Вы тут

Палёт над кавалкам падлогі. Дзе раскоша, а дзе неабходнасць для жыхароў?


Некалькі гадоў таму ў нашым пад'ездзе на першым паверсе правалілася падлога. Менавіта ў тым месцы, дзе ўсе, увайшоўшы ў дзверы з вуліцы, ступаюць у калідор. З прыступачкі людзі рабілі крок уніз — і... Ступаючы ў адно і тое ж месца ўвесь час, фактычна працёрлі дзірку. ДСП — ненадзейны матэрыял, а дому ўжо больш за 40 гадоў. І калі хто не ведаў аб праваленым месцы, мог і паляцець незнарок, свае і то часам забывалі і спатыкаліся. Неўзабаве праблему дзіркі ў падлозе калідора вырашылі: на старую ДСП наставілі латачку. Жыхары пад'езда тады яшчэ разважалі: вядома, часовы варыянт, бо чакаем жа капрамонту, дом 1975 года. Так і жылі.


У жніўні мінулага года капрамонт-такі пачаўся. А ў студзені 2020 рамонтнікі ТАА «Бытбудрамонт» з'ехалі са двара. І пакінулі жыхароў другога пад'езда дома № 2 па вуліцы Матусевіча ў Мінску ў збянтэжанасці.

У прыватнасці, напрыканцы рамонту паклалі плітку на частку калідора каля ліфта. На тую частку, дзе да таго з падлогай усё было ў парадку, мала таго, там ляжаў лінолеум, які да рамонту быў у прыстойным стане. Але пры капрамонце пакінулі без увагі якраз тую частку калідора, дзе былі праблемы. Менавіта тут праходзіць асноўны паток наведвальнікаў пад'езда. Тут з двара ўваходзяць мала таго, што ўсе жыхары пад'езда, але яшчэ і тыя, хто ў доме не жыве, у прыватнасці, паштальёны ды супрацоўнікі розных службаў, што кідаюць аб'явы ў паштовыя скрыні, якія вісяць менавіта тут над падлогай.

Гэта галоўная частка калідора ў вуглавым пад'ездзе 9-павярховага дома. Менавіта таму, што вуглавы, калідор сапраўды не маленькі, складаецца з некалькіх частак. «Але ж і кватэр у нашым пад'ездзе больш, чым у іншых у гэтым доме, значыць, адлічэнняў на капрамонт было больш», — разважалі жыхары, аглядаючы вынікі дзіўнай работы: пры ўваходзе з дзвярэй частка калідорчыка выкладзена пліткай, а далей — на прыступку ўніз ідзе старая падлога са шчылінамі і латкамі. Прычым, верх прыступкі абкладзены, а па баках яна проста абмазаная цэментам. Тыя, каму трэба да ліфта, праходзяць праз гэтую дсп-шную падлогу, каб зноў патрапіць у цывільную зону, дзе ляжыць плітка. Сапраўды, не лагічна.

Мала таго, яшчэ адно пытанне засталося пасля капрамонту: у іншых пад'ездах таго ж дома (за выключэннем двух) прыступкі з вуліцы абсталявалі з'ездамі для калясак, што адпавядае патрабаванням часу ў арганізацыі безбар'ернага асяроддя. А тут — нічога падобнага. Да пад'езда № 2 вядзе лесвіца з найбольшай колькасцю прыступак, даволі высокая. І гэтая лесвіца напраўду вузейшая, чым у іншых пад'ездах. Дом стары, і тут жыве шмат немаладых людзей, і чамусьці не пашчасціла менавіта самаму высокаму пад'езду. Але ж ёсць куды пашырыць, прыкідвалі мужчыны. Капрамонт жа прадугледжвае паляпшэнне недасканалых канструкцый, ці не?..

А калі пытанні застаюцца, то трэба іх некаму задаць.

Зварот быў накіраваны ў «Цэнтр інфармацыйных тэхналогій Мінгарвыканкама» ў лютым гэтага года.

Праз некалькі тыдняў, 11 сакавіка, адказ прыйшоў за подпісам першага намесніка кіраўніка адміністрацыі Фрунзенскага раёна Мінска Д. С. Драпея. У ім, у прыватнасці, дадзена спасылка на загад Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі № 5 ад 04.02.2015 года, які мае назву «Аб некаторых пытаннях правядзення бягучага рамонту жыллёвага фонду». У прыватнасці, там сказана: што «ў жылых дамах, уключаных у перспектыўныя праграмы капітальнага рамонту, работы па бягучым рамонце пад'ездаў не ўключаюцца ў гадавыя планы бягучага рамонту жыллёвага фонду, а праводзяцца пры капітальным рамонце такіх дамоў за кошт сродкаў спажыўцоў». І далей невялікае ўдакладненне: «...аб'ёмы неабходных работ па рамонце пад'ездаў не ўключаюцца ў склад праектнай дакументацыі на капітальны рамонт дома».

Праўда, паабяцалі, што пытанне ўкладкі пліткі будзе разгледжана ў ходзе правядзення бягучага рамонту пад'ездаў жылога дома.

