Вы тут

Як становяцца салдатамі


Лістападаўскія прызыўнікі — ужо ў вайсковых часцях. Яшчэ ўчора маладыя хлопцы былі ў віры цывільнага жыцця. А сёння — новенькі, халаднавата-нязграбны камуфляж, нязвыклы і вельмі афіцыйны зварот «таварыш салдат» ды строгі старшына, які цяпер пачаткоўцам замест таты і мамы. І толькі стракатая куча куртак, кашуль і джынсаў, складзеных у капцёрцы, нагадваюць пра дзень учарашні...

У 72-і гвардзейскі аб'яднаны вучэбны цэнтр прыбылі каля трохсот навабранцаў. І да канца армейскіх будняў усе яны застануцца служыць у сталым саставе армейскай «вучэбкі». Гэта будучыя малодшыя камандзіры, вадзіцелі ваенных аўтамабіляў, інструктары па ваджэнні баявых машын, сувязісты, спецыялісты па рамонце бранятанкавай тэхнікі. Пакуль на фоне бывалых салдат пачаткоўцы відавочна вылучаюцца: усе з прычоскай «пад нуль». Не аблегла на плячах новенькая ваенная форма, рухі часам няўпэўненыя. Хлопцы яшчэ не зусім асвоіліся ў вайсковым калектыве, не да ўсяго прызвычаіліся. Але гэта, як той казаў, справа нажыўная: салдатамі не нараджаюцца, імі становяцца.

У гэтай вучэбнай часці, якой камандуе падпалкоўнік Андрэй Чухлеб, адказна падрыхтаваліся да сустрэчы новага папаўнення. Навабранцам адвялі добраўпарадкаваныя ўтульныя памяшканні. Выдалі ўсё лепшае: новенькую ваенную форму, беласнежную пасцельную бялізну, мяккія матрацы і падушкі, пушыстыя коўдры. Словам, стварылі ўсе неабходныя ўмовы не толькі для службы, але і для жыцця.

Пра гэта пачаткоўцы ўжо ў першы дзень знаходжання ў арміі паспелі расказаць сваім бацькам па тэлефоне. Каб не хваляваліся: у казарме, дзе зроблены еўрарамонт, менш за 19 градусаў не бывае, у салдацкай сталовай кормяць смачна і сытна. А яшчэ ў кожным падраздзяленні ёсць плазменны тэлевізар, пральная машына, абсталяваныя бытавыя пакоі.

20-12

Радавы Васіль Масальскі асвойвае абавязкі няштатнага цырульніка падраздзялення.

Працаваць з новым папаўненнем камандаванне вучэбнай часці даверыла самым вопытным і адказным афіцэрам і прапаршчыкам, здольным зацікавіць пачаткоўцаў службай. Увесь сяржанцкі састаў укамплектавалі з хлопцаў, за плячыма якіх як мінімум год працы з падначаленымі.

— Навабранцаў можна параўнаць з пластылінам: якіх салдат мы «вылепім» з іх, такімі яны і будуць, — заўважыў у гутарцы падпалкоўнік Андрэй Чухлеб. — Таму «ставіць на крыло» ўчарашніх школьнікаў і студэнтаў даверылі толькі самым лепшым камандзірам, якія, як той казаў, не раўняюць усіх пад адзін грэбень, а выкарыстоўваюць індывідуальны падыход.

Камандзір роты новага папаўнення капітан Валянцін Аўтуховіч працуе з моладдзю ўжо больш за пяць гадоў. Вопыту не займаць. Паглядзіць на навабранца — і адразу бачыць, які ключык падыходзіць да яго душы.

— Калі парог казармы пераступілі цяперашнія прызыўнікі, — падзяліўся назіраннямі дасведчаны афіцэр, — у вачах толькі некаторых заўважыў разгубленасць. У большасці ж хлопцаў — гарыць іскрынка цікавасці: да арміі, да яе ўкладу жыцця. А гэта сведчыць пра адно: прызыўнікі не напалоханыя службай, упэўненыя ў сабе.

