Вы тут

Пяцёрка самых яркіх майстроў ток-шоу


Уменне трымаць увагу аўдыторыі, хутка рэагаваць на заўвагі рэжысёра, гатоўнасць справіцца з любой непрадказальнай сітуацыяй. А яшчэ — неверагодная сканцэнтраванасць, гранічная ўпэўненасць і моцная вера ў правільнасць таго, што ты робіш, і ў тое, што ў цябе ўсё атрымаецца. Думаецца, такімі якасцямі павінен валодаць чалавек, які працуе ў прамым тэлеэфіры. А яшчэ, безумоўна, ён мусіць умець весці гутарку з кожным гледачом і адначасова — «з народам усім», быць тактоўным і шчыра зацікаўленым у асобе суразмоўніка.

Многія прафесійныя журналісты прызнаюцца, што інтэрв'ю — жанр досыць інтымны, тое, наколькі шчырай і змястоўнай атрымаецца гутарка ў выніку, залежыць і ад ступені даверу паміж суразмоўнікамі, і ад умення правільна выбудоўваць дыялог. І калі ў тэлепраграмах, якія транслююцца ў запісе, многія недахопы можна выправіць мантажом і запісам некалькіх дубляў, то той, хто працуе ў прамым эфіры, ад самага пачатку не мае права на памылку. Тым больш калі гаворка ідзе пра жанр тэледыялогу, або ток-шоу. Гэта, так бы мовіць, вышэйшы пілатаж. Таму вядучых, якія сталі вядомымі менавіта дзякуючы ток-шоу ў прамым эфіры, можна назваць сапраўднымі зоркамі прафесіі. Сёння згадаем некаторых з найярчэйшых.


Лары Кінг

«Дарога да поспеху — у побыце ці прафесійнай дзейнасці — складаецца з размоў, і, калі вам не стае ўпэўненасці ў зносінах, дарога гэтая можа аказацца ўхабістай», — так лічыць сапраўдны кароль дыялогу, які амаль чатыры дзесяцігоддзі прысвяціў рабоце ў жанры тэле- і радыёінтэрв'ю, Лары Кінг. Гасцямі яго праграм лічылі за гонар быць самыя вядомыя палітыкі, акцёры, бізнесмены, спартсмены. Ён умее знайсці выйсце з абсалютна любога тупіка размовы і пачаць дыялог з абсалютна любым чалавекам. Яго асоба стала напраўду легендай, а лёс — увасабленнем «амерыканскай мары».

Просты хлопчык Лоўрэнс Харві Зейгер з Брукліна, які з-за ранняй смерці бацькі вымушаны быў кінуць вучобу і пайсці працаваць, каб забяспечваць сям'ю, выпадкова трапіў на радыё. Спачатку працаваў там прыбіральшчыкам, выконваў дробныя даручэнні. А неяк, калі вядучы не змог выйсці ў эфір, паспрабаваў яго падмяніць. Праграма так спадабалася кіраўніцтву, што хутка юнак стаў радыёвядучым, а псеўданім сабе выбраў (бо кіраўніцтва палічыла яго імя складаным для вымаўлення і запамінання), выпадкова пабачыўшы рэкламны лісток лікёра Kіng's Whоlеsаlе Lіquоr. З цягам часу пачаў весці ўласнае шоу і стаў адным з самых папулярных радыёвядучых Фларыды. Атрымаў прапанову паспрабаваць сябе на тэлебачанні...

Імя Лары Кінга сёння асацыюецца не толькі з тэлебачаннем, але і з адметным «фірменным» стылем адзення, ветлівай хітраватай усмешкай, пісьменніцкай працай, акцёрскай дзейнасцю. Ён з'яўляецца ў кіно, прычым нярэдка, у ролі самога сябе. Яго таксама можна назваць і настаўнікам, выхавальнікам многіх журналістаў: кнігі Лары Кінга, прысвечаныя мастацтву інтэрв'ю, можна назваць сапраўднымі падручнікамі. Нездарма ж адна з іх — «Як размаўляць з кім заўгодна, калі заўгодна і дзе заўгодна» — вытрымала ўжо дзясяткі выданняў і не выходзіць са спісаў бестселераў.

