Вы тут

Магілёўскія ўрачы расказалі, як будуць сустракаць свята на рабочым месцы


Магілёўская бальніца № 1 з красавіка працуе як своеасаблівы ковідны цэнтр. Менавіта тут знаходзіцца большая колькасць хворых на небяспечную інфекцыю. І калі пацыенты сустракаюць Новы год на бальнічным ложку з вымушанай прычыны, то медыкам гэта прыходзіцца рабіць па абавязку службы.


Вік­тар Ле­лі­каў да Но­ва­га го­да ў «чыр­во­най» зо­не пад­рых­та­ваў­ся.

Урач-кардыёлаг 1-га кардыялагічнага аддзялення бальніцы Віктар Лелікаў ужо, дарэчы, на пасту і зменіцца толькі заўтра — а 8-й гадзіне раніцы. Спадзяецца, што ноч будзе адносна спакойная, калі можна так сказаць. Бо калі ў цябе 50 «сардэчных» пацыентаў у аддзяленні, які можа быць спакой. Некалькі шчасліўчыкаў напярэдадні Новага года адправіліся дадому на самаізаляцыю — свята ўсё ж такі дапамагае хутчэй стаць на ногі, аднекуль бяруцца рэзервовыя сілы, але ложкі, як правіла, доўга не пустуюць.

— Год цалкам адрозніваецца ад папярэдніх, такіх экстрэмальных яшчэ не было, — прызнаецца ўрач. — Шмат што прыйшлося памяняць у жыцці і рабоце. Пастаянна маскі, касцюмы — успрымаеш гэта ўжо як данасць. З красавіка, так жывём. І нават перадышкі не было. Калі іншыя медыцынскія ўстановы вярталіся да звычайнага рэжыму, то мы не. Пастаянна ў адным і тым жа рытме.

За 11 гадоў работы Віктар Лелікаў ужо трэці Новы год сустракае на рабочым месцы.

— А якая розніца, — паціскае ён плячыма. — Калі б не працаваў 31 снежня, прыйшлося б выходзіць 1 або 2 студзеня. Зараз адзін наш доктар на бальнічным, таму ў мяне яшчэ і 3 студзеня дзяжурства.

Работа, вядома, напружаная, трэба час ад часу разраджацца. Суразмоўнік робіць гэта з дапамогай шашак. Дарэчы, у апошнім абласным спаборніцтве сярод медработнікаў ён заняў першае месца. І павінен быў ехаць на рэспубліканскія гульні, але ковід перашкодзіў іх правесці. Адклалі спаборніцтвы да лепшых часоў.

Нават святы цяпер трэба адзначаць па новых правілах. Калі ў іншыя часы Новы год у кардыялагічным аддзяленні неяк адчуваўся — рознакаляровы дожджык на сценах, яловыя галінкі, недзе нават ёлачныя ўпрыгожанні, то цяпер ніякай мішуры. Наогул нічога лішняга, бо дэзапрацоўка ідзе пастаянна. У палатах таксама ніякіх сюрпрызаў.

— Настрой падымаем выпіскай дадому, — разводзіць рукамі ўрач.

Больш аскетычна выглядае і ардынатарская, адзіная прыкмета Новага года — маленькая елачка, якую ўпрыгожылі ў стылі мінімалізму клапатлівыя рукі жаночага медперсаналу.

— Калі пашчасціць, то імгненне, калі б'юць куранты, сустрэну тут, — усміхаецца суразмоўнік. — На змене са мной дзяжурныя медсёстры і санітаркі. Павіншуем адно аднаго, вось і ўсё свята. Дома, вядома ж, падняў бы з маці або сябрамі келіх шампанскага, але гэта можна зрабіць і іншым часам. Зараз не да гэтага. Усе чакаюць спаду другой хвалі, але мы ў сваім аддзяленні пакуль гэтага не адчуваем. Вельмі шмат звяртаецца людзей, таму і напружанасць прысутнічае. Бывае, што ў «чырвонай» зоне цэлы дзень праводзіш. Але цешыць тое, што хваробу гэтую, дзякуй богу, не падхапіў. Таму і іншым раю захоўваць асцярожнасць, насіць маскі і трымаць дыстанцыю. Мне здаецца, што яшчэ не ўсе да канца разумеюць, як гэта сур'ёзна.

