Вы тут

Хто памяняе цыгарэту на цукерку?


У Бярэзінскім раёне знайшлося 100 ахвотных. Там завяршылася акцыя "Аграгарадок — зона цвярозасці і некурэння". Удзельнічала ў ёй каля 500 чалавек.

Яшчэ Дэмасфен казаў, што змагацца з чалавечымі заганамі трэба ўсімі даступнымі сродкамі і ў першую чаргу словам. Сапраўды так, яркае слова — гэта і баец, і прапагандыст, і агітатар, і сродак пераканання. А хто добра валодае словам? Бясспрэчна, работнікі культуры, бібліятэк. Менавіта яны звярнуліся ў Бярэзінскі райвыканкам з прапановай правесці мабільную акцыю па прапагандзе здаровага ладу жыцця.

— У раёне 10 аграгарадкоў. Наш агітцягнік выйшаў на маршрут 17 мая, першым наведалі аграгарадок "Паплавы", — распавяла загадчыца аддзела маркетынгу Бярэзінскай раённай бібліятэкі, старшыня раённага Савета жанчын, аўтар і вядучая праекта Тамара Круталевіч. — Аграгарадкі былі выбраны менавіта таму, што яны з'яўляюцца флагманамі сацыяльна-культурнага развіцця сельскай мясцовасці. Сваёй акцыяй мы мелі на мэце падняць іх статус, паказаць асаблівасці і непаўторнасць, а таксама сфарміраваць грамадскую думку, атмасферу нецярпімасці да цыгарэтнага дыму і хмельных традыцый з ідэяй абвяшчэння кожнага аграгарадка зонай цвярозасці і некурэння.

1377015442844_20-19

Кампанія прадугледжвала шматлікія мерапрыемствы для людзей розных узростаў, прафесій, сацыяльнага статусу. Напрыклад, "У радасны дзень вяселля ні кроплі спіртнога" (для маладажонаў), "Падымі гіру пяць разоў і атрымай прыз", "Самадзейныя артысты супраць шкодных звычак", "Ушанаванне землякоў — прыхільнікаў руху "Аграгарадок — зона цвярозасці і некурэння", "Залаты фонд аграгарадка", "Памяняй цыгарэту на цукерку" і шмат іншых. Безумоўна, яны праходзілі з выкарыстаннем разнастайных прыёмаў, што выклікалі моцныя эмоцыі, абвостранае ўсведамленне і вобразнае ўспрыманне інфармацыі. Па колькасці цукерак, што разышліся, арганізатары падлічылі: у акцыі ўдзельнічала звыш 100 чалавек.

Асноўнае дзеянне адбывалася ў дамах культуры аграгарадкоў. У прыватнасці, тэатр аднаго акцёра прадстаўляў нявыдуманыя гісторыі пра трагедыі людзей, якіх загубіла "зладзейка з наклейкай". Перад жыхарамі выступалі старасты, старшыні сельскіх Саветаў з заклікам пачынаць з сябе, сваёй сям'і, каб пераўтварыць аграгарадок у зону цвярозасці. Акцэнт рабіўся на ўшанаванне людзей, сем'яў, якія не сябруюць з алкаголем і цыгарэтай, маюць карысны для сябе занятак. Падчас прэзентацыі яны расказвалі, адкуль пайшла гэтая традыцыя — ад бацькоў, дзядоў. Адзін з жыхароў, які доўгі час курыў, пры пераездзе на новае месца жыхарства развітаўся са шкоднай звычкай. "Як жа я з цыгарэтай у зубах павяду па вуліцы свайго сына ў школу?" — заявіў ён. За ўзор бралі і старажылаў, якія за свой сталы век не выкурылі ні адной цыгарэты, не выпілі чаркі гарэлкі. Былому ўрачу Марыі Гаўрылаўне Кавалёвай

92 гады. Пра сакрэт свайго даўгалецця яна кажа так: "Няма хворых, ёсць гультаі". І раіць пераняць гэты дэвіз маладому спецыялісту Пагосцкай участковай бальніцы Юрыю Курачу. Праўда, Юрый Георгіевіч не курыць сам і нават дапамог развітацца з заганай двум пацыентам. Анатолю Сцяпанавічу Стрыгельскаму 87 гадоў. Дваццаць гадоў таму кінуў курыць.

