Вы тут

Праца ў вясковым Доме культуры — як і што гэта?


Творчасць можа асацыіравацца з адпачынкам, яднаннем з самiм сабой альбо, наадварот, выхадам «у свет». Так цi iнакш, адной з яе характэрных рыс з'яўляецца адданасць. Мы пiшам, спяваем, малюем, ствараем для кагосьцi — цi для аднаго чалавека, цi для шырокага кола людзей. Але адна справа, калi вы аматар, i зусiм iншая, калi тварыць — прафесiйны абавязак... Мы спыталi ў двух маладых спецыялiстаў са сферы культуры, як iм удаецца штодзень сябраваць з натхненнем. Лалiце i Настассi па 21 годзе, працуюць яны ў розных месцах. У кожнай — свае рэцэпты поспеху.


Лаліта Ткачова.

Лалiта Ткачова — кiраўнiк народнага вакальнага калектыву ў Азёрнаўскiм сельскiм Доме культуры. Як i многiя, хто прыязджае вучыцца ў Мiнск, дзяўчына планавала жыццё ў горадзе. Упартая, эпатажная, яна скончыла Мiнскi дзяржаўны каледж мастацтваў па спецыяльнасцi «харавое мастацтва». Аднак пры размеркаваннi запаветная «сталiца» аказалася крыху на паўднёвы ўсход ад Мiнска, у Чэрвеньскiм раёне.

— Прыемна здзiвiла тое, што да мяне адразу паставiлiся як да калегi. Калектыў маленькi, але добры i гатовы iсцi насустрач. Мне падабаецца тут, праўда, дабiрацца нязручна: спачатку з Мiнска на маршрутцы, а пасля шэсць кiламетраў пешшу (крута, калi едзе спадарожная машына, але такое бывае рэдка). Дарэчы, трэба з найблiжэйшага заробку набыць фiтнес-гадзiннiк...

Канцэртаў у вёсцы няшмат. Бяда ў тым, што моладзi мала, большасць з'ехала ў сталiцу. Часам Дом культуры праводзiць дыскатэкi, але нават проста «патусавацца» ледзь назбiраецца 20 чалавек. Затое ў Азёрным ахвотна спраўляюць Дзень рыбака i Дзень вёскi. Лалiта сама ўдзельнiчала ў праграме: дэманстравала некалькi вакальных нумароў. Перад кожным святам складаецца план мерапрыемства. Але не ўсё можа iсцi па iм...

Калектыў «Азяраначка» (Лалiта — крайняя злева).

— ...Я толькi пачынала працаваць. Было лета, канцэрт ладзiлi на вулiцы. I вядучую падчас свята ўджалiла пчала. У яе пачаўся прыступ астмы, таму выйсцi i працягваць яна не магла. Давялося мне, хоць слоў як след не ведала. Пачала iмправiзаваць, выдумляць ад сябе. Лiчу, атрымалася файна, трэба проста адчуваць публiку, — прыгадвае суразмоўнiца.

Калi з падлеткамi i моладдзю цяжкавата, то дзецi наведваюць клуб ахвотна. Збiраюцца i разам спяваюць, Лалiта вучыць iх правiльна выкарыстоўваць голас, знаёмiць з беларускiмi народнымi песнямi i прыпеўкамi. У дзiцячай вакальнай групе шэсць чалавек ад 5 да 10 гадоў. З iмi, прызнаецца, складана.

— У нас дзелавая дамова: спачатку распяваемся, праганяем спевы, а пасля гуляем у «Кракадзiла». Банальнай строгай цётцы тут дакладна не месца! Я пастаянна з iмi размаўляю, распытваю пра захапленнi, любiмыя песнi, цiкаўлюся, кiм яны сябе бачаць праз дзесяць гадоў. Разам малюем, у нас ёсць настольныя гульнi, адгадваем шарады — такiм чынам мы зблiжаемся i сябруем, — кажа дзяўчына.

Асноўнай аўдыторыяй у Азёрнаўскiм ДК з'яўляюцца людзi сталага ўзросту. Акрамя заняткаў з дзецьмi Лалiта кiруе народным ансамблем «Азяраначка», калектывам, якому ўжо больш за 65 гадоў! Дзяўчына шчыра кажа, што ўсе яго ўдзельнiцы вельмi таленавiтыя, нягледзячы на адсутнасць музычнай адукацыi. Галоўнае — талкова i проста тлумачыць дэталi, складаныя тэрмiны i мець цярпенне: людзi прыходзяць у клуб адпачываць, займаючыся творчасцю.

Сама Лалiта iграе на скрыпцы i займаецца народным вакалам. У вольны час дзяўчына наведвае мастацкiя выстаўкi, любiць балет. Сама пiша харавыя i ансамблевыя творы на народны лад у сучаснай апрацоўцы.