Праз некалькі гадзін заступае на змену загадчык аддзялення гемадыялізу Магілёўскай бальніцы № 1 урач-нефролаг Максім Саснін. Смяецца, што на правах начальніка сам сабе зрабіў такі графік.

Мак­сім Са­снін.

— Калі шчыра, то ўсё па справядлівасці, — тлумачыць ён. — Нас, урачоў, у аддзяленні трое, і трэба чаргавацца. Улічваючы, што свят шмат, кожнаму якім-небудзь прыйдзецца ахвяраваць.

— А як наконт прымаўкі, як новы год сустрэнеш, так яго і правядзеш? — пытаюся ў суразмоўніка.

— Гэта не аб нашай сітуацыі, — усміхаецца Максім. — У нас такая спецыфіка, што мы большую частку жыцця праводзім на рабоце. У нас, дарэчы, завядзёнка такая: хто працуе ў Новы год, той не працуе на стары Новы. Чуў, што калегі з іншых аддзяленняў таксама прытрымліваюцца гэтага правіла.

Урачоў такой спецыяльнасці, як у Максіма Сасніна, няшмат. Нядзіўна, што за 16 гадоў сваёй работы ён каля 10 разоў сустракаў Новы год на рабочым месцы або выходзіў на дзяжурства адразу ж 1 студзеня. Але, прызнаецца, пачуццё свята ўсё роўна прысутнічае. Сёлета, канешне, яно прытупілася прысутнасцю ковіду — нельга расслабляцца, трэба захоўваць супрацьэпідэмічны рэжым.

— У іншыя гады весялей было, — кажа ён. — Наш прафкам арганізуе конкурсы на найлепшае аздабленне аддзяленняў да Новага года і святочныя канцэрты, я часта ўдзельнічаю ў гэтых мерапрыемствах. Адпаведна, гэтым падымаю настрой сабе і іншым. Летась мы, напрыклад, першае месца ў спаборніцтвах на найлепшае афармленне занялі. Нават пацыентаў падключылі. У нас 35 пастаянных, якія лечацца на працягу некалькіх месяцаў і нават гадоў. За гэты час яны ўжо нам сталі, калі не як родныя, то як добрыя знаёмыя.

Сёлета навагодні настрой крыху адчуваецца толькі ў ардынатарскай, дзе стаіць невялічкая ёлачка з фанеры з драўлянымі цацкамі. А вось само аддзяленне засталося без ёлкі і гірляндаў. Што рабіць, калі прыходзіцца пастаянна апрацоўваць памяшканні дэзсродкамі і апраменьваць бактэрыцыднымі лямпамі.

Максім не хавае, што год быў няпросты. Вельмі моцна змянілася работа стацыянара ў цэлым і аддзялення ў прыватнасці. «Для беларускай сістэмы аховы здароўя пандэмія была не зусім чаканай, тым не менш нашы медыкі з годнасцю вытрымалі гэты экзамен на трываласць», — лічыць урач. Нагрузка вельмі ўзрасла.

Акрамя пацыентаў, якія знаходзяцца на хранічным гемадыялізе, дадаліся і новыя, так званыя ахвяры ковіду. Адным з ускладненняў каранавіруснай інфекцыі з'яўляецца, у тым ліку і нырачная недастатковасць.

— Вельмі часта хворыя на каранавірусную інфекцыю, грып, іншае вострае рэспіраторнае віруснае захворванне забываюць запіваць гарачкапаніжальныя лекі і антыбіётыкі вялікай колькасцю вадкасці, — адзначае ўрач. — У выніку пачынаюцца праблемы з ныркамі. Ускладненні адбываюцца на фоне моцнага абязводжвання.

Звычайна аддзяленне на Новы год пусцее. Але сёлета ўсё па-іншаму. Пацыенты тут асаблівыя, працэдура гемадыялізу доўжыцца каля чатырох гадзін. І нават за адным пацыентам патрэбны пастаянны кантроль. А іх тут некалькі.

— Крыху, канешне, будзе спакайней, пацыенты таксама хочуць сустрэць свята дома, — адзначае Максім Саснін. — Хоць бывала ўсякае. Больш інтэнсіўная работа пачынаецца пасля свят, таму што звяртаюцца пацыенты з прыкметамі бурнай сустрэчы Новага года.

