Вы тут

Сакрэты прафесіі


Калі адлік часу ідзе на секунды

Дзень ра­таў­ні­ка ў Ака­дэ­міі кі­ра­ван­ня пры Прэ­зі­дэн­це Рэс­пуб­лі­кі Бе­ла­русь прай­шоў не­звы­чай­на. Кож­ны з пры­сут­ных мог ад­чуць на са­бе, што ж та­кое пра­ца ра­таў­ні­ка ў за­дым­ле­ным па­мяш­кан­ні, ці па­трэ­ні­ра­вац­ца на ма­не­ке­не ака­заць пер­шую да­па­мо­гу. Зра­біў гэ­та і ка­рэс­пан­дэнт «Звяз­ды».

21-23

У ды­ме

У фае Ака­дэ­міі кі­ра­ван­ня раз­гар­ну­ла­ся тэ­ма­тыч­ная экс­па­зі­цыя, пры­све­ча­ная ба­раць­бе з над­звы­чай­ны­мі сі­ту­а­цы­я­мі ў су­час­ных умо­вах. На­вед­валь­ні­кі ўста­но­вы на свае во­чы па­ба­чы­лі экі­пі­роў­ку ра­таў­ні­коў, па­зна­ё­мі­лі­ся з пры­бо­ра­мі цэнт­ра хі­міч­най і ра­ды­я­цый­най аба­ро­ны. А по­бач з трэ­на­жо­ра­мі-ма­не­ке­на­мі для ака­зан­ня пер­шай ме­ды­цын­скай да­па­мо­гі бы­ла раз­ме­шча­на і ды­ма­і­мі­ту­ю­чая ўста­ноў­ка.

— Ці не хо­ча­це зай­сці ў па­лат­ку? Ад­чу­е­це не­па­срэд­на, як мы пра­цу­ем на вы­ез­дзе, — па­смі­ха­юц­ца ра­таў­ні­кі.

Зга­джа­ю­ся і па­чы­наю апра­наць экі­пі­роў­ку. З не­пры­выч­кі не ад­ра­зу спраў­ля­ю­ся з ме­та­ліч­ны­мі за­шпіль­ка­мі ў курт­цы з вог­не­ўстой­лі­ва­га ма­тэ­ры­я­лу. За спі­ну ра­таў­ні­кі ве­ша­юць ба­лон са сціс­ну­тым па­вет­рам. На га­ла­ву з цяж­кас­цю ўзла­зіць кіс­ла­род­ная мас­ка. Па­верх яе — шлем. Ру­хі кры­ху ска­ва­ныя, бо за­ўваж­на па­груз­неў (толь­кі пас­ля да­ве­даў­ся, што аму­ні­цыя ва­жыць кі­ла­гра­маў двац­цаць). Бя­ру ў ру­кі свят­ло­ды­ёд­ны ліх­та­рык. Ад яго асляп­ляль­на­га бляс­ку на­ва­коль­ныя жму­рац­ца. Раз­ва­роч­ва­ю­ся на 180 гра­ду­саў і за­хо­джу ў па­лат­ку, поў­ную імі­та­та­ру ды­му. Пра­мень ма­гут­на­га ліх­та­ры­ка пра­бі­вае да­ро­гу, маг­чы­ма, на два-тры дзя­сят­кі сан­ты­мет­раў на­пе­ра­дзе. А ме­на­ві­та ў та­кіх умо­вах час­та і ра­ту­юць жыц­ці пад­час па­жа­раў у жыт­ле. Толь­кі ка­лі я ма­гу са­бе да­зво­ліць пе­ра­соў­вац­ца па па­лат­цы ня­спеш­ным кро­кам, то ў ра­таў­ні­коў ад­лік ча­су ідзе на се­кун­ды, каб за­ры­ен­та­вац­ца і вы­цяг­нуць ча­ла­ве­ка на све­жае па­вет­ра…

Ратаўнікі высокай кваліфікацыі

Так­са­ма ў Дзень ра­таў­ні­ка кі­раў­ні­кі Мі­ніс­тэр­ства па над­звы­чай­ных сі­ту­а­цы­ях і Ака­дэ­міі кі­ра­ван­ня пры Прэ­зі­дэн­це Ула­дзі­мір Ва­шчан­ка і Ма­рат Жы­лін­скі пад­пі­са­лі па­гад­нен­не аб су­пра­цоў­ніц­тве. Ця­пер у кра­і­не бу­дуць рых­та­ваць вы­со­ка­ква­лі­фі­ка­ва­ных кі­раў­ні­коў па пы­тан­нях аба­ро­ны на­сель­ніц­тва і тэ­ры­то­рый ад над­звы­чай­ных сі­ту­а­цый як пры­род­на­га, так і тэх­на­ген­на­га ха­рак­та­ру, а так­са­ма вя­дзен­ня гра­ма­дзян­скай аба­ро­ны. Так­са­ма ба­кі пла­ну­юць аб­мень­вац­ца тэ­а­рэ­тыч­най і прак­тыч­най ін­фар­ма­цы­яй, якая да­па­мо­жа па­пя­рэдж­ваць і лік­ві­да­ваць та­кія зда­рэн­ні.

