Вы тут

Неасабісты суб'ектыў

Вельмі скора прыходзіць вялікае Позна...
0 168

Вельмі скора прыходзіць вялікае Позна...

Гэта ж было крута і смешна: «абломваць» тых, хто праяўляў увагу, прычым публічна, часам здзекліва. Успамінаць пра падобныя выбрыкі сёння і сорамна, і прыкра, але што ж ты ўжо з гэтым зробіш...

Няма ў чалавека горшага ворага, чым ён сам
0 250

Няма ў чалавека горшага ворага, чым ён сам

Што кіруе намі, калі робім учынкі, якія ідуць уразрэз з элементарнымі штодзённымі правіламі бяспекі, ад выканання якіх залежыць жыццё і здароўе нярэдка не толькі нас саміх, але і блізкіх людзей? Няведанне? Упэўненасць: з кім заўгодна, толькі не са мной? 

Тыя, хто ідуць міма, — гэта мы
0 279

Тыя, хто ідуць міма, — гэта мы

Мужчына сямідзесяці двух гадоў ішоў вечарам па вуліцы і паваліўся. Можа, паслізнуўся, можа, убок павяло, можа, кіёк, на які апіраўся, падвёў. Але людзі абыходзілі яго, грэбліва ўздыхаючы: маўляў, яшчэ адзін п'яніца ляжыць.

Ананімная крыніца
0 350

Ананімная крыніца

Наша грамадства ўвогуле павінна было б выпрацаваць імунітэт да ананімных даносаў, якія зусім няшмат пакаленняў назад у многіх нашых продкаў адабралі жыццё або павыкручвалі ім лёсы. Тым больш сёння, калі ўлада стала вельмі адкрытай, калі праводзяцца прамыя лініі, прыёмы грамадзян на ўсіх узроўнях, калі спрабуем пабудаваць грамадства справядлівасці, — падобныя «сігналы» выглядаюць па меншай меры дзіўна.

Нетыповы роздум пасля гучных судовых спраў
0 414

Нетыповы роздум пасля гучных судовых спраў

Пасля таго як быў вынесены прысуд забойцам настаўніцы з Чэрыкава, мы з калегамі доўга абмяркоўвалі гэту тэму. Прыгадалі яшчэ адзін таксама сёлетні суд па не менш рэзананснай справе — забойцы з Юравіч атрымалі вялікія тэрміны зняволення.

Ад чаго мы самыя неабароненыя ў сваім ХХІ стагоддзі
0 507

Ад чаго мы самыя неабароненыя ў сваім ХХІ стагоддзі

Застаецца толькі тое папераджальнае «Не бяры да галавы», ды яно ўсё роўна не атрымліваецца — не браць.

Дождж на Каляды. Час прыдумляць новыя сімвалы і традыцыі?
0 650

Дождж на Каляды. Час прыдумляць новыя сімвалы і традыцыі?

Што азначаюць плюс пяць у калядную ноч, туман калядным ранкам і лівень калядным днём — пра гэта фальклор маўчыць. Не было такога ў часы, калі прыкметы як вынік шматгадовых назіранняў нараджаліся.

Што нам трэба, акрамя лекаў і гарбаты з мёдам
0 706

Што нам трэба, акрамя лекаў і гарбаты з мёдам

У гэтым слотным і туманным, зусім не падобным на снежань снежні, горад нібы населены новымі людзьмі — у іх слязяцца вочы, чырвоныя насы, яны хутаюцца ў шалікі ледзь не па лоб, ціхенька чхаюць у гэтыя шалікі, сарамліва азіраючыся. 

Трыццаць тры няшчасці
0 747

Трыццаць тры няшчасці

Ісціну пра бясплатны сыр ніхто не адмяняў.

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння
0 1021

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння

Вы заўважылі, што гучыць лейтматывам выязных прыёмаў грамадзян і прамых ліній? Большасць пытанняў магла быць вырашана на месцы, калі б уласна на месцы былі больш уважлівыя да праблем людзей і кемлівыя ў выкананні сваіх непасрэдных абавязкаў...

Заложнікі нашай любові
0 1001

Заложнікі нашай любові

Раніцай кожнага будняга дня я прачынаюся не пад званок будзільніка, а пад вусцішнае выццё. Дзесьці наверсе жыве няшчасны сабака, які вельмі гаруе, калі гаспадары ідуць на работу.

Апошняя радоўка
0 959

Апошняя радоўка

Нядаўна з дарослай пляменніцай сядзелі на кухні пры свечках, інтэлігентна так пацягвалі з кубкаў глінтвейн і прыгадвалі сваё вясковае дзяцінства. Як весела было заўсёды без камп'ютараў і смарфонаў, якія былі цікавыя прыгоды круглы год.