У якасці прыкладу прыводзіліся прозвішчы кіраўнікоў сельскагаспадарчых арганізацый, органаў мясцовага самакіравання, школьных устаноў, чыя пазіцыя паспрыяла павышэнню прэстыжу родных мясцін. Цудоўна, што сярод тых, хто стаіць душою за цвярозасць і некурэнне, знайшлося шмат педагогаў. Гучалі імёны механізатараў, якія вядуць прыстойны лад жыцця. Механізатар — самая запатрабаваная спецыяльнасць на вёсцы. Яго называць "валадаром поля", "сябрам жаўрука". У аграгарадках "Багушэвічы", "Лешніца", "Пагосцкі" сярод механізатараў шмат хто не захапляецца выпіўкай і курэннем. Напрыклад, у Сяргея Корыка два цудоўныя сыны: малодшы вучыцца ў школе, а старэйшы закончыў авіяцыйны каледж. Як лічыць Сяргей Дадонаў, быць перадавіком яму дазваляе ў тым ліку і адсутнасць перакураў.

— Мы імкнуліся давесці да кожнага: аграгарадок — гэта не толькі геаграфічная тэрыторыя. Людзей, што тут пражываюць, аб'ядноўвае любоў да роднага краю, агульная праца на карысць грамадства, традыцыі і звычкі іх продкаў. І, бясспрэчна, рабілі ўпор на нейкую адметнасць кожнага з іх. Напрыклад, у аграгарадку "Багушэвічы" выпускнікі мясцовай школы 1981 года засталіся ў калгасе ўсім класам. Так утварылася Маладзёжная вуліца. І сярод іх няма выпівох. У аграгарадку "Лешніца" таксама шмат маладых сем'яў жыве на вуліцах Маладзёжнай і Паркавай. У кожнага дагледжаны падворак, каля дома мноства кветак і зеляніны, падсобная гаспадарка. Тут таксама не сябруюць з гарэлкай і тытунём, а значыць, і з лянотай. У аграгарадку "Сяліба" пражывае аж сем нацыянальнасцяў. Жывуць у згодзе і міры, бо не ўжываюць спіртнога, — адзначае Тамара Круталевіч.

А многія не пабаяліся прызнацца перад землякамі, што злоўжывалі алкаголем ці курэннем, але знайшлі ў сабе сілу волі завязаць са шкоднымі звычкамі. Такім уручалі самаробны ордэн " За цвярозасць. За сілу волі". І асаблівы наказ давалі маладажонам засцерагацца "ад зладзейкі з наклейкай". Ад гэтага залежыць іх далейшы дабрабыт, здароўе іх дзяцей.

— Вядома, мы не ідэалісты, разумеем, што цяжка адначасна выправіць чалавека, які злоўжываў гарэлкай і тытунём гадамі. Але нават калі некалькі нашых грамадзян задумаюцца над сваімі паводзінамі і перастануць піць, то нашы намаганні патрачаны не дарэмна, — гаворыць Тамара Круталевіч.

Таццяна ЛАЗОЎСКАЯ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

Дыета ад хандры. Што жаваць, каб не перажываць

«Сумныя» прадукты — прэч з халадзільніка!

Грамадства

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

«Сталінскі праспект мы называлі брадвеем». Як і чым жылі беларускія стылягі

Пасля смерці Сталіна «жалезная заслона», якая аддзяляла Савецкі Саюз ад навакольнага свету, прыадчынілася.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

АВЕН. Неабходна будзе сканцэнтраваць намаганні на рабоце.

Грамадства

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

Прынцып Інэсы Караткевіч: цаніць кожную хвіліну

«Ні разу не пашкадавала, што прыйшла працаваць у такую ўнікальную структуру, як спажыўкааперацыя»