Вы тут

Як аб'яднаць гуманітарыяў і «тэхнароў»?


З да­па­мо­гай сту­дэнц­ка­га са­ма­кі­ра­ван­ня

«Сту­дэнц­кі га­ра­док БДУ — ад­на вя­лі­кая і друж­ная сям'я», — ска­жа нех­та. А мне студ­га­ра­док на­гад­вае цэ­лую пла­не­ту, дзе кож­ны ін­тэр­нат — асоб­ная кра­і­на са сва­ёй гіс­то­ры­яй, тра­ды­цы­я­мі, ат­мас­фе­рай і кі­ра­ван­нем, якое, да­рэ­чы, ажыц­цяў­ля­ец­ца не толь­кі су­пра­цоў­ні­ка­мі ўні­вер­сі­тэ­та, але і сту­дэн­та­мі. Сіс­тэ­ма сту­дэнц­ка­га са­ма­кі­ра­ван­ня ў ін­тэр­на­тах БДУ мае не­каль­кі на­прам­каў і ўзроў­няў. Яна фар­мі­ра­ва­ла­ся ты­ся­ча­мі сту­дэн­таў на пра­ця­гу са­ра­ка га­доў (ме­на­ві­та столь­кі ча­су іс­нуе студ­га­ра­док).

4-18

4-18

 

Не­ка­му мо­жа пад­ацца, што па­трэ­бы ў са­ма­кі­ра­ван­ні ня­ма: жы­ві са­бе ці­хень­ка, па­каз­вай про­пуск дзя­жур­ным на ўва­хо­дзе ды пла­ці свое­ча­со­ва за пра­жы­ван­не. Ад­нак не ўсё так прос­та. Для боль­шас­ці сту­дэн­таў ме­на­ві­та ў ін­тэр­на­це па­чы­на­ец­ца са­ма­стой­нае жыц­цё. Да­во­дзіц­ца ад­вы­каць ад та­ко­га род­на­га і ўтуль­на­га баць­коў­ска­га до­ма, дзе ма­ці заўж­ды па­кор­міць і пры­бя­рэ, жыць у ад­ным па­коі з не­зна­ё­мы­мі людзь­мі (бы­вае, на­ват і з за­меж­ні­ка­мі). А хто, як не са­мі сту­дэн­ты, най­лепш да­па­мо­гуць адап­та­вац­ца да но­ва­га ла­ду жыц­ця?

Ад­ным з са­мых важ­ных ор­га­наў сту­дэнц­ка­га са­ма­кі­ра­ван­ня з'яў­ля­юц­ца студ­са­ве­ты. Яны функ­цы­я­ні­ру­юць у ся­мі ін­тэр­на­тах БДУ. Куль­тур­на-ма­са­вая ка­мі­сія ар­га­ні­зоў­вае за­баў­ляль­ныя ме­ра­пры­ем­ствы, прад­стаў­ні­кі ін­фар­ма­цый­най ка­мі­сіі пі­шуць на­тат­кі пра жыц­цё ін­тэр­на­таў для сай­та студ­га­рад­ка, спар­тыў­ная ка­мі­сія пра­во­дзіць спа­бор­ніц­твы, жыл­лё­ва-бы­та­вая — зай­ма­ец­ца пра­вер­кай са­ні­тар­на­га ста­ну па­ко­яў, а пра­ва­вой да­во­дзіц­ца раз­бі­рац­ца ў аб­ста­ві­нах па­ру­шэн­ня пра­ві­лаў пра­жы­ван­ня ў ін­тэр­на­тах. Стар­шы­ня студ­са­ве­та і яго на­мес­нік ува­хо­дзяць у ка­ар­ды­на­цый­ную ра­ду — там рых­ту­юц­ца ме­ра­пры­ем­ствы і пра­ек­ты, якія да­па­ма­га­юць пад­трым­лі­ваць су­вязь па­між на­сель­ні­ка­мі роз­ных ін­тэр­на­таў.

Ва­сіль Баб­коў тра­піў у студ­са­вет «двой­кі» (ін­тэр­на­та №2) толь­кі на чац­вёр­тым кур­се. Але, ня­гле­дзя­чы на гэ­та, яшчэ з пер­ша­га пры­маў ак­тыў­ны ўдзел як у жыц­ці ін­тэр­на­таў, так і ў жыц­ці студ­га­рад­ка. Пер­шы год Ва­сіль быў стар­шы­нёй куль­тур­на-ма­са­вай ка­мі­сіі. Там хло­пец за­рэ­ка­мен­да­ваў ся­бе ад­каз­ным і аб'­ек­тыў­ным, лёг­ка на­ладж­ваў кан­так­ты з усі­мі сту­дэн­та­мі. Та­му, ка­лі паў­ста­ла пы­тан­не аб тым, хто ста­не но­вым стар­шы­нёй, леп­ша­га кан­ды­да­та, чым Ва­сіль, не знай­шлі.