— Ар­мія ра­таў­ні­коў у кра­і­не вель­мі вя­лі­кая. План­ку ўзроў­ню пад­рых­тоў­кі спе­цы­я­ліс­таў мы тры­ма­ем вы­со­ка, але хо­чам да­поў­ніць ву­чэб­ны пра­цэс кі­раў­ніц­кім кам­па­не­нтам, — сцвяр­джае мі­ністр па над­звы­чай­ных сі­ту­а­цы­ях Ула­дзі­мір ВА­ШЧАН­КА.— Час па­ста­ян­на вы­му­шае ка­рэк­та­ваць за­пас пра­фе­сій­ных ве­даў у тым лі­ку і тым, хто кі­руе пы­тан­ня­мі бяс­пе­кі ўжо не­па­срэд­на на мес­цах. Га­лоў­нае для нас сён­ня — гэ­та не толь­кі паў­плы­ваць на свя­до­масць лю­дзей, але і пры­віць ім ра­зу­мен­не та­го, што пра ўлас­ную бяс­пе­ку ні­хто лепш за іх са­міх не па­кла­по­ціц­ца. Са свай­го бо­ку мы па­ста­ян­на пра­во­дзім раз­на­стай­ныя ме­ра­пры­ем­ствы, дзе дзе­лім­ся сак­рэ­та­мі сва­ёй пра­цы і дэ­ман­стру­ем тэх­ні­ку. Што да кі­раў­ні­коў, то кож­ны з іх му­сіць за­бяс­печ­ваць бяс­пе­ку свай­го ка­лек­ты­ву. Але прак­ты­ка па­каз­вае, што ўзро­вень гэ­тай ад­каз­нас­ці ра­зу­мее не кож­ны…

21-24

Пар­коў­ка­мі зой­мец­ца Генп­ра­ку­ра­ту­ра?

Вель­мі на­ба­ле­лая тэ­ма для пе­ра­поў­не­на­га Мін­ска — бес­сіс­тэм­ная пар­коў­ка аў­та­ма­бі­ляў жы­ха­ра­мі ў два­рах. Яна пра­гу­ча­ла на ву­чэб­ным се­мі­на­ры па пы­тан­нях за­бес­пя­чэн­ня па­жар­най бяс­пе­кі і па­пя­рэ­джан­ня над­звы­чай­ных сі­ту­а­цый для дзе­ю­чых і бу­ду­чых кі­раў­ні­коў.

З ад­на­го бо­ку, мно­гія кі­роў­цы жа­да­юць ба­чыць свай­го жа­лез­на­га ка­ня з вок­наў улас­най ква­тэ­ры ці офі­са, на­ват не раз­гля­да­ю­чы ў якас­ці аль­тэр­на­ты­вы спе­цы­я­лі­за­ва­ныя ста­ян­кі, ка­лі яны і ёсць. Ці па­кі­да­юць ма­шы­ну «на пяць хві­лі­на­чак». Але мес­ца пад вок­на­мі хо­піць да­лё­ка не ўсім. І ці мно­гія кі­роў­цы, пар­ку­ю­чы аў­то, ду­ма­юць пра маг­чы­мы пра­езд ра­та­валь­най тэх­ні­кі?

У ліс­та­па­дзе мі­ну­ла­га го­да ў Мін­ску га­рэ­ла ква­тэ­ра ў ад­ным са шмат­па­вяр­хо­ві­каў у спаль­ным ра­ё­не. До­ступ тэх­ні­кі да мес­ца па­жа­ру быў ус­клад­не­ны абы-як пры­пар­ка­ва­ны­мі ў два­ры аў­та­ма­бі­ля­мі. Ка­лі ра­таў­ні­кі ўсё ж даб­ра­лі­ся да па­ла­ю­чай ква­тэ­ры і па­ту­шы­лі па­жар, яны знай­шлі там два тру­пы…

— На жаль, ёсць вы­пад­кі, ка­лі не­маг­чы­масць пра­ез­ду ства­рае праб­ле­му пры лік­ві­да­цыі па­жа­раў і эва­ку­а­цыі лю­дзей, — га­во­рыць Ула­дзі­мір Ва­шчан­ка. — Та­му мы вы­нес­лі гэ­тае пы­тан­не на раз­гляд у Ге­не­раль­най пра­ку­ра­ту­ры. Ня­прос­та ад­ка­заць, як гэ­тую праб­ле­му мож­на вы­ра­шыць. Ві­да­воч­на, тут ёсць прэ­тэн­зіі не толь­кі да кі­роў­цаў, але і да тых, хто пра­ек­та­ваў пры­лег­лую да бу­дын­каў тэ­ры­то­рыю, па­мы­ліў­шы­ся ў пра­гно­зе на бу­ду­чы­ню. Ко­ліш­няя нор­ма ў ад­но ма­шы­на­мес­ца на ча­ты­ры ква­тэ­ры пра­ца­ва­ла, ка­лі аў­та­ма­біль быў ма­ла­да­сяж­най па­куп­кай, а не срод­кам пе­ра­соў­ван­ня. А ця­пер гэ­та ўплы­вае і на нас. У мно­гіх сем'­ях ёсць па два аў­та­ма­бі­лі і на­ват больш. Мо­жа, і ад­на­го ма­шы­на­мес­ца на ква­тэ­ру ўжо бу­дзе не­да­стат­ко­ва? Праб­ле­ма до­сту­пу праз ня­пра­віль­на пры­пар­ка­ва­ныя аў­то пе­ра­шка­джае не толь­кі нам, але ад гэ­та­га не ляг­чэй…

Ва­ляр'­ян ШКЛЕН­НІК

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Захаваць. Нельга знесці

Захаваць. Нельга знесці

Знакі прыпынку нарэшце расстаўлены.

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Стральцам на гэтым тыдні не трэба пераацэньваць сваіх магчымасцяў.