Вы тут

Святло далёкай зоркі


«Калі ты хочаш рассмяшыць Бога — раскажы яму пра свае заўтрашнія планы».

Адна з найстарэйшых пісьменніц Лідзія Арабей часта паўтарала гэты выраз. І ўсё ж планавала: у прыватнасці, сёлета, 27 чэрвеня, адзначыць сваё 90-годдзе. Але...

Напярэдадні гэтай, на вялікі жаль, сумнай даты ва Уздзенскім краязнаўчым музеі сабраліся землякі пісьменніцы, убачылі рэчы, якія перадалі музею спадчыннікі, убачылі фотаздымкі з сямейнага архіва, разам, так бы мовіць, пагарталі старонкі біяграфіі яшчэ адной слыннай ураджэнкі вёскі Нізок, паслухалі людзей, якія не раз сустракаліся з пісьменніцай.

— Лідзія Львоўна ніколі не страчвала цікавасці да жыцця, да тых працэсаў, якія адбываюцца ў грамадстве, у літаратуры, у мастацтве, — казаў, у прыватнасці, мастак Уладзімір Ткачоў. — Часам па вечарах мы з ёй доўга размаўлялі па тэлефоне; бывала, нават спрачаліся, і мяне заўсёды ўражвала яснасць розуму Лідзіі Львоўны...

— А ў мяне пісьменніца заўсёды распытвала пра свой Нізок, пра мясцовых людзей... Амаль нікога з іх яна ўжо не ведала, але чула знаёмыя прозвішчы, цікавілася, што тут адбываецца, чым жывая Уздзеншчына, вёска, — узгадваў прадпрымальнік Анатоль Сташэўскі. — Пры сустрэчах мы маглі гаманіць з ёй гадзінамі — проста пра жыццё...

Вечарына памяці пісьменніцы адбылася і ў Мінску. Рупліўцы з Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры, пакуль ідзе рамонт у сваім памяшканні, правялі яе ў Літаратурна-мемарыяльным музеі Петруся Броўкі. Тут, у асобным пакоі, таксама прадстаўлены асабістыя рэчы пісьменніцы, яе чарнавікі, фотаздымкі, кнігі з аўтографамі класікаў беларускай літаратуры... Але ж галоўным экспанатам стаў крыжык — незвычайны тым, што некалі вісеў над ложкам маці (а магчыма, і бабулі) Цёткі (Алаізы Пашкевіч). Лідзія Арабей шмат гадоў прысвяціла вывучэнню жыцця і творчасці гэтай паэткі і пісьменніцы, працавала ў музеях Санкт-Пецярбурга, Вільні, Кракава, сустракалася з малодшай сястрой Цёткі Каралінай, якая, у знак удзячнасці за руплівасць, і перадала пісьменніцы гэтую сямейную рэліквію. Цяпер яна стала музейным экспанатам.

На вечарыне, прысвечанай памяці Лідзіі Арабей, выступіла літаратуразнаўца Лідзія Савік, з лёгкай рукі якой у выдавецтве «Беларускі кнігазбор» пабачыла свет апошняя кніга пісьменніцы, а таксама паэт Анатоль Вярцінскі... Яны падкрэслілі, што самаму складанаму мастацтву — жыць і несці свой крыж — можна вучыцца не толькі на творах пісьменніцы, але і на прыкладзе яе ўласнага жыцця — годнага, гордага, на карысць Айчыны і яе людзей.

Дарэчы, кожны з прысутных на гэтай сустрэчы атрымаў ад пісьменніцы адмысловы прэзент — перавязаны чырвонай стужачкай абразок. Аўтарцы гэтых радкоў, у прыватнасці, пашчасціла на кароткае: «Геніяльныя людзі — як далёкія зоркі. Зорка тая даўно патухла, а святло ад яе струменіць і струменіць».

Валянціна Доўнар

dounar@zviazda.by

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Сёння пачаў работу УНС у новым статусе

Сёння пачаў работу УНС у новым статусе

Амаль тысяча дзвесце чалавек сабраліся, каб вырашаць найважнейшыя пытанні развіцця краіны. 

Навука

Наколькі эфектыўна працуе сістэма інтэлектуальнай уласнасці?

Наколькі эфектыўна працуе сістэма інтэлектуальнай уласнасці?

Расказаў першы намеснік старшыні Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях Рэспублікі Беларусь Дзяніс Каржыцкі.

Здароўе

У Нацыянальны каляндар плануюць уключыць новыя прышчэпкі

У Нацыянальны каляндар плануюць уключыць новыя прышчэпкі

Як вакцыны выратоўваюць жыцці і чаго можа каштаваць іх ігнараванне?

Грамадства

Курс маладога байца для дэпутата

Курс маладога байца для дэпутата

Аляксандр Курэц – самы малады народны выбраннік у сваім сельсавеце і адзіны дэпутат сярод сваіх калег па службе.