4-17

4-17

 

— Сту­дэнц­кі са­вет стаў для мя­не но­вай сям'­ёй, раз­ві­тац­ца з якой бу­дзе вель­мі скла­да­на, — рас­па­вя­дае Ва­сіль, ця­пер ужо сту­дэнт пя­та­га кур­са. — Усё, што мы ро­бім, мы ро­бім ра­зам.

Зда­ец­ца, за апош­нія не­каль­кі га­доў ні­вод­нае ме­ра­пры­ем­ства не абы­шло­ся без Ва­сі­ля. Пры гэ­тым ён — вы­дат­нік ву­чо­бы. У каст­рыч­ні­ку хло­пец стаў пе­ра­мож­цам кон­кур­су «Сту­дэнц­кі лі­дар го­да студ­га­рад­ка БДУ».

— Ба­чу мэ­ту — іду да яе, — дзе­ліц­ца сва­ім жыц­цё­вым прын­цы­пам Ва­сіль. — Лі­дар па­ві­нен быць упэў­не­ным у са­бе і сва­іх дзе­ян­нях, та­му што на яго заўж­ды гля­дзіць яго ка­ман­да.

Акра­мя студ­са­ве­таў, у ін­тэр­на­тах ства­ра­юц­ца апе­ра­тыў­ныя атра­ды. Яны скла­да­юц­ца вы­ключ­на з хлоп­цаў, якія со­чаць за па­рад­кам і вы­ка­нан­нем пра­ві­лаў пра­жы­ван­ня.

Сту­дэнт 5-га кур­са юры­дыч­на­га фа­куль­тэ­та Мак­сім Амяль­чук у апе­ра­тыў­ны атрад прый­шоў з пэў­най мэ­тай: каб за­ся­ліц­ца ў ін­тэр­нат №11. Але з ця­гам ча­су гэ­тая пры­чы­на пе­ра­ста­ла быць пер­ша­снай.

— Апе­ра­тыў­ны атрад даў мне на­шмат больш, чым я ад яго ча­каў. Як бы па­фас­на ні пра­гу­ча­ла, але ме­на­ві­та тут я пра­сяк­нуў­ся ду­хам з'яд­на­на­га ка­лек­ты­ву. Ужо чац­вёр­ты год по­бач са мной зна­хо­дзяц­ца лю­дзі, якім мож­на да­вя­раць, на якіх мож­на спа­дзя­вац­ца. Во­пыт, які я атры­маў як ка­ман­дзір апе­ра­тыў­на­га атра­да, з'яў­ля­ю­чы­ся ім з мі­ну­ла­га го­да, упэў­не­ны, так­са­ма спат­рэ­біц­ца мне ў бу­ду­чы­ні.

Аба­вяз­кі ў апе­ра­тыў­на­га атра­да ня­лёг­кія, і ча­сам іх вы­ка­нан­не бы­вае не вель­мі пры­ем­ным. Але і ка­міч­ных сі­ту­а­цый ха­пае. Мак­сім пры­га­даў ад­ну з та­кіх:

— Ад­ной­чы мы знай­шлі сту­дэн­та, які не­ле­галь­на зна­хо­дзіў­ся ў ін­тэр­на­це. Ён ха­ваў­ся ў... на­кры­тым коў­дра­мі ча­ма­да­не, які ста­яў на са­май верх­няй
па­лі­цы ў ша­фе. На­ват ка­лі ча­ма­дан зня­лі ад­туль, вы­ла­зіць ён не ха­цеў, і ўво­гу­ле пра­цяг­ваў ра­біць вы­гляд, ні­бы­та яго там ня­ма, тры­ма­ю­чы «са­бач­ку» ма­лан­кі знут­ры.

4-19

4-19

 

Дзей­насць са­ве­та па пра­фі­лак­ты­цы па­ру­шэн­няў пра­ві­лаў пра­жы­ван­ня ў ін­тэр­на­тах для на­ву­чэн­цаў БДУ скан­цэнт­ра­ва­на на іх па­пя­рэ­джан­ні і змян­шэн­ні. Акра­мя та­го, ён раз­гля­дае спра­вы сту­дэн­таў, якія ўжо па­ру­шы­лі гэ­тыя пра­ві­лы. Пра­ца вель­мі ад­каз­ная, бо ад ра­шэн­няў, якія пры­мае са­вет, ча­сам за­ле­жыць лёс па­ру­шаль­ні­каў.

