Вы здесь

Маленькія дзеткі — маленькія бедкі


Кажуць, што толькі чужыя дзеці растуць хутка. На мой погляд, гэта не зусім так: свае растуць яшчэ шпарчэй. Ды так, што ты не заўсёды нават паспяваеш своечасова прыкмячаць усе перамены.


З улікам таго, як наша Васіліса цягнецца да аднагодкаў, мы з жонкай вырашылі не адкладваць рашэнне пытання з дзіцячым садам да трох гадоў. Ды і па жонцы было відаць, як яна марудзіцца без працы. Таму, як толькі Васілісе споўнілася два гады, мы, канчаткова ўзважыўшы ўсе «за» і «супраць», пачалі афармляць неабходныя паперы.

Падрыхтоўка дачкі да дзіцячага сада пачалася задоўга да валтузні з паперамі. Жонка адмыслова загадзя сфарміравала для яе максімальна падобны распарадак дня. Падчас прагулак мы нярэдка бавілі час каля садаўскіх пляцовак і акцэнтавалі ўвагу Васілісы на тым, як там весела дзецям. Рыхтавалі малую, але чамусьці зусім забыліся настроіць на адпаведны лад сябе.

І вось накіраванне на руках, заўтра — першы раз у дзіцячы сад. Прызнаюся, што з вечара пачало прабіраць хваляванне. Дачка чамусьці ўжо не падавалася такой дарослай, як раней. Хацелася часцей яе абняць, каб даць крыху сваёй пяшчоты і пра запас. Раніцай, калі збіраліся: бясконца паўтаралі дачцэ, як ёй будзе добра ў дзіцячым садзе. Падбадзёрвалі і разумелі, што больш намагаемся супакоіць сябе, бо малая асабліва і не хвалявалася. Неспакойна было нам, бацькам. Сэрца шчаміла ад таго, як нават на адну гадзіну пакінуць яе з незнаёмым чалавекам: раптам яна будзе баяцца ці саромецца і не зможа патлумачыць, што ёй патрэбна... Гэтыя думкі не давалі спакою. І чым бліжэй падыходзілі да ганка, тым больш сумненняў наконт свайго рашэння ўзнікала. Ніякавата рабілася і ад таго, як хутка праляцеў час. Толькі-толькі гэты цуд з'явіўся на свет, мы абачліва станавіліся ў чаргу на месца ў садзе на далёкі 2016 год, і вось гэты дзень ужо прыйшоў...

Усе нашы хваляванні развеяла Васіліса. Толькі пераапранулі, яна сама пабегла ў групу. Нават не азірнулася, не сказала «пакуль». Мы ажно разгубіліся. Імгненне пастаялі і таксама пайшлі. Літаральна праз хвіліну, калі праходзілі міма акон, краем вока заўважылі, што яна ўжо катаецца з горкі. Ёй было добра, спакойна стала і нам.

Калі ўвечары прыйшлі забіраць дачку, яна, наперакор чаканням, не імчала насустрач, хутчэй наадварот — была засмучана, што неабходна сыходзіць. Так было першы, другі, трэці дзень. На чацвёрты — Васіліса ўжо шукала бацькоў, на пяты — раніцай ледзь стрымала слёзы і плакала ад шчасця, калі яе забіралі, моцна абдымала і гаварыла, што сумавала. Гэта, безумоўна, вельмі хвалявала нас, але мы стрымліваліся, супакойвалі малую і тлумачылі ёй, навошта хадзіць у сад.

Варта адзначыць, што дачка вельмі мужна пераносіць усе выпрабаванні, звязаныя з дзіцячым садам. Яна амаль не капрызнічала, калі праходзілі медыцынскую камісію. Пачала прачынацца раней, чым звычайна. А яшчэ Васіліса перасіліла сябе і пачала даваць заплятаць валасы. Калі раней хвосцікі і коскі на яе галаве «жылі» літаральна 1-2 хвіліны, то цяпер яна цярпліва носіць іх роўна да той хвіліны пакуль не прыйдуць бацькі. І толькі зачыняюцца дзверы ў групу, яна ў першую чаргу здымае ўсе заколкі і гумкі.

Нашы дзеці растуць вельмі хутка. Дзіцячы сад, школа, універсітэт, шлюб — прыступка за прыступкай яны смела ідуць наперад, а побач — мы, бацькі, якія абавязкова хвалююцца за кожны крок і, час ад часу, прыгадваюць, як усё было бесклапотна, калі карапузы ляжалі ў калысках.

Выбор редакции

Спорт

Яков Зенько: На льду даю волю эмоциям

Яков Зенько: На льду даю волю эмоциям

Он — один из немногих представителей белорусского фигурного катания на международной арене. 

Культура

Что общего между творчеством и «табуреткой»?

Что общего между творчеством и «табуреткой»?

Где можно освоить литературное мастерство? Как становятся писателями? 

Общество

Какие процедуры необходимы, чтобы родить здорового ребенка

Какие процедуры необходимы, чтобы родить здорового ребенка

Прежде всего биохимический скрининг, который выполняется на сроке от 10 с половиной до 13 с половиной недель беременности.