Вы тут

Калі есці — дык з розумам


Ха­це­ла зноў на­пі­саць аб шко­дзе шкод­най ежы і шкод­ных звы­чак. Аб тым, як па­во­дзіць ся­бе за на­ва­год­нім ста­лом, каб ху­дзець і зда­ра­вець на ва­чах у гас­цей. Але... Упэў­не­на, ня­ма ча­ла­ве­ка, які б не ве­даў, што трэ­ба ра­біць, каб быць зда­ро­вым: ру­хаў больш, ежы менш. Усе ве­да­юць, але... ні­хто не ро­біць. Дак­лад­ней, ма­ла хто.

30-18

Пра доб­рую і злую ежу ве­да­юць на­ват ма­лыя. А сэн­су? Па­куль ад­ным на ўсё гэ­та ра­цы­я­наль­нае, зба­лан­са­ва­нае, паў­на­цэн­нае на­пля­ваць, у дру­гіх ужо прос­та дах едзе — так яны на­ма­га­юц­ца ні­чо­га «страш­на­га» ў ся­бе не за­кі­нуць. У ад­каз на пра­па­на­ва­ны ку­бак зя­лё­на­га чаю мож­на па­чуць ад ма­ла­до­га ча­ла­ве­ка: «Свят­ла­на, а вы што, не ве­да­е­це — муж­чы­нам нель­га зя­лё­ны чай!». Э-э-э-э...

А жан­чы­ны лю­бо­га ўзрос­ту і па­ме­раў шу­ка­юць у ін­тэр­нэ­це рэ­цэп­ты па­ху­дзен­ня за адзін дзень. Лепш, вя­до­ма ж, за паў­дня. Каб ужо сён­ня ўве­ча­ры ў су­кен­ку сту­дэнц­кіх ча­соў уціс­нуц­ца. А як по­пыт ёсць, толь­кі ду­рань па­ты­лі­цу не па­чу­хае ды не пра­па­нуе. І чу­ха­юць жа, і пра­па­ну­юць! Хо­чаш па­ху­дзець за 60 се­кунд? Ня­ма праб­лем! Вось та­бе і пі­лю­лі на асно­ве бра­ме­лай­ну, вось — з «эк­страк­там» бра­зіль­скай яб­лы­ні, а яшчэ прос­та комп­лек­сы спаль­ван­ня тлу­шчу, ста­бі­лі­за­та­ры ме­та­ба­ліз­му, глу­шы­це­лі апе­ты­ту, сты­му­ля­та­ры аб­ме­ну, бла­ка­та­ры-ін'­ек­цыі, чаі-па­ска­ра­льні­кі, прос­та цу­да­твор­ныя как­тэй­лі, дэ­такс-пра­гра­мы... Ка­ра­цей, куп­ляй-глы­тай! «Ка­ця, ты ча­го труб­ку не бя­рэш?» — «Не ма­гу, Свят­ла­на... Трэ­ці дзень чаі ўся­ля­кія п'ю, хоць па­ру кі­ло скі­нуць... Не да раз­моў мне, на­ват на пра­цу не пай­шла — з уні­та­за не зла­жу». Э-э-э-э...

Для леп­ша­га вы­жы­ван­ня ча­ла­век, па ле­ген­дзе, атры­маў дзіў­ную здоль­насць — пры­ста­соў­вац­ца і пры­ста­соў­ваць. Жан­чы­ны ў гэ­тым сэн­се прос­та ма­лай­цы: тру­шчаць цу­кер­кі, ша­ка­лад, тар­ты, сыр­кі... А пра­па­нуй ты ім дра­нік, ад­біў­ную, са­лат з каў­ба­сой... Кран­ты та­бе! Бо гэ­та ж тлу-устае!! Яно ж ка­ла­рый­нае!! У Лен­кі адзін дзень на тыд­ні — га­лод­ны, толь­кі зя­лё­ны чай. У ас­тат­нія дні — сім­ва­ліч­най Ка­зе спа­да­ба­ла­ся б — ліс­ці­кі са­ла­ту. Раз­маў­ля­ем па тэ­ле­фо­не, чую плач яе ма­лой. «Што ты там ро­біш з ёю? Ча­го ен­чыць?» — «Ты ра­зу­ме­еш, цёт­ка Све­та, якая ў нас па­чва­ра рас­це! Не хо­ча ес­ці! Ма­ма па­він­на мя­са ў смет­ні­цу з-за гэ­та­га дрэн­на­га дзі­ця­ці вы­кід­ваць!». Э-э-э-э...

А ця­пер як са­праўд­ны ся­бар ка­жу: рас­слаб­це­ся! Муж­чы­ны, жан­чы­ны... Усе! Усім за­гад­ваю! Пры­пы­ніц­ца, за­плю­шчыць во­чы, па­гля­дзець доб­ры фільм... Гэ­та важ­на. Год за­кан­чва­ец­ца, чар­го­вы год ва­ша­га не­паў­тор­на­га жыц­ця. У та­кія мо­ман­ты аба­вяз­ко­ва трэ­ба азір­нуц­ца, аца­ніць, сці­шыц­ца. Па­вер­це, мі­тус­ня і ка­вар­дак у дум­ках яшчэ не вы­ра­шы­лі ні­вод­най праб­ле­мы і тым больш ні­ко­га не зра­бі­лі шчас­лі­вым.

