Вы тут

Рукацца душамі


Сярод маіх знаёмых шмат жанчын, якіх хлебам не кармі — дай паскардзіцца на сваіх абраннікаў. І, шчыра прызнацца, я ўжо з гэтым настолькі звыклася, што... Калі адна з іх абмовілася, што яе муж з-за фінансавых цяжкасцяў на прадпрыемстве цяпер працуе тры дні на тыдзень замест пяці (вядома, гэта не магло не адбіцца і на яго заробку), вельмі здзівілася. Здзівілася не таму, ШТО яна сказала, а таму — ЯК. Маўляй, «ну, нічога страшнага. Розныя перыяды былі ў жыцці, але ж выкручваліся. І тут выкруцімся».

Зноў і зноў пераконваюся, што на любую сітуацыю можна паглядзець па-рознаму. Спрацоўвае прынцып напалову поўнай/пустой шклянкі. «Я вось радуюся, — працягвае сяброўка, — у мужа з'явілася больш часу на мяне. Сама ж бачыла, які ён мне рабочы стол зрабіў са старой нямецкай швейнай машынкі, на лецішчы шчыруе... Я не збіраюся ператварацца ў бурклівую старуху ля разбітага карыта: і тое не так, і гэта». Калі папрасіла яе падзяліцца сакрэтам сямейнага шчасця, пачула: «Ведаеш, для нас заўсёды на першым месцы былі нашы адносіны. Спачатку думалі, чым парадаваць адно аднаго, а ўжо потым аб працы і іншым. І, вядома, падстаўлялі плячо адно аднаму і ў горы, і ў радасці».

Дазволю сабе не пагадзіцца з класікам, сказаць, што ўсе шчаслівыя сем'і шчаслівыя па-свойму. З гэтай нагоды ўзгадалася прыпавесць. Муж і жонка пражылі разам 50 гадоў. Не было паміж імі сакрэтаў, акрамя... скрынкі з-пад абутку, у якую муж ніколі не зазіраў. Аднойчы жанчына захварэла і вырашыла падзяліцца з ім сваёй таямніцай. Калі той адкрыў скрынку, унутры ўбачыў дзве вельмі прыгожыя вязаныя лялькі і пачак грошай. «Што гэта?» — спытаў здзіўлены муж. «Ведаеш, перад нашым вяселлем бабуля адкрыла мне сакрэт шчаслівага сямейнага жыцця. Яна сказала: «Калі ты раззлуешся на мужа, то ніколі не спрачайся, а ідзі і звяжы адну ляльку».

На вочы мужа навярнуліся слёзы, бо ў скрынцы было ўсяго дзве лялькі. Тады ён спытаў: «Што гэта за грошы?». «Я назбірала іх, прадаючы лялек...»

Не так даўно сяброўка, якая не праміне паскардзіцца на мужа, пачала мяняцца на вачах. Прызналася, што зразумела сакрэт шчаслівага сямейнага жыцця: «НІКОЛІ і НІКОМУ не скардзіся на свайго мужа... Бо заўтра ты забудзешся на тую крыўду, даруеш (бо кахаеш), а мама будзе памятаць і перажываць. А ў вачах сябровак твой муж назаўсёды застанецца «казлом» і г.д.».

Што тычыцца мяне, то я не прыхільніца калекцыянавання крыўдаў-лялек. Не раз бачыла, чым такое заканчваецца. Пагадзіцеся, не ў кожнай жанчыны столькі цярпення, як у той жонкі з прыпавесці. Хутчэй за ўсё некалі на беднага мужа ўрэшце выльюцца ўсе тыя вашы крыўды-«лялькі» бурным патокам. Таму я за тое, каб прагаворваць усё, што хвалюе, адразу. Як толькі закралася крыўда — тут жа, замест таго, каб сядзець і дзьмуцца, бяромся за пруткі і вяжам, толькі не сам-насам, а абавязкова ўдваіх. То бок дзелімся сваімі перажываннямі-адчуваннямі з крыўдзіцелем, рукаемся душамі. Вельмі важна своечасова агучыць тую разбуральную крыўду, бо муж можа нават і не зразумець, што сказаў або зрабіў нешта не так. У мужчын жа адрознае ад нас, жанчын, успрыняцце многіх рэчаў.

На вясельным караваі мы з мужам папрасілі пекара выкласці чатыры словы — Згода, Дабрыня, Суладдзе і Гумар. І менавіта апошняе, дарэчы, вельмі дапамагае згладзіць вострыя вуглы. Не верыце? Праверце!

Надзея ДРЫЛА

dryla@zviazda.by

Іншыя матэрыялы рубрыкі

Бачыць галоўнае

Бег за шчасцем

Вучымся… падаць

Цаніце тое, што заслужылі

Не стамляйцеся здзіўляць

Выбар рэдакцыі

Культура

І зноў закружыць фестываль...

І зноў закружыць фестываль...

Яркімі фарбамі і самабытнай музыкай напоўніў горад XXІІІ Нацыянальны фестываль «Маладзечна-2024». 

Гараскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

У пачатку тыдня да Ракаў могуць падступна падкрасціся трывогі і сумневы.