Пасля водных працэдур і пераапранання ўзвод навабранцаў пакідае салдацкую лазню. Вяртаючыся ў казарму, па камандзе сяржанта Рамана Лапкоўскага паспрабавалі перайсці на страявы крок. І хоць атрымаўся «гарох», адчувалася ўсеагульнае старанне.

20-11

Сяржант Яраслаў Тарасюк вучыць радавых Арцёма Майсевіча і Сяргея Стральчэню правільна падшываць падкаўнерык.

 

З чарговымі вайсковымі цяжкасцямі пачаткоўцам давялося сутыкнуцца пры запраўцы ложка, падшыванні падкаўнерыка, прасаванні абмундзіравання. Быццам невялікая хітрасць — падшыць беласнежны падкаўнерык. Але, як аказалася, для большасці гэта цэлая навука, якая непарыўна звязана з «іголкатэрапіяй».

— Нават не ўяўляў сабе, што гэта так складана, — адкрыта прызнаўся радавы Васіль Масальскі са Светлагорскага раёна, чарговы раз укалоўшы палец іголкай. — Да арміі мне ўсё рабіла мама, а тут вось самому давялося займацца «немужчынскай» справай.

А вось калегі «пакутніка», радавыя Арцём Майсевіч і Сяргей Стральчэня, пры падшыванні падкаўнерыка не лічылі ганебным звярнуцца па дапамогу да сяржанта Яраслава Тарасюка. Вопытны намеснік камандзіра ўзвода не толькі дапамог ім хутка справіцца з пастаўленай задачай, але і падказаў іншым навабранцам, як правільна абыходзіцца з ніткай і іголкай.

У цэлым жа, па словах ваеннага псіхолага — выкладчыцы вучэбнай часці лейтэнанта Ірыны Пазняк, жаданне служыць у навабранцаў ёсць. Прынамсі, ніводзін з салдат не прызнаўся падчас гутаркі, што хацеў бы прайсці вайсковую школу завочна. Акрамя таго, некаторыя не ўтойваюць, што ў войска прыйшлі па... ідэальную характарыстыку ад камандавання, каб пасля тэрміновай пайсці ў МНС, у органы правапарадку, у пазаведамасную ахову. Большасць жа навабранцаў ад службы хочуць, як яны кажуць, умацаваць малады арганізм, падтрэніраваць мышцы, набыць неабходныя веды і навыкі па ваенна-ўліковай спецыяльнасці, якія абавязкова спатрэбяцца ім у далейшым жыцці.

Выпускнік Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Францыска Скарыны Сяргей Каўтуноў шчыра прызнаўся, што на службу прыбыў, каб сур'ёзна падрыхтаваць сябе да далейшага самастойнай жыцця, навучыцца граматна і без перагібаў працаваць з людзьмі. У яго «цывільнай» прафесіі выкладчыка фізічнай культуры гэта вельмі важна. А арганізатарскія здольнасці можна развіць толькі ў арміі.

Што ж, першыя ўражанні аб пачатку тэрміновай ваеннай службы ў навабранцаў добрыя. І гэта толькі настроіць іх на добрую службу.

Мікалай Макарэвіч. Фота аўтара.

г. Барысаў

Выбар рэдакцыі

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.

Здароўе

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Як працуюць санаторныя школы-інтэрнаты для дзяцей, хворых на скаліёз?

Па статыстыцы на пяць хворых дзяўчынак прыходзіцца толькі адзін хлопчык.

Рэгіёны

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

У якіх ўмовах працавалі медыкі ў гады вайны?

Подзвіг ваенурачоў адлюстроўвае выстава Брэсцкага абласнога краязнаўчага музея.

Грамадства

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Што трэба ведаць тым, хто адпачывае каля вадаёмаў

Нават пры наяўнасці на пляжы ратавальнай станцыі не варта грэбаваць элементарнымі правіламі бяспекі.