Мож­на, вя­до­ма, даць па­ра­ды ад­нос­на та­го, як на­крыць «зда­ро­вы стол», як спа­лу­чаць пра­дук­ты, што чым не за­пі­ваць, якія пе­ра­пын­кі па­між аб'­ядан­ня­мі ра­біць... Толь­кі ні­чо­га но­ва­га ў гэ­тых па­ра­дах не бу­дзе. Зда­ро­вае хар­ча­ван­не або ёсць, або яго ня­ма. Ал­ка­го­лю коль­кі б вы ні вы­пі­лі, ён ака­жа сваё шкод­нае ўздзе­ян­не. Прос­та чым менш вы вы­п'е­це, тым мен­шай бу­дзе шко­да. Ка­лі на пра­ця­гу го­да ва­шы бліз­кія ўжы­ва­лі ўсё без раз­бо­ру, дык што — ця­пер ву­чыць іх не за­пі­ваць га­ра­чыя кат­ле­ты ле­дзя­ным шам­пан­скім? З дру­го­га бо­ку, ні­ко­лі не поз­на па­чы­наць жыць на ка­рысць улас­на­га зда­роўя. Ці па­ды­хо­дзяць для та­ко­га па­чат­ку свя­ты? У мя­не ня­ма агуль­на­га ад­ка­зу для ўсіх.

Але ў мя­не ёсць пэў­нае мер­ка­ван­не на гэ­ты конт. Ду­маю, той, хто ўвесь год пра­ца­ваў над са­бой, хто на­ма­гаў­ся рас­ці над са­бой, пе­ра­адоль­ваць ся­бе, мо­жа, і рас­сла­біц­ца на ней­кі час. Пра­ца­го­лі­кам, ра­зум­ным, вы­ха­ва­ным, стры­ма­ным, цярп­лі­вым, мяр­кую, мож­на са­бе да­зво­ліць што-не­будзь звыш звы­чай­ных, жорст­кіх ме­жаў. Мо­жа быць, гэ­та бу­дзе са­лод­кае, ка­лі ча­ла­век амаль яго не ўжы­вае, мо­жа быць, да­ра­гое ві­но, ку­рач­ка з ду­хоў­кі, се­ля­дзец з ма­я­нэз­ным «фут­рам»...

Але ся­род нас ёсць та­кія, ка­му б што б ні па­ста­ві­лі на стол — усё бу­дзе не смач­на. Для іх у ма­ім за­па­сні­ку ін­шыя па­ра­ды. Ра­бі­це свя­та ў мі­ні-сты­лі. Ка­лі што­год вы ста­ві­лі вя­лі­кую ёл­ку ў тра­ды­цый­ным убран­ні, па­стаў­це ця­пер ма­лень­кую, штуч­ную, і ўлад­куй­це на яе што-не­будзь, зроб­ле­нае сва­і­мі ру­ка­мі. Пры­ста­суй­це хоць бы пус­тыя фан­ці­кі ад цу­ке­рак або не­вя­лі­кія ка­ва­лач­кі ва­ты (та­кая ёл­ка, між ін­шым, мо­жа стаць са­май за­па­мі­наль­най). Не га­туй­це тыя стра­вы, якія ўжо бы­лі на ва­шым ста­ле ле­тась і па­за­ле­тась. Дый на­він­кі з ана­на­са­мі не га­туй­це. Па­стаў­це на стол су­хое шам­пан­скае ды дзве та­лер­кі з на­рэз­кай — ад­ну з агур­ка­мі-па­мі­до­ра­мі-ліс­цем са­ла­та, дру­гую з фрук­та­мі. Ад­моў­це­ся ад тор­та. Ку­пі­це кры­ху тых цу­ке­рак, што вель­мі лю­бі­лі ў дзя­цін­стве. На­шай вы­твор­час­ці. На­шы вя­до­мыя «цу­ке­рач­ныя» вы­твор­цы па-ра­ней­ша­му вы­пус­ка­юць не­ка­то­рыя ві­ды тых са­мых цу­ке­рак, па той са­май, са­вец­кай, рэ­цэп­ту­ры.

І парада для ўсіх. Па­ста­рай­це­ся за­бяс­пе­чыць ся­бе доб­рай піт­ной ва­дой. Не кам­по­там, не со­кам, а ме­на­ві­та ва­дой. Бу­ты­ля­ва­най ці філь­тра­ва­най — ва­ша спра­ва. Га­лоў­нае, каб бы­ла. Па­ста­рай­це­ся не га­та­ваць ад­ра­зу на ты­дзень. Га­туй­це і стаў­це на стол не больш, чым мо­жа­це з'ес­ці. Па­мя­тай­це пра вя­до­мы жарт ме­ды­каў: «Ка­лі б у пе­ча­ні бы­лі ру­кі, яна б за­ду­шы­ла страў­нік».

А з но­ва­га го­да мож­на па­чы­наць но­вае жыц­цё. Ка­нец ча­гось­ці ад­на­го азна­чае па­ча­так не­ча­га ін­ша­га.

Свят­ла­на БА­РЫ­СЕН­КА

 

Выбар рэдакцыі

Жыллё

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Па якіх крытэрыях дамы ўваходзяць у праграму па капрамонце?

Пра ўсе тонкасці правядзення капітальнага рамонту расказалі спецыялісты.

Рэгіёны

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Самы працяглы ўрок гістарычнай праўды і сяброўства

Удзельнікі «Цягніка Памяці» папярэдніх гадоў дзеляцца сваімі ўражаннямі ад праекта.

Экалогія

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Якія прагнозы на лета робяць метэаролагі?

Тры месяцы суцэльнай спякоты нам не абяцаюць

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.