Вы здесь

Рамяство ў спадчыну


На фота — майстры за работай. Бацька і сын. Фёдару Хацкевічу — дзевяноста два гады, Уладзіміру — шэсцьдзясят пяць. Жывуць у вёсцы Бытча Барысаўскага раёна. Па праўдзе сказаць, мне ніколі не даводзілася сустракаць старажыла, які б з такой ахвотай займаўся працаёмкай справай: у Фёдара Мікітавіча «творчы стаж» ажно семдзесят пяць гадоў! Усё жыццё ён працаваў на сельскагаспадарчай ніве — і трактарыстам, і брыгадзірам паляводча-жывёлагадоўчай брыгады. А яшчэ ўмеў будаваць хаты, сталярнічаць, бандарыць. Уменне плесці карзіны з сасновай лучыны пераняў ад роднага дзядзькі яшчэ да вайны.

— З такімі карзінамі добра ўпраўляцца на бульбе, хадзіць у грыбы і ягады, садзіць у іх гусей на яйкі, — тлумачыць майстравіты дзядуля функцыянальнасць сваіх вырабаў.

А Уладзімір Фёдаравіч — старэйшы сын Хацкевічаў — жыў у сталіцы, працаваў аўтамеханікам, а пайшоўшы на пенсію, вярнуўся з жонкай на малую радзіму, пабудаваў свой дом, даглядае бацькоў. Для яго працягваць рамесніцкую традыцыю сям'і — і павага да сваіх умелых продкаў, і захаванне тэхналогіі рэдкага пляцення, і, галоўнае, карысная праца для гаспадаркі. Хацкевічы часта дораць свае прыгожыя і даўгавечныя вырабы сябрам, суседзям, аднавяскоўцам.


Анатоль КЛЯШЧУК, фота аўтара

Выбор редакции

Общество

Память сердца. День вывода контингента советских войск из Афганистана

Память сердца. День вывода контингента советских войск из Афганистана

На мемориальном «Острове слез» пройдет традиционный митинг-реквием и встреча однополчан-афганцев