Па другім пытанні больш катэгарычна: «У жылым доме № 21 па вул. Матусевіча праводзіўся капітальны рамонт без мадэрнізацыі. А работы па пашырэнні лесвіцы адносяцца да работ па мадэрнізацыі». Паводле адказу, выканаць работы па ўсталяванні пандуса і з'езда для калясак немагчыма з-за будаўнічай асаблівасці пад'езда і небяспекі загрувашчвання шляхоў эвакуацыі пры пажары. Лесвіца сапраўды вузкая паводле забудовы. Але ж і ў такім выглядзе яна наўрад ці дапаможа належнай эвакуацыі пры пажары. Ці нельга яе хоць бы пашырыць на крайні ўзровень апорнай сцяны? Наогул пытанне мадэрнізацыі — гэта пытанне інжынернай думкі. Але заставалася паціснуць плячыма...

Чарговая вестачка (за 1.07.2020) з адміністрацыі Фрунзенскага раёна зноў абудзіла думкі: на дошцы інфармавання будуць тлумачэнні нормаў заканадаўства ў частцы выканання рамонтных работ «дадатковых памяшканняў пад'езда ўласнымі сіламі», то-бок за сродкі жыхароў. А «Жыллёвая камунальная гаспадарка № 2 Фрунзенскага раёна г. Мінска» дапаможа з закупкай матэрыялаў і выбарам падраднай арганізацыі на выкананне работы.

Гэта выдатна, што звароты застаюцца на кантролі ў чыноўнікаў, што іх выкананне адсочваюць. Гэта цудоўна, што ў адказ гатовыя даваць тлумачэнні са спасылкамі на нормы і правілы, прынятыя ў гэтай сферы. Вось толькі часам яны здаюцца дзіўнаватымі — калі бачыш, што зроблена за час капрамонту, а што тут жа пабач выглядае недаробкай. Чаму адна частка падлогі трапляе пад нормы капрамонту, а другая ў гэтым жа доме — не? Прычым, прыступка гэтай жа часткі калідора можа быць адбудавана, а яго асноўная частка — не?.. У чым логіка? Гэтая недарэчнасць выклікае ўсмешку нават у дзяцей. А дарослыя збянтэжаныя: ім прапануюць заплаціць яшчэ за рамонт «дадатковага памяшкання». Мала таго, што на пандусе лесвіцы сэканомілі ў тым пад'ездзе, дзе самая вялікая колькасць кватэр, — маглі б ужо і нешта для людзей зрабіць на кампенсацыю (паводле чалавечай логікі). Ды і галоўны калідор, без якога не было б пад'езда наогул (бо ніхто не змог бы патрапіць у кватэры, не прайшоўшы па ім) наўрад ці хтосьці лічыць «дадатковым памяшканнем» дома.

Тым больш што справа не датычыцца касметычнага рамонту ўсяго пад'езда, афарбоўкі сцен і г. д. (гэта ў пад'ездзе рабілі гадоў сем таму). Аказалася — сцены ды лесвічныя парэнчы могуць фарбаваць у планавым парадку час ад часу. А калі трэба ўмацаваць хісткую старую падлогу агульнага калідора — гэта не ўпісваецца ў нормы ні бягучага рамонту, ні капітальнага?! Канструкцыя падлогі з ДСП — нетыповая для калідораў першага паверха пад'езда, больш трывалы варынт той жа звычайны бетон. І тады сапраўды ўсе нарматывы зразумелыя. Але, напэўна ж, бываюць выпадкі, калі патрэбныя больш гнуткія падыходы. Нездарма ж у нас удасканальваюцца час ад часу нарматыўныя акты і нават законы — пад рэчаіснасць.

Калідор, праз які ідзе ўвесь паток людзей — гэта, трэба думаць, нешта надта эксклюзіўнае, нейкая раскоша? Ці не таму яго могуць рабіць толькі за дадатковую плату, якую трэба ўзяць з людзей, якія мелі спадзеў на капрамонт? Мелі спадзеў менавіта таму, што гэта ўсё ж падлога першага пад'езда, якая з'яўляецца сістэмнай (а ніяк не дадатковай!) часткай любога дома. Наогул, няма трывалай падлогі — не будзеш жыць ні ў доме, ні ў кватэры.

А што, было ж такое, што абыходзіліся наогул без яе, чаго ўжо там, — у першабытныя часы якая была падлога ў пячорах, але ж людзі выжылі...

Аднак цывілізацыя ўсё ж прапануе больш клопату пра чалавека. І вельмі хацелася б, каб усе захады па клопаце былі лагічнымі і паслядоўнымі, каб чалавек мог трывала адчуваць сябе на зямлі. Але пакуль кожны раз, праходзячы праз калідор, так і згадваеш знакамітае: «Чаму людзі не лётаюць як птушкі?»

Ларыса ЦІМОШЫК

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў

У пачатковы перыяд Вялiкай Айчыннай вайны зацятыя баi разгарнулiся пры абароне Барысава — старадаўняга беларускага горада на Бярэзiне. 

Грамадства

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка

«Лічбавыя жулікі», якія здымаюць грошы з чужых банкаўскіх карт, звычайна маскіруюцца пад інтэрнэт-рэсурсы, вартыя даверу.