Дарэчы, беларусы маюць яшчэ адну нагоду больш пільна сачыць за творчасцю Кінга — яго маці Джэні родам з беларускіх земляў.

Опра Уінфры

У дзяцінстве бабуля яе часта біла. У 14 дзяўчына зацяжарыла, але дзіця пасля нараджэння памерла. У 17 яна працавала і адначасова вучылася ва ўніверсітэце, была самым маладым рэпарцёрам мясцовых СМІ, а ўжо ў 32 стварыла ўласнае «Шоу Опры Уінфры», якое выходзіла ў эфір цягам 25 сезонаў.

Сапраўды, яе жыццё — прыклад сілы волі, імкнення ісці ўласным шляхам і нягледзячы на ўсе перашкоды дасягаць вышыняў. Яна — прыклад веры ў сябе і ў станоўчыя моманты жыцця, прыклад удзячнага стаўлення да лёсу і павагі да каманды, у якой працуе. Уінфры неаднаразова атрымлівала званне самай уплывовай жанчыны ў шоу-бізнесе і ў свеце, стала першай у гісторыі чарнаскурай жанчынай, якая зарабіла мільярд долараў. Таму невыпадкова вобраз і вопыт Опры натхняюць мільёны жанчын, а сама вядомая тэлевядучая з радасцю дзеліцца сакрэтамі поспеху і майстэрствам самаразвіцця ў сваіх кнігах. А яшчэ — яна прапагандуе клопат пра здароўе, адмову ад эгаізму і важнасць унутранага свету, а таксама неабходнасць імкнення да поспеху. Яго, лічыць Опра, можа дасягнуць кожны.

Яна раіць: «Зрабіце адну рэч, пра якую вы думаеце, што не зможаце зрабіць. Пацерпіце няўдачу — паспрабуйце яшчэ раз. Ужо атрымаецца лепш. Толькі тыя не церпяць паражэнняў, хто не спрабуе ўзняцца на большую вышыню».

Уладзіслаў Лісцьеў

Калі яго забілі, многія з нас яшчэ толькі вучыліся ў пачатковай школе. Мы не маглі зразумець усяго маштабу трагедыі, але ўжо цяпер, гледзячы паасобныя выпускі праграм, якія ён вёў і якія ствараў, можам ацаніць, што разам з Лісцьевым сышла цэлая частка гісторыі расійскага тэлебачання. Ён імкнуўся да прафесійнага, адданага справе паказу праўды, цвярозага і аналітычнага погляду на падзеі і свет.

Каля дзясятка кніг і больш як два з паловай дзясяткі фільмаў — тыя праекты, якія калегі-журналісты і ўжо прадстаўнікі наступных пакаленняў прафесіі прысвяцілі гэтаму выдатнаму чалавеку. Ён стварыў адно з самых першых на тэрыторыі СССР ток-шоу «Тэма», у эфіры якога ўздымаліся вострыя сацыяльныя і палітычныя пытанні, стаяў каля вытокаў палітыка-аналітычных праграм «Гадзіна пік» і «Погляд». Аўтар праекта «Поле цудаў», які і сёння карыстаецца папулярнасцю на тэлебачанні.

Нядобразычліўцы кажуць, што ён не быў першапачаткова таленавітым вядучым, проста навучыўся, развіў у сабе пэўныя ўменні. Проста развіў і стаў адным з найлепшых у свой час? Ці не парадаксальна гучыць?

«Безумоўна, ён валодаў галоўным талентам вядучага, а менавіта — уменнем «прабіць» экран і аказацца побач з кожным асобна ўзятым гледачом, — успамінае яго калега Уладзімір Познер. — Кожны раз, калі ён быў вядучым, праграма атрымлівала неверагодна вялікую папулярнасць. Ён знайшоў ключ да гледача, умеў яго зацікавіць і рабіў гэта ў высокай ступені прафесійна».

