Вы тут

Неасабісты суб'ектыў

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння
0 389

Чаму «Рэвізор» — спектакль пра сёння

Вы заўважылі, што гучыць лейтматывам выязных прыёмаў грамадзян і прамых ліній? Большасць пытанняў магла быць вырашана на месцы, калі б уласна на месцы былі больш уважлівыя да праблем людзей і кемлівыя ў выкананні сваіх непасрэдных абавязкаў...

Заложнікі нашай любові
0 491

Заложнікі нашай любові

Раніцай кожнага будняга дня я прачынаюся не пад званок будзільніка, а пад вусцішнае выццё. Дзесьці наверсе жыве няшчасны сабака, які вельмі гаруе, калі гаспадары ідуць на работу.

Апошняя радоўка
0 607

Апошняя радоўка

Нядаўна з дарослай пляменніцай сядзелі на кухні пры свечках, інтэлігентна так пацягвалі з кубкаў глінтвейн і прыгадвалі сваё вясковае дзяцінства. Як весела было заўсёды без камп'ютараў і смарфонаў, якія былі цікавыя прыгоды круглы год.

Мае Асяніны
0 866

Мае Асяніны

Напэўна, няма больш у свеце такога пачатку лістапада, як у Беларусі. Тры традыцыі — дзвюх асноўных канфесій і народная — настолькі шчыльна перапляліся ў нашай свядомасці, што адну ад другой ужо не аддзяляеш. 

Водар лаванды
0 693

Водар лаванды

Найдаражэйшы сувенір (souvenіr — з французскай: успамін).

Пра фаўну і флору
0 790

Пра фаўну і флору

Як мяняецца вясковая экасістэма, і ці добра гэта?

Як пазбавіцца ад восеньскай нуды
0 708

Як пазбавіцца ад восеньскай нуды

У Спаса-Праабражэнскім саборы Мірожскага манастыра — самым старажытным храме старажытнага Пскова — захаваліся дзівосныя фрэскі ХІІ стагоддзя.

 Слёзы каштанаў
0 893

Слёзы каштанаў

Пра дробязі, якія робяць жыццё цікавейшым, восень — цяплейшай, а думкі — філасофскімі (што восенню якраз дарэчы).

Пра восень, спадчыну і наканаванне
0 889

Пра восень, спадчыну і наканаванне

Восень, як заўсёды, прыходзіць неяк нечакана — з раннімі прымаразкамі, ад якіх чарнеюць яркія вяргіні і пушыстыя аксаміткі, з туманнымі досвіткамі і настылымі цёмнымі вечарамі, з палахлівымі чародамі нейкіх маленькіх мітуслівых птушачак і адзінокім, як наканаванне, крумкачом у шэрым небе, з празрыстымі і такімі нетрывалымі павуцінкамі на бабіным леце... 

«Трагедыя з тэлефонам»
0 1115

«Трагедыя з тэлефонам»

Ад блазна да мярзотніка — адзін крок. Асабліва калі ніхто не спыніць.

Чалавек чалавеку — хто?
0 839

Чалавек чалавеку — хто?

Сучасны варыянт адказу — не вельмі прывабны.

Шосты дзень восені
0 820

Шосты дзень восені

Той, каго чакаеш і шукаеш, прыходзіць і знаходзіцца. А ці трэба?