22 кастрычніка, чацвер

Вы тут

З рэдакцыйнай пошты


Просты сакрэт шчасця

Мая двухгадовая дачушка кантактуе з бабулямi па вiдэасувязi. I кожны раз, калi чуе iх звычнае «Як справы?», нязменна адказвае: «Сё доба!» (чытай — «Усё добра!»), а вось у мяне...

Нам, згадзiцеся, больш звычна скардзiцца: сяброўцы — на мужа, калегам — на дырэктара, мацi — на долю (хоць часам — такую б кожнаму!). Прыгадайце, калi вы дзялiлiся радасцю, калi некага цi нешта хвалiлi? Я, напрыклад, большую частку жыцця лiчыла, што нельга так рабiць, пакуль не знойдзеш да чаго прыдрацца. Маўляў, класныя ў цябе чаравiкi, але ж, мусiць, не мыюцца?

Бо яно ж не бывае, каб усё раптам добра?

А ў дачушкi маёй — бывае.

Не, у мяне зрэдчас таксама: i настрой трымаецца, i надвор'е радуе... А спытай хто: «Ну як ты?» «Добра, — адкажу, — але ж там балiць, там рыпiць i спакою не дае...»

Гэта — каб не сурочыць? Цi каб не зайздросцiлi?.. Ды хто ж яго ведае — для чаго.

Cяброўка скардзiцца, што не можа радавацца дзецям, бо заўважае ў iх толькi адмоўнае. Напiсала першакласнiца цэлы радок прыгожых закавычак, а яна там бачыць толькi адну — тую, што «з'ехала» ўнiз... Сын букет бэзу ўручыў — насварылася, што прыроду губiць.

Муж яшчэ кветкi не дорыць. Намякнула — не зразумеў, сказала наўпрост: «Хачу...»

Прынёс, падарыў — не тыя. Не так аддаў, не тое сказаў i наогул: «Я хацела рамантычны вечар, а ты ўсё сапсаваў».

...«Вялiкi набытак — быць пабожным i задаволеным», — пiша апостал Павел свайму любаму вучню Цiмафею. У гэтых словах не чалавечая мудрасць, а Божая. Быць задаволеным — просты сакрэт шчасця.

...Дачка ўжо гадзiны са дзве чакае з работы тату. I вось званок у дзверы — бяжыць, пiшчыць: «Ура, тата!..» — «Не, кажу, гэта дастаўка — дзядзька прадукты прывёз».

Малая нават выраз твару не змянiла: «Ура! Дзядзечка дастаўшчык! Прадукты прывёз!»

Я вучуся ў дачкi. I сяброўцы раю: змяняй фокус, прымушай сябе хвалiць дзяцей, заўважаць добрае. А там, глядзiш, — i само пойдзе. Гэта ж звычка. Як i наракаць.

«Заўсёды радуйцеся. Бесперастанку малiцеся, — пiша апостал Павел. — За ўсё дзякуйце...»

Заўважылi — не за добрае, а за ўсё. За зiму без снегу, за халодную вясну, за сумнае дзяцiнства, нелюбiмую работу, неразумную жонку. За хатнюю iзаляцыю...

Дзякаваць — не значыць пакiдаць так, як ёсць. Дзякаваць — прызнаваць, што менавiта гэта зараз патрэбна. Каб думаць, чаму яно так сталася i што да гэтага прывяло. Каб вучыць урокi, выпраўляць памылкi. Каб не апускаць рукi.

Каб быць задаволеным i рухацца далей.

Таццяна НЕМЧАНIНАВА, г. Мiнск.


Чалавек не знікае так, бы ў кішэні вякоў пятак...

Праўду кажуць: хто не ведае свайго мінулага, той не мае і добрай будучыні

Дзеля гэтай вось памяці наша раённая арганізацыя ветэранаў вырашыла аформіць стэнд «Першыя сакратары Старадарожскага райкама партыі», у пошуку патрэбных матэрыялаў звярнуцца ў архівы. У выніку вельмі шмат што ўдалося зрабіць. Адзінае, чаго пакуль не змаглі, — не адшукалі здымак Давіда Карпавіча Краўчанкі. Ён працаваў у нас першым сакратаром з 1948 да 1950 года, а нарадзіўся ў 1902-м у вёсцы Блізняцы Рагачоўскага раёна.

Магчыма, недзе там, на Гомельшчыне, засталіся яго сваякі ці нашчадкі. Можа быць, нехта з чытачоў шаноўнай «Звязды» дапаможа нам адшукаць патрэбныя здымкі?

І. С. Грыб, старшыня раённай арганізацыі ветэранаў, г. Старыя Дарогі.

Пошту чытала Валянціна ДОЎНАР

Прэв'ю: ok.ru

Выбар рэдакцыі

Культура

​Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг.

​Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг.

Даследчыкі савецкай індустрыялізацыі традыцыйна бралі пад увагу дзве галоўныя крыніцы яе фінансавання — экспарт сыравіны і сельскагаспадарчай прадукцыі. 

Культура

Леў Клейнбарт. Чалавек, якi адкрыў для чытацкай публiкi Янку Купалу i Сяргея Ясенiна, нарадзiўся ў Капылi — у доме, якi захаваўся да нашых дзён

Леў Клейнбарт. Чалавек, якi адкрыў для чытацкай публiкi Янку Купалу i Сяргея Ясенiна, нарадзiўся ў Капылi — у доме, якi захаваўся да нашых дзён

У пачатку XX стагоддзя публiцыст, крытык i журналiст Леў Клейнбарт быў уплывовай асобай сярод творчай iнтэлiгенцыi Пецярбурга.

Эканоміка

Студэнцкі попыт на кошт арэнды жылля амаль не паўплываў

Студэнцкі попыт на кошт арэнды жылля амаль не паўплываў

Спецыялісты адзначаюць: добра яшчэ, што рынак выжыў.

Грамадства

Як правільна суперажываць блізкім? Чаму не працуе звычайнае «Вазьмі сябе ў рукі!»?

Як правільна суперажываць блізкім? Чаму не працуе звычайнае «Вазьмі сябе ў рукі!»?

У падтрымцы звычайна маюць патрэбу ўсе жывыя людзі ў складаныя перыяды жыцця.