27 кастрычніка, аўторак

Вы тут

У Гомельскім раёне «старшыя» па вёсцы дзеляцца прыкладамі добраўпарадкавання


У  Гомельскім раёне старэйшыны населеных пунктаў і памочнікі старшынь сельсаветаў — «рухавікі» актыўнай грамадзянскай пазіцыі на вёсцы — дзеляцца сваімі натхняльнымі прыкладамі добраўпарадкавання родных мясцін.


Крыніцы каля возера Явіцкага

Сакрэт папулярнасці — шчырае слова

Старшыня Прыбарскага сельскага савета Ірына Горленка на пасадзе трэці год. У зоне яе адказнасці шэсть населеных пунктаў Гомельскага раёна, дзе пражывае амаль 1700 чалавек. Ірына Віктараўна спяшаецца расказаць аб неацэнным багацці яе сельскага савета — старасце вёскі Шчэрбаўка.

— Арганізаваць аднавяскоўцаў на добрыя справы, старацца, каб кожнаму з іх было ўтульна і камфортна, абараняць агульныя інтарэсы — такая задача сельскага старасты. У Шчэрбаўцы гэтую грамадскую місію больш за дзесяць гадоў выконвае Валянціна Старчанка, — тлумачыць старшыня Прыбарскага сельсавета.

Шчэрбаўка — маленькая вёсачка амаль на мяжы Гомельскага і Рэчыцкага раёнаў. Сціплы куточак, здаецца, згубіўся сярод лясоў. Калі трапляеш сюды, радуе вока дагледжанасць, добраўпарадкаваныя падвор'і патанаюць у рознакаляровых красках. Каля кожнага дома — клумбы, кветнікі.

— Стараемся, каб прыгожа было па ўсёй вуліцы: абменьваемся кветкавай расадай, — кажа Валянціна Эдуардаўна.

Гэта яна ініцыявала нямала суботнікаў, акцый па добраўпарадкаванні ў Шчэрбаўцы. Летась, напрыклад, вяскоўцы чатыры разы збіраліся на работы па навядзенні парадку на сельскіх могілках. Прыбралі, высеклі хмызнякі.

Вяскоўцы збіраюць грошы і дбаюць, як купіць фарбу, каб абнавіць усе агароджы, пафарбаваць калодзеж.

— Як збіраю людзей на суботнікі? Ды вельмі проста: абзвоньваю, заходжу ў хаты: «Хадземце заўтра выйдзем, папрацуем, пакуль надвор'е! Вось і ўсе», — дзеліцца Валянціна Эдуардаўна і сціпла зазначае, што сакрэту сваёй папулярнасці на вёсцы не ведае. Можа, шчырае добрае слова.

— Амаль ніхто не адмаўляецца. Нават самыя пажылыя жыхары, якім цяжкая фізічная праца не па сілах, удзельнічаюць у зборы сродкаў, даюць неабходныя рабочыя прылады тым, хто працуе.

Таму для мясцовых жыхароў стала абсалютна натуральным — самастойна зрабіць «парк» адпачынку ў сваёй Шчэрбаўцы. Спачатку расчысцілі ад зарасніку пляцоўку на вуліцы, дзе калісь быў сметнік, усё вычысцілі, падрэзалі і прывабна сфарміравалі кроны старых дрэў, высадзілі новыя кусты, устанавілі арэлі. Сёлета, вясной сваімі рукамі змайстравалі яшчэ больш гульнявых прылад для дзяцей, малыя архітэктурныя формы, сваё месца занялі лавачкі ды столікі.

— Мясцовы прадпрымальнік Віктар Цімашкоў вельмі дапамагае будаўнічымі матэрыяламі. Сваімі рукамі робяць малыя архітэктурныя формы, лавы і ўсе нашы вось такія задумкі сям'я Кастраміных, дапамагае Аляксей Дарафееў і шмат-шмат мясцовых жыхароў, — усхвалявана расказвае стараста, бо не хавае шчырай удзячнасці людзям. — Усе з задавальненнем згодныя дапамагчы. Мы робім гэта для дзяцей, каб яны гулялі ў прыгожым і бяспечным месцы!

Кожныя выхадныя разам працавалі над стварэннем малых архітэктурных формаў. Прыдумалі шмат цікавага: «будзільнік» і «рамонак» са старых шын. Збудавалі масток, паставілі арэлі і футбольныя вароты, а ствалы старых дубоў пабялілі і размалявалі. Таксама адрамантавалі і пафарбавалі дзве студні.

Валянціна Эдуардаўна расказвае, што жыхары Шчэрбаўкі на дасягнутым не збіраюцца спыняцца, бо планы па добраўпарадкаванні вёскі ў іх грандыёзныя. А пакуль мараць, што чалавек — прадавец па спецыяльнасці, даведаўшыся, як у іх прыгожа і дружна, згодзіцца прыехаць працаваць у іх вясковую краму, якая засталася без работніка.

Праекты і рашэнні

Сярод пераможцаў спаборніцтва па сацыяльна-эканамічным развіцці Гомельскага раёна ў 2020 годзе ў пазіцыі органы тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання як адзінаасобны орган тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання пераможніцай абрана памочнік старшыні Улукаўскага сельскага Савета дэпутатаў па пасёлку Іпуць — Таццяна Кіржа.

Так, ёй дастаўся вельмі складаны ўчастак для работы. Тут калісьці атрымалі жыллё супрацоўнікі чыгуначнай станцыі. Пасёлак Іпуць акружаны прамысловай зонай Гомеля. Няма добра развітай інфраструктуры. Былі праблемы і з наладжаннем транспартных зносін паміж пасёлкам і абласным цэнтрам. На аўтобусны прыпынак іпуцянцам дабірацца было вельмі доўга і нязручна.

