Вы тут

Дзяўчына — будучы спецыялiст па кiраваннi авiяцыйнымi i радыёэлектроннымi сiстэмамi? Нічога дзіўнага!


Трэцякурснiца Ваеннай акадэмii Яўгенiя Левiкiна рушыць стэрэатыпы. Дзяўчына ўжо праз паўтара года стане дыпламаваным спецыялiстам па кiраваннi авiяцыйнымi i радыёэлектроннымi сiстэмамi. Увесь час яна вучыцца на «выдатна», атрымала стыпендыю Прэзiдэнта i была ўганаравана мiжвузаўскiм тытулам «Мiс Вясна». А яшчэ займаецца навуковымi распрацоўкамi, спортам i пакiдае час для творчасцi... Як жа ўсё гэта ўдаецца рабiць, калi ў сутках толькi 24 гадзiны?


— Калi яшчэ вучылася ў школе, выпадкова ўбачыла фота сваёй знаёмай з Мiнскага абласнога кадэцкага вучылiшча. Здымак быў зроблены падчас балю. Мне спадабалася тое, як выглядалi ў форме хлопцы i дзяўчаты, — прыгадвае суразмоўнiца.

Сама Яўгенiя родам з Асiповiч. Вайсковая часць знаходзiцца каля дома. Калiсьцi там служыў бацька курсанткi, таму яшчэ з маленства ваенная тэма была не чужая. А пакрысе стала i сваёй. Але, як згадвае дзяўчына, спярша да яе выбару ў выглядзе авiяцыi некаторыя родныя i блiзкiя паставiлiся з насцярогай. I толькi пасля паспяховага паступлення меркаванне змянiлася.

Яўгенiя скончыла Мiнскае абласное кадэцкае вучылiшча з высокiм сярэднiм балам — 8,6. У атэстаце не было нiводнай адзнакi, нiжэйшай за «сем». Гэта дало права паступаць у Ваенную акадэмiю без здачы цэнтралiзаванага тэсцiравання. Але два выпрабаваннi ўсё ж такi засталiся: псiхалагiчны тэст i здача нарматываў па фiзiчнай падрыхтоўцы. Трэба было прабегчы на хуткасць сто метраў, кiламетр i пэўную колькасць разоў падняць тулава. Вось на гэтым i зрэзалася большасць прэтэндэнтак. У суразмоўнiцы ж асаблiвых праблем не ўзнiкла: Яўгенiя калiсьцi займалася многiмі вiдамі спорту — жаночым футболам, баскетболам, бегам... Але кажа, што нiдзе сябе не знайшла. Хоць на аматарскiм узроўнi займаецца i цяпер, каб падтрымлiваць форму.

— Мне засталося вучыцца крыху больш за год, — дзелiцца дзяўчына. — Пасля я стану iнжынерам-спецыялiстам па кiраваннi авiяцыйнымi i радыёэлектроннымi сiстэмамi. Гэта значыць, што мяне могуць накiраваць у эскадрыллю або тэхнiка-эксплуатацыйную часць: праводзiць рэгламентныя работы, абслугоўваць i рамантаваць абсталяванне. Яшчэ варыянт — працягнуць навучанне ў магiстратуры. У нас ужо была практыка ў 116-й гвардзейскай штурмавой авiяцыйнай базе ў Лiдзе. Там сфармiравана эскадрылля з самалётаў Як-130. Падчас заняткаў мы вывучалi наземнае абсталяванне, якое там эксплуатуецца. Вялiкая стажыроўка пачнецца ў канцы чацвёртага курса, i падчас яе мы будзем наведваць кожную авiяцыйную часць Беларусi.

У 2018 годзе Яўгенiя ўдзельнiчала ў мiжвузаўскiм конкурсе «Каралева Вясна». Тагачасная першакурснiца перамагла па меркаваннi iнтэрнэт-карыстальнiкаў.