— Ма­ла прос­та за­ўва­жыць па­ру­шэн­не, трэ­ба пры­маць ме­ры для та­го, каб яны больш не паў­та­ра­лі­ся. Скла­да­на быць аб'­ек­тыў­ным, раз­бі­ра­ю­чы­ся ў аб­ста­ві­нах, ка­лі га­вор­ка ідзе пра та­кіх жа сту­дэн­таў, як і я. Але не­каль­кі га­доў у пра­ва­вой ка­мі­сіі на­ву­чы­лі мя­не ад­ноль­ка­ва ста­віц­ца да ўсіх, — пры­зна­ец­ца стар­шы­ня са­ве­та Глеб Ча­кур, пя­ці­курс­нік фа­куль­тэ­та ра­дыё­фі­зі­кі і кам­п'ю­тар­ных тэх­на­ло­гій.

Важ­нае мес­ца ў сіс­тэ­ме сту­дэнц­ка­га са­ма­кі­ра­ван­ня зай­ма­юць спар­тыў­на-ту­рыс­тыч­ны клуб і сту­дэнц­кая твор­чая ла­ба­ра­то­рыя. Яны аб'­яд­ноў­ва­юць сту­дэн­таў, якім ці­ка­ва са­мім зай­мац­ца ар­га­ні­за­цы­яй па­хо­даў, эк­скур­сій і кан­цэр­таў для сту­дэн­таў. Асаб­лі­ва трэ­ба ад­зна­чыць гра­мад­скую ін­фар­ма­цый­ную служ­бу. Дзя­ку­ю­чы ёй жыц­цё ў ін­тэр­на­тах — гэ­та не толь­кі ўспа­мі­ны, а фо­та- і ві­дэа­ар­хі­вы. Чле­ны гра­мад­скай ін­фар­ма­цый­най служ­бы бы­ва­юць паў­сюд­на і праз тэкс­ты, фо­та, ві­дэа спра­бу­юць пе­ра­даць веч­на вя­сё­лую, жы­вую ат­мас­фе­ру, што па­нуе ў ін­тэр­на­тах БДУ.

— Я ўдзяч­ная студ­га­рад­ку за маг­чы­масць зай­мац­ца тым, што ні­як не звя­за­на з ву­чо­бай ва ўні­вер­сі­тэ­це. Тут мож­на ад­па­чыць ад лек­цый і се­мі­на­раў, за­няц­ца чымсь­ці для ду­шы, — ка­жа сту­дэнт­ка 5-га кур­са фа­куль­тэ­та між­на­род­ных ад­но­сін Юлія Ла­сіц­кая, якая не­каль­кі га­доў уз­на­чаль­ва­ла гра­мад­скую ін­фар­ма­цый­ную служ­бу. — Мне да­вя­ло­ся атры­маць пэў­ныя жур­на­лісц­кія на­вы­кі. Ця­пер я ма­гу гра­мат­на і ла­гіч­на вы­кла­даць свае дум­кі на па­пе­ры, без праб­лем па­чы­наю раз­мо­ву з не­зна­ё­мы­мі людзь­мі.

Рас­каз­ваць пра сту­дэнц­кае са­ма­кі­ра­ван­не ў ін­тэр­на­тах мож­на бяс­кон­ца. Але га­лоў­ная дум­ка ўсё ж ад­на: яно аб'­яд­ноў­вае. Толь­кі тра­піў­шы ў сту­дэнц­кі ін­тэр­нат, ад­чуў­шы на са­бе яго асаб­лі­вую ат­мас­фе­ру, ра­зу­ме­еш, што Сту­дэнц­кі га­ра­док — гэ­та ад­на вя­лі­кая і друж­ная сям'я.

Ган­на Ку­рак, сту­дэнт­ка ІІІ кур­са Ін­сты­ту­та жур­на­ліс­ты­кі БДУ.

Выбар рэдакцыі

Грамадства

 Для чаго Аляксей Хомчык стаў урачом?

Для чаго Аляксей Хомчык стаў урачом?

«Дзядзька Васіль загінуў, ты павінен працягнуць яго справу. Ты добра вучышся, павінен стаць доктарам».

Грамадства

Буякі, суніцы і лісічкі — прыцэньваемся да падарункаў чэрвеня

Буякі, суніцы і лісічкі — прыцэньваемся да падарункаў чэрвеня

«Ёсць і імпартныя, іспанскія — яны па-ранейшаму ў раёне 70 рублёў за кіло, 30 рублёў — кантэйнер».

Экалогія

У Беларусі пабудуюць 30 рэгіянальных смеццеперапрацоўчых заводаў

У Беларусі пабудуюць 30 рэгіянальных смеццеперапрацоўчых заводаў

Агульная плошча звалак у Беларусі займае каля 4 тысяч гектараў.