Вырашыць пытанне, якое хвалявала сельскіх жыхароў, за мэту сабе паставіла менавіта Таццяна Кіржа. Заручыўшыся дапамогай дэпутатаў, пісала звароты, хадзіла на прыёмы і абгрунтоўвала, што грамадскі транспарт павінен пайсці да іх станцыі. Пытанне вырашылася, а імпэт у клопаце аб жыцці пасёлка застаўся.

Дабівалася вырашэння праблемы падтрымання ў належным стане пасялковай дарогі. Таццяна Лук'янаўна актыўна дапамагала ў добраўпарадкаванні мясцовага возера, якое стала любімым месцам адпачынку не толькі жыхароў Улукаўскага сельсавета, але і гараджан. Цяпер тут праходзяць дні пасёлка, вельмі прыгожа адзначаюць Купалле.

Некалькі месяцаў таму Таццяна Кіржа дапамагла ажыццявіць маладзёжную ініцыятыву іпуцянцаў.

— Маладыя бацькі марылі для дзяцей зрабіць сваімі рукамі гульнявую пляцоўку ў двары, — тлумачыць Таццяна Лук'янаўна. — Да мяне звярнуліся тры маладыя сям'і.

Разам распланавалі, як і што будзем рабіць. Сабралі грошы:

— Адгукнуліся многія: тыя, у каго ёсць малыя і тыя, у каго няма. Адрамантавалі старое спартыўнае абсталяванне, пафарбавалі, падварылі. Купілі і новае. Таты сканструявалі вельмі цікавую пясочніцу, можна нават у раёне выраб такіх наладзіць.

Цяпер збіраюцца зрабіць прыгожыя палісаднікі і кветнікі каля пад'ездаў:

— Плануем паставіць горку для скалалажання. Нас пыдтрымалі і арганізацыі раёна. Ёсць ахвотныя дапамагчы не толькі грашыма, але і ўласнымі рукамі.

Вады з крыніцы напіцца

Яшчэ адны актыўныя вяскоўцы, незаменныя памочнікі старшыні Улукаўскага сельскага Савета дэпутатаў у сваёй акрузе — дэпутат Надзея Вараненка і памочнік старшыні сельвыканкама па пасёлку Будацін Таццяна Хадорчанка, якая таксама догі час была дэпутатам.

Жанчыны актыўна дапамагалі ажыццяўляць складаны і працаёмкі «вясковы праект» на тэрыторыі Гомельскага раёна — добраўпарадкаванне і аднаўленне крыніц каля возера Явіцкага, якое атрымала сваю назву ад прозвішча мясцовых паноў, што паставілі на беразе маёнтак. Ад сядзібы не засталося і падмурка, а крыніца б'е дагэтуль, напаўняючы бетонныя кольцы міні-студні. Па ваду сюды цяпер чарга, кажа Надзея Вараненка:

— Вельмі шмат людзей прыязджае з Гомеля, бяруць бочкамі ваду. Яна тут вельмі смачная. Я, напрыклад, выкарыстоўваю яе не толькі для пітва, але і для закрутак.

Надзея Іванаўна згадвае, як на вясковым сходзе разам са старшынёй Улукаўскага сельвыканкама і сельскага Савета дэпутатаў Жаннай Бізняй прапанавалі аднавіць старажытныя крыніцы.

— Тэрыторыя была амаль цалкам затоплена, гублялася нават маленькая сцяжынка ў зарасніках. Але мясцовыя людзі ведалі, што тут б'юць найчысцейшыя крыніцы, дабіраліся неяк да вады.

Дапамаглі ажыццявіць «вясковы праект» валанцёры экалагічнай арганізацыі, жыхары навакольных вёсак, уладальнікі лецішчаў. Зрабілі водапаніжэнне мясціны, зраўнялі і ачысцілі ад хмызнякоў бераг возера, абсталявалі зручны падыход і альтанку-навес:

— Побач пасёлак Ільіч і буйны дачны кааператыў. Цяпер усе едуць па найчысцейшую пітную ваду і шчыра дзякуюць, што на калісьці занядбанай тэрыторыі цяпер крыніцы і добра ўмацаванае месца для забору вады. Не так даўно бралі яе пробы і рабілі аналіз, дарэчы, — нуль жалеза, нуль нітратаў.

Увогуле Улукаўскі сельсавет на тэрыторыі Гомельскага раёна самы буйны — тут стала пражывае больш як 12 тысяч чалавек. Сёлета ў межах акцыі «Уладкаваць малую радзіму», прымеркаванай да 75-годдзя Вялікай Перамогі, жыхары вёсак Гомельскага раёна змаглі зрабіць свой унёсак у захаванне ўдзячнай памяці.

На сімвалічным месцы — паміж пасёлкамі Юбілейны і Перамога ва Улукаўскім сельсавеце — заклалі бярозавую алею «Юбілей Перамогі». 75 саджанцаў у знак падзякі за кожны мірны год высадзілі недалёка ад мемарыяла, дзе ў брацкім пахаванні вечны супакой знайшлі амаль 200 герояў Вялікай Айчыннай вайны, якія загінулі, вызваляючы Гомельскі раён.

Наталля КАПРЫЛЕНКА

Фота аўтара

Загаловак у газеце: «Старшыя» па вёсцы

Выбар рэдакцыі

Культура

Прывіды беларускіх муроў. Балі ў разбураным замку

Прывіды беларускіх муроў. Балі ў разбураным замку

Бона Сфорца не была ў Белым Ковелі, але танцуе там у выглядзе прывіду.

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне.