беларусі ведаць, дзе тыя знайшлі вечны спакой. Я перакананы, што кніга таксама здольна аб'ядноўваць, выхоўваць і быць крыніцай памяці пра той час і тое сяброўства, якое павінна развівацца, умацоўвацца і дапамагаць захоўваць мір.

Кніга «Перамога адна на ўсіх. Беларусь — Узбекістан» прысвечана воінам-узбекістанцам, якія змагаліся супраць нацызму ў нашай краіне падчас Вялікай Айчыннай вайны — былі сярод абаронцаў Брэсцкай крэпасці, удзельнічалі ў партызанскім і падпольным руху, вызвалялі Беларусь. Многія ўзбекістанцы за іх гераізм і мужнасць удастоены звання Героя Савецкага Саюза. І тысячы воінаў-узбекістанцаў назаўсёды засталіся ў беларускай зямлі. У нашай краіне памяць пра мінулую вайну свяшчэнная, як і памяць пра тых салдат і афіцэраў з Узбекістана, чые лёсы непарыўна звязаны з Беларуссю. Іх імёнамі названы вуліцы, ім стаяць помнікі і мемарыяльныя дошкі, і іх памяць зберагаецца беларусамі. Ветэран палкоўнік Міхаіл Сямёнавіч Шашкоў успамінае, як быў бой, падчас якога ён кіраваў пушкамі. У яго падначаленні было шэсць байцоў, адзін з іх узбекскі салдат. Гэты чалавек зарэкамендаваў сябе як смелы, дысцыплінаваны баец, які заўсёды быў гатовы прыйсці на дапамогу сваім баявым таварышам.

У кнігу ўпершыню ўключаны імёны больш як тысячы салдат, якія былі прызваны з Узбекістана і загінулі на тэрыторыі Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Менавіта таму найбольшую цікавасць выданне ўяўляе для тых, хто вывучае Вялікую Айчынную вайну, а таксама працягвае шукаць сваіх блізкіх сярод загінулых.

— Мы лічым, што гэта доўг пасольства і кожнага чалавека: рабіць усё, каб памяць пра тую вайну і пра тую барацьбу захавалася на доўгія гады, — зазначыў Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Узбекістана ў Рэспубліцы Беларусь Насірджан Юсупаў. — Гісторыя чалавецтва ведае многа войнаў, але няма роўнай той, якую савецкі народ перажыў у 1941—1945 гадах. Гэта была наша агульная Радзіма, і за яе ўзбекі змагаліся на беларускай зямлі поплеч з беларусамі, украінцамі, рускімі і іншымі народамі. Мы, іх нашчадкі, павінны памятаць пра гэты гераізм.

Азначым, што раней былі прэзентаваны яшчэ дзве кнігі з гэтай серыі: «Беларусь партызанская. Ілюстраваная энцыклапедыя партызанскага руху ў Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны», «Нельга забыць. Нельга зразумець. Нельга апраўдаць. Ілюстраваная энцыклапедыя спаленых вёсак Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны». Шырокаму колу чытачоў серыя будзе прадстаўлена на разнастайных кніжных форумах, а таксама ў кнігарнях.

Алена ДРАПКО

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Прадукты для эфектыўнай энергіі: аксіяльны ветрагенератар, анодныя зазямляльнікі, керамзітапенабетон, паліўныя брыкеты

Прадукты для эфектыўнай энергіі: аксіяльны ветрагенератар, анодныя зазямляльнікі, керамзітапенабетон, паліўныя брыкеты

Пераможцы шостага конкурсу «Лідар энергаэфектыўнасці — 2020» сёлета ўдзельнічалі ў спаборніцтвах анлайн і гэтак жа атрымлівалі віншаванні. 

Культура

У Кіеве Уладзімір Караткевіч цудам выратаваўся ад аварыі і двойчы закахаўся

У Кіеве Уладзімір Караткевіч цудам выратаваўся ад аварыі і двойчы закахаўся

Горад, «дзе былі помнікі і прыгожыя будынкі, зялёныя бульвары і ціхія хаткі на ўскраінах, дзе быў нават універсітэт, а значыцца, існавала г

Грамадства

Прафесар Мiкалай Запрудскі: Вера ў дзiця — галоўны падарунак

Прафесар Мiкалай Запрудскі: Вера ў дзiця — галоўны падарунак

Для паспяховых школ характэрны клiмат высокiх чаканняў.