Вы тут

Шматдзетная маці з Полацка расследуе складаныя крымінальныя справы


Наталля Івашчанка, якая служыць у Полацкім міжраённым аддзеле Следчага камітэта, выхоўвае траіх дзяцей. Карэспандэнт «Звязды» сустрэўся з ёй акурат напярэдадні Дня маці.


Родам з Полаччыны

Надзвычай прыемны голас, цудоўнае пачуццё гумару, шчырае жаданне паказаць горад — гераіня выклікала сімпатыю яшчэ тады, калі дамаўляліся наконт інтэрв'ю па тэлефоне.

Калі ж сустрэліся, на пачатку размовы Наталля Міхайлаўна пажартавала, што звычайна пытанні задае яна. Цяпер жа на іх давялося адказваць самой.

Пакуль гутарылі з гэтай абаяльнай жанчынай, вельмі вясёлай, з дабрынёй у вачах, думаў, што калі б не ведаў, то наўрад ці і адгадаў, кім яна працуе. Акрамя ўсяго, яна мама траіх хлопчыкаў: Андрэя, Гардзея і Фадзея. Старэйшаму сыну дзевяць гадоў, яго братам — па шэсць і чатыры.

Наталля вельмі цёпла распавяла пра сваю малую радзіму — пасёлак Фарынава Полацкага раёна. Мама яе працавала рабочай, бацька быў кіраўніком на розных пасадах. Да пераезду на Полаччыну кіраваў музычнай школай у Разані. У Беларусі ўзначальваў дрэваапрацоўчы комплекс, працаваў у калгасе, у аддзеле забеспячэння. Пра такіх кажуць — музыка ад Бога. Мясцовы гарманіст быў жаданым на святах землякоў. Дзякуючы яму і Наталля грае на гармоніку.

З вялікай пяшчотай жанчына распавяла пра сваіх дзядулю і бабулю. Любоў да жыцця, павага да людзей, адсутнасць злосці — гэта пра іх. Наталлю і яе малодшага на два гады брата Івана старыя навучылі шмат чаму добраму.

У юрысты па волі лёсу

Наталля Івашчанка здзівіла прызнаннем: у міліцэйскую ВНУ трапіла выпадкова. Сяброўка прапанавала паступіць за кампанію. Ды Наталлі пашанцавала, а ёй — не.

У выніку паспяхова скончыла Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў у Мінску, дзе вучылася на следчым-экспертным факультэце. Па размеркаванні накіравалі яе на Полаччыну. У Следчы камітэт трапіла адразу ж, калі яго стварылі. Дагэтуль міліцыі аддала каля дзесяці гадоў.

У следчай практыцы Наталлі былі перапынкі. Прычыны надзвычай сур'ёзныя: тройчы афіцэр юстыцыі знаходзілася ў дэкрэтным адпачынку. Муж гераіні публікацыі — таксама афіцэр. Ён — старшы оперупаўнаважаны ў міліцыі, займаецца вышукам злачынцаў.

Першая крымінальная справа, якую Наталлі давялося расследаваць, — хуліганства з удзелам пяці непаўналетніх. Гэта былі жыхары раёна ва ўзросце ад 14 да 16 гадоў.

— Нешта не падзялілі на дыскатэцы, — згадвае дэталі следчая. — Складанасць заключалася ў тым, што без бацькоў іх нельга было дапытаць, як і без педагога: падчас допыту абавязкова павінен прысутнічаць абаронца. Статус падазраванага ва ўчыненні злачынства непаўналетняга з'яўляецца для следчага важнай асаблівасцю, якая значна ўдакладняе следчыя дзеянні.

Расследавала Наталля Івашчанка і рэзананснае злачынства: мужчына гвалтаваў бабуль у іх жа жыллі, затым краў грошы. «Вельмі эмацыянальна цяжка было гутарыць з пажылымі людзьмі, — удакладняе афіцэр юстыцыі. — Увогуле, усе справы розныя. У кожнага — свой лёс: як у пацярпелых, так і ў злачынцаў. Тое, што паказваюць у сучасных серыялах пра следчых, не зусім адпавядае рэчаіснасці. Савецкія фільмы пра нашу дзейнасць больш праўдзівыя».

У барацьбе з нябачнымі зладзеямі

Следчая ўжо мае вопыт і каманднага раскрыцця злачынстваў у сферы высокіх тэхналогій. «Выбіраць не прыходзіцца: што даручаюць нам, тым і займаюся, — кажа Наталля. — У асноўным жа мая спецыялізацыя — цялесныя пашкоджанні, злачынствы супраць асобы».

Няўзброеным вокам відаць, што суразмоўца вельмі любіць сваю работу. Па яе словах, у прафесіі ёй дапамагае жаночая мудрасць ды тое, што яна — вопытная маці: жыццё навучыла адчуваць, калі нешта ўтойваюць, хлусяць. Шчыра прызнаецца, што часам няпроста расследаваць злачынствы, здзейсненыя жанчынамі, у якіх ёсць малыя дзеці. Часта шкадуе малых, якія вымушаны надоўга заставацца без маці.

Ці хацела б яна, каб яе нашчадкі таксама сталі праваахоўнікамі? Пра гэта пакуль не задумвалася.

— Галоўнае, каб яны знайшлі для сабе тыя прафесіі, дзе маглі б рэалізаваць свае здольнасці. Але самае важнае для чалавека — мець такія якасці, як дабрыня, павага да старых, разуменне таго, што трэба заступацца за малых, дапамагаць хворым, трэба быць патрыётам. Вучым іх з мужам не ленавацца і працаваць рукамі, напрыклад, на нашай дачы, — разважае шматдзетная маці.

Не сумняваюся, што яе дзеці, калі вырастуць, будуць менавіта такімі, як яна і яе муж, і сваякі змогуць ганарыцца імі.

Аляксандр ПУКШАНСКІ

Фо­та з ар­хі­ва УСК па Ві­цеб­скай воб­лас­ці

Загаловак у газеце: З разлікам на мудрасць і вопыт

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Змены ў падатковы кодыэкс. Хто заплаціць падатак на кватэру, а хто не?

Змены ў падатковы кодыэкс. Хто заплаціць падатак на кватэру, а хто не?

З пачатку года ўступілі ў сілу змены ў Падатковы кодэкс.

Культура

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

 У 2019 годзе прэміяй «За духоўнае адраджэнне» былі адзначаны перакладчыкі Бібліі на беларускую мову.

Палітыка

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

У бягучым годзе стартуе рэалізацыя 28 інтэграцыйных праграм Саюзнай дзяржавы.

Грамадства

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Ідэя стварыць гурток авіямадэлістаў у нейкім сэнсе звязана і з размяшчэннем побач з райцэнтрам былога ваеннага аэрадрома.