Уладзімір Познер

«Стоячы перад Богам, што вы яму сказалі б?» Прыхільнікі Уладзіміра Познера ведаюць, што знакаміты журналіст, аналітык любіць задаваць сваім суразмоўнікам гэтае пытанне апошнім. Але ж сам адказу на яго пазбягае. Натуральна, у інтэрв'ю з ім яно таксама часта гучыць. Нягледзячы на амаль зорны статус, адсутнасць часу, Познер рэдка адмаўляецца ад гутарак з калегамі і стараецца з увагай і ўважлівасцю адказаць на ўсе пытанні.

Нарадзіўся ў Парыжы, працаваў і працуе ў ЗША і Расіі, шмат вандруе, цікавіцца вострымі тэмамі з розных сфер жыцця. Аўтар многіх аналітычных праграм, выдатных падарожных цыклаў (варта толькі ўспомніць яго вандроўкі па свеце разам з калегам Іванам Ургантам), глыбокіх кніг... За кожным яго праектам — мудрасць, вопыт, шырыня поглядаў і жаданне выказваць аб'ектыўныя думкі, разумець кожнага. Таму многія лічаць Познера «сваім», прыслухоўваюцца да яго меркавання. Думаю, мэтр журналістыкі гэтага сапраўды заслугоўвае.

Ягор Хрусталёў

Некаторы час у беларускай тэлевізійнай тусоўцы яго называлі ледзь не здраднікам. Маўляў, не захацеў і надалей развівацца на радзіме, прадстаўляць новыя праекты, а замест гэтага падаўся ў больш перспектыўную і прыбытковую расійскую тэлекампанію. Але праз пяць гадоў Ягор вярнуўся ў Мінск з новымі ідэямі. За некалькі гадоў рэалізаваў шэраг задумак на розных каналах, паспеў папрацаваць з прадзюсарскім цэнтрам і нават атрымаў «Тэлевяршыню» ў адной з персанальных намінацый. Так, яму даравалі «здраду» калегі, а гледачы — зноў прынялі з любоўю і шчырай радасцю.

Думаецца, што тут сыграла ролю тая самая карта прафесіяналізму, высокага майстэрства работы ў прамым эфіры, пра якую ішла гаворка ў пачатку. Бо і старэнькая «Карамболь», якая ўжо больш за дзесяцігоддзе таму сышла ў нябыт, і новае «Што адбываецца», дзе Хрусталёў выступае ў якасці вядучага, паказваюць: ён умее акцэнтаваць увагу не толькі на гарачых тэмах, якія на слыху, не проста, як сёння кажуць, ловіць «хайп», але і ўздымае больш глабальныя, значныя пытанні, часам глыбока схаваныя за многімі слаямі сэнсаў.

У інтэрв'ю «Звяздзе» ён сам аднойчы распавёў: «Трэба ўнікаць у кожнае пытанне... Табе стане цікава, ты будзеш працаваць, а не адбываць нумар. Водгук абавязкова знойдзецца. Неабходна захапіцца нават самай сумнай тэмай, бо інакш нічога не атрымаецца».

Марына ВЕСЯЛУХА

vеsіаluhа@zvіаzdа.bу

Загаловак у газеце: Знайсці «ключ да гледача»

Выбар рэдакцыі

Культура

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

 У 2019 годзе прэміяй «За духоўнае адраджэнне» былі адзначаны перакладчыкі Бібліі на беларускую мову.

Палітыка

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

У бягучым годзе стартуе рэалізацыя 28 інтэграцыйных праграм Саюзнай дзяржавы.

Грамадства

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Ідэя стварыць гурток авіямадэлістаў у нейкім сэнсе звязана і з размяшчэннем побач з райцэнтрам былога ваеннага аэрадрома.

Грамадства

Інавацыі ў будаўнічай навуцы. Як стварыць тое, што ніхто дагэтуль не ствараў?

Інавацыі ў будаўнічай навуцы. Як стварыць тое, што ніхто дагэтуль не ствараў?

Будаўнічыя ідэі распрацоўваюцца ў лабараторыі аднаго брэсцкага вучонага.