Вы тут

Ці будуць адпраўляць у ЛПП пенсіянераў?


На ба­зе па­праў­чай ка­ло­ніі №22 у Іва­цэ­віц­кім ра­ё­не прай­шла «пра­мая лі­нія»

Ці бу­дзе аб­ве­шча­на сё­ле­та ам­ніс­тыя? Якія на­ступ­ствы меў пры­ня­ты ў кан­цы снеж­ня дэ­крэт №6, скі­ра­ва­ны су­праць нар­ка­тыч­най на­ва­лы? Ці шмат шан­цаў пе­ра­во­ду ту­рэм­най ме­ды­цы­ны пад кі­ра­ван­не Мі­ніс­тэр­ства ахо­вы зда­роўя? Ад­ка­зы на гэ­тыя і ін­шыя пы­тан­ні агу­чы­лі кі­раў­нік Дэ­парт­амен­та вы­ка­нан­ня па­ка­ран­няў МУС Рэс­пуб­лі­кі Бе­ла­русь Сяр­гей ДА­РОШ­КА і кі­раў­нік ад­дзе­ла па на­гля­дзе за за­кон­на­сцю вы­ка­нан­ня кры­мі­наль­ных па­ка­ран­няў Ге­не­раль­най пра­ку­ра­ту­ры Рэс­пуб­лі­кі Бе­ла­русь стар­шы са­вет­нік юс­ты­цыі Юрый ГА­РОШ­КА пад­час «пра­мой лі­ніі», якая бы­ла ар­га­ні­за­ва­на пры ўдзе­ле га­зе­ты «СБ. Бе­ла­русь се­год­ня».

2-26

Для асу­джа­ных за нар­ко­ты­кі — дзве ка­ло­ніі

— Мой сын ад­бы­вае па­ка­ран­не ў па­праў­чай уста­но­ве ад­кры­та­га ты­пу ў Го­мель­скай воб­лас­ці. Зна­хо­дзіц­ца там больш за 4 ме­ся­цы. Не па­ру­шаў пра­ві­лы ўнут­ра­на­га рас­па­рад­ку, мае па­дзя­кі. Пункт 8 ар­ты­ку­ла 47 Кры­мі­наль­на-вы­ка­наў­ча­га ко­дэк­са да­зва­ляе пра­жы­ваць з сям'­ёй асу­джа­на­му, які не да­пус­кае па­ру­шэн­ня пра­віл унут­ра­на­га рас­па­рад­ку, па па­ста­но­ве на­чаль­ні­ка па­праў­чай уста­но­вы ў жы­лым па­мяш­кан­ні, якое на­ле­жыць ім па пра­ве ўлас­нас­ці ці зай­ма­е­мым па да­мо­ве най­му. Ха­це­ла­ся б ска­рыс­тац­ца гэ­тай маг­чы­мас­цю ў су­вя­зі з тым, што сы­на ні­як не мо­гуць за­бяс­пе­чыць пра­цай.

Сяр­гей Да­рош­ка:

— Ваш сын мае та­кое пра­ва, і мы звы­чай­на не пе­ра­шка­джа­ем яго рэа­лі­за­цыі. Раз­бя­ром­ся ў ва­шай сі­ту­а­цыі. Што да­ты­чыц­ца пра­ца­ўлад­ка­ван­ня, то гэ­тая праб­ле­ма іс­нуе не толь­кі ў Го­мель­скай воб­лас­ці, але і ва ўсіх аб­лас­ных цэнт­рах, дзе ма­юц­ца па­праў­чыя ўста­но­вы ад­кры­та­га ты­пу. З кож­ным абл­вы­кан­ка­мам мы ўзгад­ні­лі план ме­ра­пры­ем­стваў, скі­ра­ва­ных на тое, каб за­бяс­пе­чыць пра­цай гэ­тых лю­дзей.

— Ма­ры­на з го­ра­да Мін­ска вас тур­буе. Чу­ла, што ўсіх, хто здзейс­ніў зла­чын­ства ў сфе­ры нар­ка­кант­ро­лю, бу­дуць на­кі­роў­ваць пас­ля пры­га­во­ру су­да ў асоб­ныя ка­ло­ніі. Ад­куль узя­ла­ся та­кая ідэя? Які эфект яна да­ла? Ці не атры­ма­ем мы не­па­жа­да­ны вы­нік з пры­чы­ны ка­му­ні­ка­цыі па­між са­бой нар­ка­ма­наў «са ста­жам»?

