20 кастрычніка, аўторак

Вы тут

жыццёвінкі

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 300

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

Вечны кліч.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 240

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

Калі яшчэ быў СССР, два хлопцы-беларусы служылі ў вучэбным падраздзяленні, якое месцілася ў горадзе Востраў Пскоўскай вобласці.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 325

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

Калі няма слоў, Нябачны муж і Юбілей.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 672

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

У самым кутку школьнага двара расла груша.

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі
0 492

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі

Развязка была нечаканая, Хамут і Ашдвао.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 799

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

А таму так часта кветкi месцамi мяняю, каб людзi бачылi, якiя яны ў мяне прыгожыя! 

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 493

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

У Пятра Сцяпанавiча стрэслася бяда: раптоўна, нечакана памёрла жонка.

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі
0 466

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі

Пра ёгурт разладу і эксперымент з аплявухамi.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 453

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

Свая зямля.

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі
0 500

Уладзімір Пернікаў. Жыццёвінкі

Пра дзевак, баб і рыбалку.

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі
0 615

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

Не бяры чужога

0 566

Васіль Ткачоў. Жыццёвінкі

 Перайсці поле...