Вы тут

Нататкі шматдзетнага таткі. Дзе справядлівасць?


У апошні дзень водпуску кажу дзецям:


— Вось дзе справядлівасць? Я заўтра выходжу на работу, а ў вас яшчэ цэлыя два месяцы канікул.

Старэйшая дачка абурана:

— А тое, што табе на рабоце плацяць грошы, а мы павінны вучыцца бясплатна, гэта, па-твойму справядліва?

Згодзен. Таму прапаную аднавіць гістарычную справядлівасць: дарослых рэгулярна адпускаць на канікулы (аплатныя), а школьнікам — плаціць хоць сімвалічную зарплату.

Такім чынам і дзеці будуць лепш вучыцца, і бацькі — даўжэй адпачываць, а значыць, і жыццё ў цэлым стане больш шчаслівае.

P.S. Калі, магчыма, стану прэзідэнтам, абавязкова выдам адпаведны ўказ.

* * *

Вельмі люблю, калі дзеці прыдумваюць новыя словы, — таму што гэтыя словы, як правіла, атрымліваюцца значна больш удалыя і дакладныя, чым тыя, якія прыдумваюць дарослыя.

Вось толькі нядаўні прыклад. Дзевяцігадовая Вера мерае перад люстэркам туфлі, якія апошні раз надзявала мінулай вясной.

Мама пытае яе:

— Ну як, не малыя?

Вера:

— Пакуль добра, але ўжо «ўтупік».

Я (каб удакладніць):

— У якім сэнсе «ўтупік»?

Вера (паблажліва):

— Гэта значыць, што хутка яны мне стануць малыя.

Як па мне, дык «утупік» — значна больш удалае слова, чым малазразумелае «ўпрытык». І растлумачыць яго сэнс таксама значна прасцей. Таму не ведаю, як вы, а я, бадай, уключу яго ў свой лексікон. Магчыма, дарослыя мяне за гэта і асудзяць, але дзеці дакладна зразумеюць.

P.S. І ўвогуле (калі ўжо казаць шчыра): ну каму цікавая думка дарослых?

* * *

Збіраемся з сынам да астатніх членаў сям'і за горад. Кажу яму:

— Глядзі нічога не забудзь, а то ты ў нас чалавек рассеяны...

Сын:

— ...з вуліцы Басейнай.

Я:

— Калі ты такі разумны, можа, яшчэ ўспомніш, хто гэта напісаў?

— Карней Чукоўскі, не?

— Сам ты Карней Чукоўскі. Гэта Сяргей Міхалкоў напісаў.

Працягваю як нічога ніякага збіраць рэчы. Раптам сын:

— Хто, ты кажаш напісаў?

— Міхалкоў.

— А «Гугл» адказвае, што Самуіл Маршак.

(То-бок цяпер думка нейкага Гугла важнейшая за думку роднага бацькі!)

Сказаў сыну, што, можа, і Маршак. Я ж гадоў трыццаць таму гэта чытаў апошні раз, мог і запамятаваць. Гугла тады нават у планах не было...

Павел Холад

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Заразіцца прафесіяналізмам. Чаму трапіць на неканферэнцыю настаўнікаў EdCamp лічыцца вялікай удачай?

Чацвёртая педагагічная неканферэнцыя прайшла ў мінулыя выхадныя з нязменным аншлагам і сабрала больш як тры сотні педагогаў з розных куткоў нашай краіны.

Спорт

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Марына Літвінчук: Нашы дзеці будуць лепшыя, чым мы

Да старту Алімпійскіх гульняў у Токіа засталося менш за год. Увага да галоўных стартаў ужо пяцігодкі будзе каласальная.

Культура

Драматург Ксенія Шталянкова: Я думала — мяне разарве ад эмацыянальнай перанасычанасці

Драматург Ксенія Шталянкова: Я думала — мяне разарве ад эмацыянальнай перанасычанасці

П'еса, якой адкрыўся фестываль ТЭАРТ, прысвечана Мінскаму гета.

Грамадства

Час памятаць. Жыццёвы шлях Аляксандра Чарвякова — першага кіраўніка БССР

Час памятаць. Жыццёвы шлях Аляксандра Чарвякова — першага кіраўніка БССР

Сто гадоў таму ў верасні—кастрычніку 1920 года вакол беларускіх зямель разыгралася сапраўдная драма — у Рызе паміж Расіяй і Польшчай пачаліся перагаворы аб аддзяленні на карысць апошняй часткі тэрыторый Беларусі.