Сяр­гей Да­рош­ка:

— Пас­ля та­го, як ус­ту­піў у сі­лу Дэ­крэт №6 «Аб не­ад­клад­ных ме­рах па су­праць­дзе­ян­ні не­за­кон­на­му аба­ро­ту нар­ко­ты­каў», мы вы­зна­чы­лі для на­зва­ных асоб 2 ба­за­выя ўста­но­вы, у якіх яны мо­гуць ад­бы­ваць па­ка­ран­не.

Ад­на з іх — ПК-22 у Іва­цэ­віц­кім ра­ё­не, больш вя­до­мая як «Воў­чыя но­ры». Сю­ды змя­шча­юц­ца лю­дзі, якія па­ру­шы­лі за­кон упер­шы­ню і асу­джа­ны па ар­ты­ку­ле 328 Кры­мі­наль­на­га ко­дэк­са. Дру­гая ка­ло­нія зна­хо­дзіц­ца ў Глы­бо­кім. Там ад­бы­ва­юць па­ка­ран­не асо­бы, на сум­лен­ні якіх больш цяж­кія зла­чын­ствы і не­ад­на­ра­зо­ва су­дзі­мыя. Ся­род ін­ша­га, там больш ма­гут­ная вы­твор­чая ба­за.

Ад­на з на­шых мэт тут — ля­чэн­не спа­жы­валь­ні­каў нар­ко­ты­каў ад за­леж­нас­ці. Да та­го ж мы ства­ра­ем умо­вы, каб лю­дзі не толь­кі ад­бы­ва­лі па­ка­ран­не, але і атрым­лі­ва­лі спе­цы­яль­насць, па якой змо­гуць пра­ца­ваць пас­ля вы­зва­лен­ня. Прой­дзе тры, ча­ты­ры, дзе­сяць га­доў — тэр­мін скон­чыў­ся. На­сту­пае воль­нае жыц­цё. А што да­лей? Та­му асноў­ная за­да­ча па­праў­чай уста­но­вы — ска­рэк­та­ваць па­во­дзі­ны асу­джа­на­га, каб ён уліў­ся пас­ля вы­ха­ду на во­лю ў гра­мад­ства. Што да­ты­чыц­ца ва­шай за­кла­по­ча­нас­ці пра тое, што асу­джа­ныя бу­дуць ства­раць ней­кія нар­ка­сін­ды­ка­ты, мы гэ­та­га не да­пус­цім, бо ма­ем да­стат­ко­вы во­пыт ра­бо­ты з гэ­тай ка­тэ­го­ры­яй лю­дзей.

 — Вік­тар з Мін­ска на про­ва­дзе. Як у сіс­тэ­ме ажыц­цяў­лен­ня па­ка­ран­ня вя­дзец­ца ста­тыс­ты­ка тых, хто вы­хо­дзіць на во­лю, як ад­соч­ва­ец­ца іх да­лей­шы лёс?

Сяр­гей Да­рош­ка:

— Са­ма сіс­тэ­ма ад­бы­ван­ня па­ка­ран­ня пра­ду­гледж­вае рэ­са­цы­я­лі­за­цыю ча­ла­ве­ка ў гра­мад­ства. Мы ўжы­ва­ем свое­асаб­лі­вы са­цы­яль­ны ліфт. Гэ­та па­этап­нае зні­жэн­не жорст­кас­ці рэ­жы­му па­ка­ран­ня. На­прык­лад, у па­праў­чай уста­но­ве ад­кры­та­га ты­пу ча­ла­век сам ся­бе за­бяс­печ­вае, але за­ста­ец­ца пад на­гля­дам. Пас­ля вы­ха­ду з ка­ло­ніі мы на пра­ця­гу го­да со­чым за людзь­мі, якія зна­хо­дзі­лі­ся ў мес­цах па­збаў­лен­ня во­лі — здзейс­ні­лі яны пра­ва­па­ру­шэн­не ці са­праў­ды ста­лі на пра­віль­ны шлях. Ро­біць гэ­та і Ге­не­раль­ная пра­ку­ра­ту­ра.