Ле­тась ад­дзя­лен­не ге­ма­ды­я­лі­зу за­ня­ло пер­шае мес­ца  ў спа­бор­ніц­тве на най­леп­шае аздаб­лен­не да Но­ва­га го­да.

Ён згадвае той час, калі толькі пачынаў сваю ўрачэбную дзейнасць у якасці ўрача Быхаўскай ЦРБ. Бывала і такое, што людзей прывозілі нападпітку проста з ёлкі ў карнавальных касцюмах. У чалавека траўма, кроў ідзе, а яму ўсё роўна весела.

— Трапляюцца і такія пацыенты, якія, наадварот, на свята імкнуцца ў бальніцу. На выгляд цалкам дагледжаныя бабулі і дзядулі. Магчыма, ім сумна адным дома, — канстатуе ўрач.

У аддзяленні гемадыялізу, у адрозненне ад іншых, у кожнай зале, дзе пацыенты праходзяць сваё чатырохгадзіннае лячэнне, ёсць тэлевізары. Гэта хоць неяк дазваляе хворым падняць навагодні настрой.

— Ну а мы, калі ёсць вольная хвілінка, нават пад бой курантаў можам па смартфоне звязацца з роднымі, — кажа суразмоўнік. — Мая жонка таксама ўрач і ставіцца з разуменнем да таго, што свят у мяне амаль няма. Цяжэй гэта растлумачыць маім бацькам, а таксама братам і сёстрам. Дагэтуль не могуць прывыкнуць, што ў мяне дзяжурства ноч праз ноч, у святочныя дні, ды яшчэ і ў нядзелю могуць кудысьці выклікаць для кансультацыі. Але галоўнае не ў тым, пасядзеў ты за святочным сталом у навагоднюю ноч або не, а ў тым, які год будзе. Важна, каб у сям'і ўсё было добра і родныя не хварэлі. Для прафілактыкі захворванняў, у тым ліку ковіду, трэба прытрымлівацца здаровага спосабу жыцця. Я, напрыклад, бегаю. Але гэта не значыць, што кожны павінен таксама пераходзіць на бег. Можна плаваць, хадзіць або проста прагуляцца вакол дома.

— А ці ёсць у вас звычка загадваць жаданне на Новы год? Або на рабоце пра гэта забываеш? — цікаўлюся напаследак.

— Канешне, звычка такая ёсць. У мяне адно жаданне: каб сям'я расла і мацнела. Толькі ў гэтым сэнс нашага жыцця!

Нэлі ЗІГУЛЯ

Фота з архіваў Віктара Лелікава і Максіма Сасніна

Загаловак у газеце: Новы год у «чырвонай» зоне

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Магілёўскі прадпрымальнік — пра вытворчасць на перыферыі і адказнасць перад сабой і людзьмі

Магілёўскі прадпрымальнік — пра вытворчасць на перыферыі і адказнасць перад сабой і людзьмі

Сідаравічы — невялікі аграгарадок паміж Магілёвам і Быхавам. Менавіта тут знаходзіцца вядомая ў Магілёўскім раёне фермерская гаспадарка Сяргея Куцанава.

Грамадства

Ігар Карпенка: Адукацыя — гарант сацыяльнай стабільнасці ў грамадстве

Ігар Карпенка: Адукацыя — гарант сацыяльнай стабільнасці ў грамадстве

Аб прыярытэтах у адукацыі, вопыце работы ва ўмовах пандэміі каранавіруса і ідэалагічным складніку ў выхаванні мы задалі пытанні міністру адукацыі нашай краіны Ігару Карпенку.

Жыллё

Пажылыя людзі не могуць пераехаць з аварыйнага жылля у нармальнае. Чаму?

Пажылыя людзі не могуць пераехаць з аварыйнага жылля у нармальнае. Чаму?

Дом №76 па вул. Валгаградскай у Мінску быў прызнаны аварыйным яшчэ ў нулявых.

Грамадства

Cтаршыня Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў Андрэй Бугроў пра тое, як будзе развівацца сталіца

Cтаршыня Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў Андрэй Бугроў пра тое, як будзе развівацца сталіца

На VІ Усебеларускім народным сходзе тэме развіцця Мінска на наступныя пяць гадоў было аддадзена шмат увагі.