Вы тут

Мінеральныя ўгнаенні


Апошнім часам з'явілася шмат прыхільнікаў экалагічна чыстага земляробства, якія імкнуцца цалкам перайсці на прыродныя арганічныя ўгнаенні, галоўнымі з якіх з'яўляюцца гной, торф і перагной. Але не заўсёды ў арганічных угнаеннях маюцца ў дастатковай колькасці менавіта тыя элементы, якія неабходныя расліне для камфортнага існавання. І тут могуць дапамагчы сінтэтычныя мінеральныя ўгнаенні, якія адрасна дастаўляюць канкрэтны элемент, што адсутнічае, або цэлы комплекс пажыўных рэчываў.

29-4

Састаў

Па сваім хімічным саставе ўгнаенні з'яўляюцца мінеральнымі солямі. Атрымліваюць іх у выніку рэакцый сінтэзу на хімічных прадпрыемствах. У склад соляў уключаюць пажыўныя рэчывы, неабходныя раслінам.

Мінеральныя ўгнаенні па саставе дзеляцца на:

• аднакампанентныя;

• шматкампанентныя;

• комплексныя;

• спецыяльныя.

Аднакампанентныя мінеральныя ўгнаенні для раслін змяшчаюць толькі адзін пажыўны элемент: азот, калій або фосфар. Шматкампанентныя мінеральныя ўгнаенні змяшчаюць два і больш пажыўныя элементы.

Комплексныя мінеральныя ўгнаенні ўключаюць у свой састаў усе асноўныя пажыўныя элементы і мікраэлементы.

Спецыяльныя — гэта ўгнаенні, у якія ўваходзяць толькі карысныя мікраэлементы (напрыклад: жалеза, магній, цынк).

Дзеянне ўгнаенняў

Паколькі сінтэтычныя мінеральныя ўгнаенні з'яўляюцца неарганічнымі солямі, яны лёгка распускаюцца ў вадзе, і карысныя рэчывы хутка пранікаюць у глебу, усмоктваюцца і засвойваюцца раслінамі. Карысныя рэчывы арганічных угнаенняў трапляюць у расліны за больш працяглы час, бо з арганікай у глебе павінна яшчэ адбыцца рэакцыя раскладання. Толькі пасля гэтага вызваленыя карысныя элементы могуць быць даступныя для раслін.

Хуткае ўздзеянне на расліны з'яўляецца важнай перавагай мінеральных угнаенняў. Па знешніх прыкметах расліны, а таксама па аналізе саставу глебы можна вызначыць, якога элемента не хапае расліне, і хутка папоўніць яго нястачу аднакампанентным мінеральным угнаеннем.

Да недахопаў мінеральных угнаенняў можна аднесці тое, што яны лёгка вымываюцца з грунту, паколькі добра раствараюцца ў вадзе, і сыходзяць у грунтавыя вады. Калі глеба дрэнна прапускае ваду, то ўгнаенні могуць, наадварот, назапашвацца ў глебе. А лішак мінеральных угнаенняў у глебе дрэнна адбіваецца на стане раслін, яны бываюць хваравітымі і адсталымі ў росце. Важным момантам з'яўляецца і тое, што лішак мінеральных соляў губіць мікрафлору глебы.

Формы мінеральных угнаенняў

Спосабы выкарыстання ўгнаення залежаць ад яго формы. Прамысловасць выпускае ўгнаенні ў наступных формах:

• грануляваныя;

• парашкападобныя;

• вадкія.

Грануляваныя і парашкападобныя формы звычайна проста раскідваюць вакол раслін, затым змешваюць з грунтам. Гэтыя ўгнаенні не павінны сутыкацца з каранямі раслін. Месца, дзе былі раскіданы ўгнаенні, багата паліваюць вадой.

Вадкія мінеральныя ўгнаенні можна ўносіць двума спосабамі. У першым выпадку іх распырскваюць з палівачкі, развёўшы вадой, а ў другім варыянце глебу паліваюць вадкімі мінеральнымі ўгнаеннямі ўжо пасля паліву вадой. У кожным выпадку пры ўнясенні ўгнаенняў у цвёрдай або вадкай форме варта прытрымлівацца інструкцыі, якая прыкладаецца.

Важную ролю ў засваенні пажыўных рэчываў адыгрывае вапна. Расліны толькі тады могуць добра засвойваць з глебы пажыўныя рэчывы, калі ў ёй знаходзіцца ў аптымальнай колькасці вапна. Таму дасведчаныя агароднікі рэкамендуюць кожны год увесну ўносіць у глебу багавінны вапняк.

Прыкметы недахопу ў раслінах карысных элементаў

Азот. Расліны слаба развіваюцца, лісты паступова жоўкнуць (перш за ўсё старыя), газон блякне і выліньвае. Выкарыстоўваюць азот або салетру, а таксама сульфат амонію.

Фосфар. Лісце становіцца сіне-зялёным, праз нейкі час чырвона-жоўтым, часам жоўкне па краях. Уносяць суперфасфат, а таксама комплексныя ўгнаенні.

Калій. Лісце па краях жоўкне і сохне, парушаецца водны баланс. У глебу ўносяць хларыд калію або бясхлорны сульфат калію.

Магній. Лісце па краях скручваецца, на ім паміж зялёнымі пражылкамі з'яўляецца жаўцізна. У глебу дадаюць аксід магнію, кізерыт, хларыд магнію.

Кальцый. Старое лісце па краях сохне, не растуць маладыя лісточкі. У грунт уносяць кальцыевую салетру, вуглякіслую вапну.

Сера. Расліны дрэнна развіваюцца, мала ўтвараецца кветак, часам лісце становіцца сіне-зялёным. У грунт уносяць любыя сульфатныя ўгнаенні, напрыклад, сульфат магнію.

Жалеза. На маладым лісці з'яўляецца жаўцізна, на старых лістах на жоўтым фоне зялёныя прожылкі. У грунт уносяць спецыяльныя комплексныя ўгнаенні, у якіх прысутнічаюць хелаты металаў.

Цынк. На лісці з'яўляюцца бела-зялёныя плямы, расліны марнеюць і спыняюць рост. Ужываюць комплексныя ўгнаенні з мікраэлементамі, з прысутнасцю аксіду цынку або хелату цынку.

Марганец. Спачатку лісце становіцца жоўтым, затым бурым і ападае. Часам на лісці ёсць толькі бурыя плямы. Ужываюць комплексныя ўгнаенні з мікраэлементамі, у якіх ёсць сульфат або аксід марганцу.

Заўсёды варта памятаць, што мінеральныя ўгнаенні трэба ўносіць у глебу ў правільных прапорцыях, каб не нашкодзіць росту раслін.

Выбар рэдакцыі

Здароўе

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Як вясной алергікам аблегчыць сваё жыццё?

Некалькі парад ад урача-інфекцыяніста.