Пе­рад вы­зва­лен­нем ча­ла­ве­ка мы рас­пыт­ва­ем, у якія мес­цы ён на­кі­ру­ец­ца. Да­вед­ва­ем­ся, ці ёсць там воль­ныя пра­цоў­ныя мес­цы ў ад­па­вед­нас­ці з яго спе­цы­яль­нас­цю, ці га­то­вы сва­я­кі пры­няць яго, ка­лі ня­ма свай­го жыл­ля, ці га­то­вы ён са­м вес­ці за­ко­на­па­слух­мя­ны лад жыц­ця.

«З 2012 па 2014 год за кра­та­мі не бы­ло ні­вод­най дзяў­чы­ны»

2-25

 — Тэ­ле­фа­нуе баць­ка Вік­тар Мі­хай­ла­віч. Рас­тлу­мач­це, ка­лі лас­ка, та­кую сі­ту­а­цыю. Мой сын-сту­дэнт пай­шоў на дыс­ка­тэ­ку, узяў ад не­ка­га таб­лет­ку. Тут зда­рыў­ся рэйд, і ў яго ў кі­шэ­нях знай­шлі яшчэ па­ру таб­ле­так. Але ж ён іх пер­шы раз у жыц­ці ўба­чыў: хлоп­цы яму ска­за­лі па­спра­ба­ваць. Ён жа мо­жа апынуцца за кратамі! Нар­маль­ны хло­пец, доб­ра ву­чыц­ца...

Юрый Га­рош­ка:

— У кож­ным кан­крэт­ным вы­пад­ку трэ­ба раз­бі­рац­ца. Якія гэ­та бы­лі таб­лет­кі, для ча­го іх узяў ча­ла­век. Ка­лі ў яго на­мер ёсць спа­жыць нар­ко­тык — гэ­та ад­на гіс­то­рыя. Ка­лі хлоп­ца ўвя­лі ў зман — гэ­та справа ін­шая. Так­са­ма трэ­ба раз­мя­жоў­ваць па­няц­ці «спа­жы­ван­не і за­хоў­ван­не»... Я так ра­зу­мею, што кры­мі­наль­ная спра­ва ўжо за­ве­дзе­на?

 — Не, гэ­та прос­та абы­гры­ван­не сі­ту­а­цыі, якая мо­жа ўзнік­нуць.

— Атрым­лі­ва­ец­ца, што вы пра­цу­е­це на пра­фі­лак­ты­ку? Гэ­та па­хваль­на. І ха­чу вы­ка­заць па­жа­дан­не: ка­лі ваш сын хо­дзіць па клу­бах ці ін­шых мес­цах, дзе мо­гуць быць нар­ко­ты­кі, рас­тлу­мач­це яму дэ­та­лё­ва, што ад­на та­кая сі­ту­а­цыя мо­жа мець вель­мі не­пры­ем­ныя для яго на­ступ­ствы. Бо іс­нуе ве­ра­год­насць та­го, што ў да­чы­нен­ні да хлоп­ца бу­дзе за­ве­дзе­на кры­мі­наль­ная спра­ва, ка­лі яго зло­вяць з нар­ка­тыч­ны­мі срод­ка­мі. На­коль­кі яна вя­лі­кая — ска­заць не ма­гу, трэ­ба зна­ё­міц­ца з аб­ста­ві­на­мі кан­крэт­най спра­вы.

 — Не­па­ко­іць Люд­мі­ла. У апош­ні час нар­ка­ды­ле­ры ўцяг­ва­юць у сваю спра­ву зу­сім ма­ла­дых хлоп­цаў. Трап­ля­лі звест­кі пра гэ­та і ў прэ­су. Ці не пла­ну­ец­ца ства­рыць дзі­ця­чую ка­ло­нію для та­кіх пад­лет­каў або за­сна­ваць спе­цы­яль­ныя атра­ды пры ўжо дзей­ных ка­ло­ні­ях?

