Вы тут

Газета «Зорька» святкуе 75-гадовы юбілей


Гэта быў не першы чыгуначны састаў, які падарваў Мікола. З 14 гадоў ён дапамагаў партызанам — пераапранаўся ў пастухова адзенне і ішоў на заданне. Аднойчы ў люты мароз ён адмарозіў сабе нагу, пакуль чакаў нямецкі эшалон. Хлопец не згадзіўся тады, каб урачы яе ампутавалі. У выніку ўсё абышлося, і падлетак зноў быў гатовы падрываць нямецкія эшалоны і здабываць перамогу. Але тады, у красавіку 1944-га, усё пайшло не па плане. Трэба было знішчыць нямецкі састаў, які рухаўся праз Івацэвічы на склад з танкамі. Мікалай у поўнай цемры ціха прабіраўся да цягніка. Раптам каля самых пуцей ракета асвятліла ўсё навокал, ахова заўважыла яго. Шанцаў не засталося. Мікола ступіў наперад са сваёй небяспечнай пастуховай торбай... Жахлівы выбух — і састаў з шаснаццаці платформаў з танкамі паляцеў пад адхон, загінула каля двухсот варожых афіцэраў і салдат, але і сам хлопец таксама загінуў. А ён мог бы разам са сваімі сябрамі чытаць новую газету для дзяцей «Зорька», якую стварылі ў год Вялікай Перамогі, прыдумляць тэмы для выдання і, трохі пасталеўшы, сустракацца з моладдзю і расказваць аб тых страшных днях свайго дзяцінства...


На святкаванне 75-годдзя газеты «Зорька» прыйшлі сябры Мікалая, ад якіх мы і пачулі гэтую гісторыю.

— Мы першыя чытачы «Зорьки» і апошнія ўдзельнікі Вялікай Айчыннай, — гаворыць начальнік штаба Батальёна беларускіх арлянят, старшыня Камісіі юных удзельнікаў ВАВ Васіль Князеў. — Мне вельмі прыемна, што маладое пакаленне, якое чытае газету, сёння дапамагае нам расказваць і выхоўваць новае пакаленне такім жа моцным духам, як і мы. У Беларусі ў перыяд акупацыі змагаліся каля 20 000 малалетніх хлопцаў і дзяўчатак ад 10 да 16 гадоў. Нашае пакаленне сталела вельмі хутка, нам хацелася адпомсціць за сваіх бацькоў. Першы рэдактар «Зорьки» Анастасія Мазурава мела невычэрпнае жаданне парадаваць друкаваным выданнем нас, дзяцей і падлеткаў, якія перанеслі нягоды вайны. І ёй гэта ўдалося. Нас, тых, хто ведае газету з яе першых нумароў, усяго ў Беларусі засталося каля дзвюх дзесяткаў чалавек, але мы ўсе ведаем і чытаем гэтае выданне.

— Наш юбілей — свята для вельмі многіх улюбёных у «Зорьку» дзяцей і дарослых, — сказала падчас прэс-канферэнцыі, прысвечанай юбілею газеты яе галоўны рэдактар Людміла ГРАМОВІЧ. — Імянінніцы ўдалося зберагчы пераемнасць пакаленняў і, нягледзячы на «пенсійны ўзрост», газета застанецца юнай, цікавай і крэатыўнай.

Наталля ТАЛІВІНСКАЯ

Загаловак у газеце: Заўсёды юная

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

...Гэты вясковец быў вельмі шчыры працаўнік, да таго ж ніколі не квапіўся на чужое, нават на калгаснае

Грамадства

Чаму 14 лістапада варта лічыць днём яднання?

Чаму 14 лістапада варта лічыць днём яднання?

З прапанаваных для абмеркавання дат, адна з якіх можа стаць Днём народнага адзінства — 14 лістапада.

Грамадства

Анёл па імені Алена. Як прадпрымальніца стала сацработнікам

Анёл па імені Алена. Як прадпрымальніца стала сацработнікам

Сацыяльны работнік тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнай абароны насельніцтва Маскоўскага раёна Мінска Алена Сцепаненка працуе на сваім месцы каля двух гадоў.