— Папярэднi адборачны тур прайшоў у Ваеннай акадэмii. Я яго выйграла, i мне прапанавалi паўдзельнiчаць у гарадскiм этапе. Днямi хадзiла на трэнiроўкi, а вучобу «наганяла» ўвечары. Пасля страявога кроку прайсцi дэфiле вельмi складана. Зноў жа, трэба было навучыцца хадзiць на абцасах. Самыя высокiя з iх былi 14 сантыметраў. Яшчэ кожная канкурсантка мусiла выступiць з асабiстым нумарам. Разам з падтанцоўкай я выканала песню на ваенную тэматыку. Карыстальнiкi сецiва маглi ацанiць вiзiтоўку — невялiкi вiдэасюжэт, выкладзены ў iнтэрнэце. Там я выступала ў ролi пiлота, якi пралятаў над сваiм родным горадам i апавядаў пра ўласныя адчуваннi ад гэтага.

Яўгенiя з шасцi гадоў хадзiла ў музычную школу, дзе вучылася эстраднаму вакалу. Але прафесiйна iм нiколi не займалася. Разам з тым яна спявае паўсюль, дзе вучыцца, — у школе, вучылiшчы i Акадэмii. А яшчэ дзяўчына пiша музыку. Нядаўна тая гучала на конкурсе армейскай песнi «Зорка», дзе наша гераiня разам з iншым курсантам выканала песню.

Але як жа дзяўчыне ўдаецца ўсё паспяваць?

— Проста трэба ўсё планаваць загадзя. I не цурацца дапамогi, калi яна сапраўды неабходна. Напрыклад, я жыву ў iнтэрнаце ў адным пакоi разам з трыма аднакурснiцамi. I ўсе яны — выдатнiцы з безлiччу захапленняў, — кажа наша гераiня.

А неўзабаве ў Яўгенii пачынаюцца трэнiроўкi да парада на Дзень Перамогi.

— Гэта будзе ўжо мой трэцi парад. Калi я была на першым курсе, то ўпершыню была сфармiравана жаночая «каробка». 150 чалавек сабралi з усёй краiны. Было вельмi складана. Звычайна праходзяць дзве трэнiроўкi за дзень. Пачынаюцца яны прыблiзна за два месяцы i адбываюцца штодня, акрамя суботы i нядзелi. I вось што самае дзiўнае — на самiм парадзе хвалюешся не так, як на трэнiроўцы! — прызнаецца дзяўчына.

...Напрыканцы размовы заўважаем, што каля ложка стаiць фотаздымак у рамцы. Дзякуючы вучобе ў кадэцкiм вучылiшчы наша гераiня сустрэла сваё каханне. Яўген быў намеснiкам камандзiра яе ўзвода. Таксама паступаў у Ваенную акадэмiю, але не прайшоў па медыцынскiх паказчыках. Цяпер атрымлiвае эканамiчную адукацыю ў БДУ. I амаль кожны вечар стараецца прыязджаць да Яўгенii...

Валяр'ян ШКЛЕННIК

Фота Таццяны ТКАЧОВАЙ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Чым сябе заняць на самаiзаляцыi?

Чым сябе заняць на самаiзаляцыi?

Урачы па ўсiм свеце запусцiлi флэшмоб #StayAtHome.

Грамадства

Хто паставiць кропку ў спрэчцы вакол пакупкі за адну базавую?

Хто паставiць кропку ў спрэчцы вакол пакупкі за адну базавую?

Ранейшы ўласнiк цяпер звярнуўся ў суд i патрабуе вярнуць будынак.

Культура

Віктар Капыцько: У нашых прыдворных тэатрах ставіліся оперы, напісаныя тут, а не дзе-небудзь у Італіі

Віктар Капыцько: У нашых прыдворных тэатрах ставіліся оперы, напісаныя тут, а не дзе-небудзь у Італіі

Віктар з'яўляецца аўтарам опер, сімфоній і кантат, яго музыка гучыць у розных кутках свету, а ў Беларусі з ім працуюць найлепшыя выканаўцы.

Культура

Дарогамі Славы. Простыя вяскоўцы

Дарогамі Славы. Простыя вяскоўцы

Уладзiмiр Амельяновiч і Апанас Кляцко.