Наша другая суразмоўнiца Настасся Лiтвiнковiч — дырэктар Дома культуры вёскi Маркава, што на Маладзечаншчыне. Дзяўчына жыве побач з месцам работы, у бацькоўскiм доме. Па адукацыi яна юрыст.

За дырэктарскiм сталом.

— Спачатку было страшна, казалi пра безлiч планаў, здавалася, што ўсё вельмi складана i без навыкаў мяне не возьмуць. А потым я зразумела, што для такой работы дастаткова фантазii, энтузiязму i добрага настрою. Гэтага ў мяне хапае!

Праграмы канцэртаў дзяўчына пiша сама, затым усё абмяркоўваецца i ўзгадняецца ў калектыве. Часам весцi праграмы i прыдумваць iдэi дапамагае малодшая сястра. Iмпрэзы ладзяць не толькi ў актавай зале, даводзiцца таксама ездзiць па малых вёсках Маркаўскага сельсавета, i тут важна не прагадаць з надвор'ем, бо пад дажджом вас слухаць нiхто не будзе. Адно з яскравых свят, якое вельмi любiць моладзь, — Купалле.

— Усяк бывае: нехта не дойдзе, электрычнасць знiкне ў самы разгар канцэрта... Але тут я ўключаю фантазiю, i публiка ўжо думае, што сядзiць без святла наўмысна, — дзелiцца сакрэтам дзяўчына.

У Маркаўскiм Доме культуры асаблiвая ўвага звяртаецца на падрастаючае пакаленне. Дзецi тут чытаюць вершы, абмяркоўваюць iх разам. Да спорту — таксама з павагай: гульнi, невялiчкiя спаборнiцтвы, танцы i размовы пра здароўе. Настасся вядзе танцавальны гурток.

Суразмоўнiца адзначае, што хлопчыкаў i дзяўчынак складана разняволiць, бо яны моцна схiльныя да чужога меркавання, i многiя баяцца, што выглядаюць на сцэне не вельмi добра. Пасля чарговай рэпетыцыi танцавальны гурток сядае за салодкi стол, п'е гарбату i размаўляе на любыя тэмы ў сяброўскай атмасферы.

Настасся Лiтвiнковiч на сцэне (у цэнтры).

Настасся нядрэнна спявае, хоць i не мае музычнай адукацыi. Пастаянна працуе над голасам, сама выходзiць на сцэну. Любiць тэатр, захапляецца камедыямi. З дзяцiнства марыла стаць актрысай i сыграць ролю якога-небудзь разбойнiка. Любiць прыгоднiцкi жанр i дэтэктывы. Калi выбiрала прафесiю, хацела паступаць у тэатральны, але спынiлася на юрыспрудэнцыi па агульным рашэннi сям'i. Аднак, як паказала жыццё, дыплом не з'яўляецца гарантыяй добрай i стабiльнай работы. Цяпер яна кiруе Домам культуры i надалей плануе рэалiзоўваць сябе ў творчым кiрунку.

Наперадзе яшчэ не адно свята. Кожнае з iх будзе напоўнена любоў'ю i павагай да гледачоў, i без фантазii дзяўчат Дамам культуры нiяк не абысцiся.

Кацярына Касцевiч, студэнтка IV курса факультэта журналiстыкi БДУ

Фота з архiва гераiнь

Загаловак у газеце: Пасябраваць з натхненнем. Вiтае i запрашае вясковы Дом культуры!

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Псiхолаг тлумачыць, чаму паўза пасля заканчэння школы — не трагедыя

Псiхолаг тлумачыць, чаму паўза пасля заканчэння школы — не трагедыя

Педагогi, як i бацькi, павiнны быць уважлiвыя да любой праявы адоранасцi.

Эканоміка

Як вылечыць эканомiку ад каранакрызiсу?

Як вылечыць эканомiку ад каранакрызiсу?

Нягледзячы на тое што сучасны свет перажываў досыць шмат эканамiчных крызiсаў, той, што разгортваецца ў 2020 годзе, — унiкальны. 

Грамадства

Маладая актрыса Iрына Якавец: Нецiкавых роляў не iснуе

Маладая актрыса Iрына Якавец: Нецiкавых роляў не iснуе

Першым спектаклем, у якiм я ўзяла ўдзел, быў «Вясёлы Роджэр».

Грамадства

Андрэй Худык: Неабходная мабілізацыя ўсіх узроўняў улады, грамадства і бізнесу для сумесных дзеянняў па ахове прыроды

Андрэй Худык: Неабходная мабілізацыя ўсіх узроўняў улады, грамадства і бізнесу для сумесных дзеянняў па ахове прыроды

Ад таго, наколькі беражліва людзі ставяцца да прыроды, залежыць якасць іх жыцця, здароўе і нават дабрабыт.