Сяр­гей Да­рош­ка:

— У на­шай кра­і­не працуе ўся­го ад­на дзі­ця­чая ка­ло­нія. Там зме­шча­ны 177 ча­ла­век. Да па­чат­ку «шэс­ця» спай­саў у га­да­вым вы­лі­чэн­ні ў след­чых іза­ля­та­рах зна­хо­дзі­ла­ся не больш за 50 дзя­цей, у ка­ло­нію з іх трап­ля­ла пры­клад­на тра­ці­на. А вось дзяў­чы­нак у мес­цах па­збаў­лен­ня во­лі ўво­гу­ле не бы­ло з 2012 па 2014 год. І гэ­тая ды­на­мі­ка нас вель­мі ра­да­ва­ла. Мы ўжо па­дум­ва­лі над тым, каб ад­мо­віц­ца ад па­няц­цяў «дзі­ця­чая ка­ло­нія», «вы­ха­ваў­чая ка­ло­нія» і ства­рыць спе­цы­я­лі­за­ва­ны вы­ха­ваў­чы цэнтр.

Сва­ёй мэ­тай мы ста­вім ка­рэк­ці­роў­ку па­во­дзі­наў ня­поў­на­га­до­вых асу­джа­ных і іх аду­ка­цыю, а так­са­ма пра­фі­лак­ты­ку да­лей­шых кан­флік­таў з за­ко­нам. І гэ­та дае плён. Ка­лі звяр­нуц­ца да гіс­то­рыі дзі­ця­чай ка­ло­ніі ў Баб­руй­ску, то з яе сцен вый­шлі два пал­коў­ні­кі, два алім­пій­скія чэм­пі­ё­ны.

Мы не пла­ну­ем ства­рыць асоб­ную ка­ло­нію для ня­поў­на­га­до­вых, асу­джа­ных па «нар­ка­тыч­ных» ар­ты­ку­лах, але хо­чам ства­рыць асоб­нае ад­дзя­лен­не для гэ­тых дзя­цей. І асноў­ны ўпор бу­дзе ра­біц­ца на ме­ды­цын­скі ас­пект, бо амаль усе яны нар­ка­за­леж­ныя — спа­жы­ва­лі спай­сы ці іншыя рэчывы. З псі­ха­ла­гіч­на­га пунк­ту гле­джан­ня ў іх яшчэ ня­ўстой­лі­выя ха­рак­та­ры, і мы мо­жам за іх зма­гац­ца. І па­ста­ра­ем­ся не прай­граць. На­ша ма­ра — каб мы гэ­тую ка­ло­нію так­са­ма за­кры­лі...

Ці ча­каць ам­ніс­тыю?

 — Брэст на лі­ніі. Ці ня­ма пла­наў пе­ра­вес­ці ту­рэм­ную ме­ды­цы­ну пад юрыс­дык­цыю Мі­ніс­тэр­ства ахо­вы зда­роўя?

Сяр­гей Да­рош­ка:

— Маё стаў­лен­не да гэ­та­га ад­на­знач­на ад­моў­нае. Ту­рэм­ная ме­ды­цы­на му­сіць за­ста­вац­ца ў тур­ме. Усё па­він­на быць у ад­ным ве­дам­стве. Як толь­кі чымсь­ці па­чы­на­юць кі­ра­ваць роз­ныя струк­ту­ры, гэ­та толь­кі шко­дзіць агуль­на­му вы­ні­ку пра­цы.

2-27

Пад­рых­тоў­ка і пе­ра­пад­рых­тоў­ка су­пра­цоў­ні­каў пра­хо­дзіць па та­кіх жа нор­мах, як і ў Мі­ніс­тэр­стве ахо­вы зда­роўя. Яно ж нас жорст­ка кант­ра­люе. Ёсць у нас на­ват кан­ды­дат на­вук, які з'яў­ля­ец­ца на­чаль­ні­кам ме­ды­цын­скай час­ці ў ад­ной з ка­ло­ній.

 — Грод­на, Ула­дзі­мір. Як па­пя­рэд­няя ам­ніс­тыя ад­люст­ра­ва­ла­ся на па­каз­чы­ках кры­мі­на­ген­най аб­ста­ноў­кі? І ці бу­дзе аб­ве­шча­на яна сё­ле­та?

