Вы тут

Як працуе настаўніца з выкарыстаннем сучасных тэхналогiй i нетыповага падыходу да сваёй работы


Наталля НАШУК — маладая выкладчыца англiйскай мовы ў сярэдняй школе № 2 гарадскога пасёлка Акцябрскi Гомельскай вобласцi. Яе заняткi не абыходзяцца без сучасных тэхналогiй i нетыповага падыходу да сваёй работы. Адна з найважнейшых мэт гераiнi — даваць разнастайныя веды дзецям з першых дзён навучання, каб у будучынi яны iм спатрэбiлiся напоўнiцу. Як у яе гэта атрымлiваецца?


— Памятаю, яшчэ з малодшых класаў у мяне была выразная мэта, да якой я iшла, — факультэт замежных моў у Гомельскiм дзяржаўным унiверсiтэце. Мае жаданне споўнiлася: я скончыла гэтую ВНУ па спецыяльнасцi «Англiйская мова. Французская мова». Цяпер у маiм «падпарадкаваннi» шосты, два сёмыя, дзясяты i адзiнаццаты класы.

Наталля расказвае, што любоў да англiйскай мовы ў яе ўзнiкла яшчэ ў дзяцiнстве: у той час маленькая дзяўчынка па праграме «Дзецi Чарнобыля» ездзiла ў Канаду штогод. Такiм чынам суразмоўнiца паглыбляе свой узровень ведаў ужо 17 гадоў.

— У мяне было мэтавае накiраванне, таму ведала, што адпрацоўваць прыеду ў родны пасёлак. Але гэта зусiм не бянтэжыла, наадварот. Калегi паставiлiся да мяне як да наваспечанага маладога спецыялiста добра. У першы год работы — два з паловай гады таму — вучыла трэцiя, чацвёртыя i пятыя класы. Праз некаторы час да iх далучылiся старэйшыя хлопчыкi i дзяўчаты.

Настаўнiца падчас сваiх заняткаў часта выкарыстоўвае мабiльныя праграмы, розныя брытанскiя i амерыканскiя сайты, QR-коды, арганiзоўвае размовы дзяцей з носьбiтамi англiйскай мовы па скайпе — так у вучняў павышаецца матывацыя i расце цiкавасць да яе вывучэння.

— Бывае, што я планую ўрок, але штосьцi iдзе не так. Дзецям хочацца нешта сказаць не па тэме або выказаць думкi словамi, якiх увогуле няма ў англiйскай мове. У такiя моманты вельмi цiкава за iмi назiраць (усмiхаецца). Дарэчы, работа з вучнямi малодшых класаў i старэйшых iстотна адрознiваецца. Напрыклад, у трэцiм-чацвёртым шмат танцаў, песень, гульняў. Малыя iншым часам не вельмi разумеюць, навошта iм тая замежная мова. А ў дзясятым-адзiнаццатым, наадварот, хлопцы i дзяўчаты вельмi сур'ёзна ставяцца да маiх слоў, iмкнуцца вучыцца не толькi для здачы школьных i ўнiверсiтэцкiх iспытаў, але i для самаразвiцця.

Наталля расказала, што летась яна атрымала класнае кiраўнiцтва. Дзяўчына прызнаецца, што калi б ёй прапанавалi заняцца такой справай у першы год работы, адмовiлася б, бо тады не хапала ўпэўненасцi ў сваiх сiлах.

— У маiм шостым класе 24 вучнi: 14 хлопчыкаў i 10 дзяўчынак. Яны часта расказваюць мне пра розныя падзеi са свайго жыцця, пытаюць парады. Лiчу, што гэта добра, бо настаўнiк павiнен сумяшчаць у сабе навыкi з розных прафесiй, у прыватнасцi быць добрым псiхолагам. Я на «адной хвалi» з iмi: разумею музыку, якую яны слухаюць; ведаю, што iм падабаецца здымаць вiдэа ў TikTok, Like i Instagram. У вольныя хвiлiны падыходзяць да мяне i абдымаюць. Спачатку гэта было дзiўна, але з часам прызвычаiлася (усмiхаецца).

Суразмоўнiца ўпэўнена: тэлефоны, планшэты i iншыя гаджэты вучняў падчас урокаў павiнны заўсёды знаходзiцца ў настаўнiка.

— Калi прыйшла працаваць у школу, стала заўважаць, што на перапынках дзецi вельмi шмат часу сядзяць у сваiх мабiльных. I нават калi пачыналiся заняткi, некаторыя не маглi адысцi ад эмоцый, якiя яны атрымлiвалi падчас гульняў. Выклiк да дошкi — а ў вачах страх i неразуменне: «Якое было пытанне?» Мы праводзiлi размовы i з вучнямi, i з iх бацькамi па гэтай праблеме, усе пагадзiлiся, што ад забавак трэба адмовiцца.

Сёлета Наталля здала квалiфiкацыйны экзамен на другую катэгорыю, да таго ж паспела заняць другое месца ў раённым конкурсе «Настаўнiк года».

— У фiнале было пяць педагогаў рознага ўзросту i прафесiйнага стажу. Шчыра кажучы, гэта пакуль што быў самы каштоўны вопыт у маiм жыццi. На пэўных этапах конкурсу мы давалi адкрытыя ўрокi, паказвалi свае таленты i ўменнi прафесiйнаму журы. Я чалавек амбiцыйны, таму з задавальненнем прыняла такi выклiк. Незнаёмыя людзi пасля фiналу падыходзiлi да мяне i казалi прыемныя словы. Так, не перамагла, але засталося жаданне зрабiць гэта наступным разам. Увогуле нам, настаўнiкам, перыядычна прапаноўваюцца розныя курсы, семiнары, i я з ахвотай iх наведваю.

Гераiня кажа, што часам яна адчувае пустату — амаль уся энергiя пераходзiць да любiмых вучняў. Але такi душэўны стан доўжыцца нядоўга.

— Вольны час адводжу на падтрыманне здаровага спосабу жыцця, па выхадных сустракаюся з сябрамi... Нават не задумвалася, якi лёс мяне чакае пасля адпрацоўкi ў школе. Нiколi не было важна, дзе буду жыць: у маленькiм або вялiкiм горадзе. Больш нават пасёлак падабаецца. Спадзяюся, што сваёй прысутнасцю ў Акцябрскiм у якасцi настаўнiцы я камусьцi дапамагу з выбарам прафесii або з нечым iншым. Дзе ж мне яшчэ быць, як не побач з вучнямi?

Дар'я ШЛАПАКОВА

Фота з архіва гераіні

Загаловак у газеце: На адной мове i на адной хвалi

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Класiкаў трэба ведаць…, Быў бы араты, будзе й прыганяты, Па малiну…

Эканоміка

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

У бiзнес-колах Гродзеншчыны лiчаць, што меры па падтрымцы эканомiкi з'явiлiся своечасова.