Вы тут

У беларускай інтэрнэт-прасторы з'явіўся сайт аdukаvаnkа.bу


«Адукаванка» — некамерцыйная грамадзянская ініцыятыва. Яе асноўная мэта — стварыць пляцоўку, дзе будуць сыходзіцца праблемы адукацыі, іх рашэнні і людзі, якія гатовы над імі працаваць. Кожны можа далучыцца і абмеркаваць тое, што баліць.


Фота Ганны Занкавіч.

«Нават калі ў аднаго чалавека ёсць праблема, якая звязана з сістэмай адукацыі, значыць, праблема ёсць. У прасторы «Адукаванкі» мы не падзяляем праблемы на вялікія і маленькія, на значныя і нязначныя. Калі хоць бы аднаму чалавеку нешта здаецца праблемай, гэта ўжо падстава для абмеркавання і пошуку рашэнняў, — падкрэсліваюць стваральнікі сайта. — Няма нейкай «больш значнай» за іншыя мэтавай групы. То-бок настаўнікі, бацькі, вучні, прадстаўнікі органаў кіравання, прадстаўнікі грамадства і іншыя маюць права на тое, каб іх пачулі. Усе маюць права на роўны дыялог. Мы публікуем праблемы і рашэнні, нават калі яны канфліктуюць паміж сабой, бо гэта спосаб адшукаць патэнцыйныя канфліктныя пункты і ўвогуле знайсці рашэнне. Атмасфера павагі і даверу — гэта першае, што трэба стварыць для прадуктыўнага абмеркавання».

«Мы часта гаворым пра тое, што нам не падабаецца, якія памылкі робяцца «наверсе». А ці ёсць у нас пазіцыя, як павінна быць? Такая, якую хочацца абмяркоўваць, пра якую і паспрачацца цікава? Мы паміж сабой амаль ніколі і не гаварылі, а якая ў нас павінна быць парадыгма? Кожны з нас часцей за ўсё «супраць» нечага, а не «за» штосьці, — разважае кандыдат педагагічных навук, адна са стваральніц сайта Кацярына КУКСО.  — Напрыклад, хацелі ацэньваць школы па выніках ЦТ — выйшла дрэнна, але альтэрнатыву не прыдумалі. Давайце пазбаўляцца ад ілюзій наконт таго, што ў нас усе школы аднолькавыя і што іх можна ацаніць адным інструментам. Не трэба вымяраць адной лінейкай усе навучальныя ўстановы ў краіне... У Беларусі амаль не праводзілася даследаванняў, якія датычыліся б эканомікі адукацыі, выяўлялі праблемы ў навучанні, кіраванні, рабоце настаўнікаў...»

«Шмат гаворыцца, што нешта трэба змяніць, каб пажаданае ў адукацыі стала рэальнасцю. Але гаварыць, не змяняючы і не спрабуючы, проста. Давайце прааналізуем, на чым грунтуецца працэс узаемадзеяння «настаўнік — вучань — школа», — прапануе настаўніца беларускай мовы і літаратуры Юлія НЕКРАШ. — Калі разглядаць гэта як адрэзак, то незразумела, што павінна стаяць наперадзе, а калі аналізаваць у форме трыкутніка, то зноў жа ўзнікае пытанне: што павінна стаць вяршыняй? А што б вы ўзнялі вышэй? Для мяне гэта, бясспрэчна, вучань.

Фота Ганны Занкавіч.

Прааналізаваўшы план сваёй школьнай выхаваўчай і прадметнай работы, я высветліла, што мы працуем на... алімпіяды і навукова-практычныя канферэнцыі. У нас ёсць найлепшы вучань, найлепшы клас, найлепшы кабінет, настаўнік года... Складваецца такое ўражанне, што ўсё пабудавана на спаборніцтве: вучня з вучнем, настаўніка з настаўнікам, школы са школай, раёна з раёнам... Ну паспаборнічалі, ну перамаглі. І што засталося пасля гэтага марафона? Задавальненне? Хіба толькі ад таго, што гонка скончылася. У гэта паверу. Магчыма, яшчэ матэрыяльнае стымуляванне ў выглядзе прэміі... Але якія эмацыянальныя і псіхалагічныя выдаткі мы маем у выніку гэтага спаборніцтва? Колькі недапрацаваных урокаў засталося ў таго настаўніка, які ўзяў удзел хоць бы ў раённым этапе конкурсу «Настаўнік года»? Альбо колькі недавучаных тэм па іншых прадметах застаецца ў вучня-алімпіядніка...» Атрымліваецца, што вяршыня трыкутніка паварочваецца ў бок школы, бо гэтая перамога працуе на статус школы, павышае яе месца ў гарадскім ці раённым рэйтынгу. Але адукацыя — гэта не спорт!»

У сайта аdukаvаnkа.bу ёсць раздзелы «Праблемы», «Рашэнні», «Праекты» і «Меркаванні». Кожны можа даслаць сваю праблему ці прапанаваць рашэнне. Таксама можна апублікаваць свой ці параіць іншы аналітычны артыкул пра адукацыю, каб ідэі і разуменне сітуацыі былі больш грунтоўныя. Замест пустых размоў прапануецца стварыць канкрэтныя апісанні таго, што бачыцца праблемамі для беларускай адукацыі на думку розных бакоў (настаўнікаў, вучняў, бацькоў, грамадства, органаў кіравання і г. д.), а таксама стварыць банк патэнцыйных рашэнняў.

Надзея НІКАЛАЕВА

Загаловак у газеце: Усе ведаюць, як «нельга». А як трэба?

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Куды звяртацца, калі грамадзяніну затрымліваюць зарплату?

Адказ на гэта і іншыя пытанні — у гутарцы з Дзмітрыем Шаўчуком.

Эканоміка

Чаму не варта спадзявацца на «шэрую» зарплату?

Чаму не варта спадзявацца на «шэрую» зарплату?

Будаўніку заплацілі менш, чым дамаўляліся вусна.

Культура

Галоўны рэдактар часопіса «Маладосць» распавядае пра новую стратэгію выдання

Галоўны рэдактар часопіса «Маладосць» распавядае пра новую стратэгію выдання

З пачаткам новай падпісной кампаніі ў «Маладосці» з'явіўся новы «прамоўшан»: цяпер гэта «больш чым часопіс».