Сяр­гей Да­рош­ка:

— У гіс­то­рыі Бе­ла­ру­сі гэ­та не пер­шая ам­ніс­тыя. Коль­касць вы­зва­ле­ных па ам­ніс­тыі, якія пас­ля здзейс­ні­лі зла­чын­ства, не пе­ра­вы­шае 10%. Гэ­та доб­рая ліч­ба. Пе­рад кож­най ам­ніс­ты­яй пра­во­дзіц­ца сур'­ёз­ная ана­лі­тыч­ная пра­ца. Яна скі­ра­ва­на на вы­зна­чэн­не тых ка­тэ­го­рый лю­дзей, якім «зні­жак» ад дзяр­жа­вы не бу­дзе. Гэ­та асу­джа­ныя па пэў­ных ар­ты­ку­лах, а так­са­ма злос­ныя па­ру­шаль­ні­кі па­рад­ку ад­бы­ван­ня па­ка­ран­ня.

Юрый Га­рош­ка:

— Пы­тан­не пра сё­лет­нюю ам­ніс­тыю раз­гля­да­ец­ца. Ве­ра­год­насць яе аб­вя­шчэн­ня да­во­лі вы­со­кая. Па­куль што пла­ну­ем яе пры­мер­ка­ваць да 70-год­дзя Пе­ра­мо­гі. Да 16 кра­са­ві­ка мы пад­рых­ту­ем пра­ект Ука­за аб ам­ніс­тыі.

 — Звяр­та­ец­ца Іван з Бы­ха­ва. Мой баць­ка зме­шча­ны ў ля­чэб­на-пра­цоў­ны пра­фі­лак­то­рый. Ня­даў­на чуў, што як быц­цам бы не­ўза­ба­ве пач­нуць ад­праў­ляць у гэ­тыя мес­цы і пен­сі­я­не­раў. Ці са­праў­ды гэ­та так?

Юрый Га­рош­ка:

— Та­кія дум­кі вы­каз­ва­юц­ца. І на мой по­гляд, яны ма­юць пра­ва на іс­на­ван­не. Ёсць ка­тэ­го­рыя лю­дзей, якія да­сяг­ну­лі пен­сій­на­га ўзрос­ту, але вя­дуць аса­цы­яль­ны лад жыц­ця, ад яго моц­на цер­пяць су­се­дзі, ро­дзі­чы. Але ад­кры­та гэ­тае пы­тан­не па­куль не раз­гля­да­ец­ца.

Сяр­гей Да­рош­ка:

— Вы­ка­жу сваю па­зі­цыю. Ка­лі пен­сі­я­не­ры, якія зло­ўжы­ва­юць ал­ка­го­лем, пе­ра­шка­джа­юць жыць ін­шым, яны па­він­ны быць іза­ля­ва­ны і на­кі­ра­ва­ны ў пра­фі­лак­то­рый. Бо та­кія лю­дзі мо­гуць здзейс­ніць больш цяж­кія зла­чын­ствы. Вый­сце мы ба­чым у ства­рэн­ні асоб­ных атра­даў для лю­дзей ста­ла­га ўзрос­ту. Кож­ны пен­сі­я­нер атрым­лі­вае гра­шо­вую да­па­мо­гу ад дзяр­жа­вы. Хай ён пла­ціць за пра­жы­ван­не, ля­чэн­не і ка­му­наль­ныя па­слу­гі, але пры гэ­тым мо­жа не пра­ца­ваць.

 Ва­ляр'­ян ШКЛЕН­НІК


ПА ТЭМЕ:

Воўчыя Норы. Новы фармат


Выбар рэдакцыі

Грамадства

 Для чаго Аляксей Хомчык стаў урачом?

Для чаго Аляксей Хомчык стаў урачом?

«Дзядзька Васіль загінуў, ты павінен працягнуць яго справу. Ты добра вучышся, павінен стаць доктарам».

Грамадства

Буякі, суніцы і лісічкі — прыцэньваемся да падарункаў чэрвеня

Буякі, суніцы і лісічкі — прыцэньваемся да падарункаў чэрвеня

«Ёсць і імпартныя, іспанскія — яны па-ранейшаму ў раёне 70 рублёў за кіло, 30 рублёў — кантэйнер».

Экалогія

У Беларусі пабудуюць 30 рэгіянальных смеццеперапрацоўчых заводаў

У Беларусі пабудуюць 30 рэгіянальных смеццеперапрацоўчых заводаў

Агульная плошча звалак у Беларусі займае каля 4 тысяч гектараў.