Вы тут

Маразы ў Марозах


Уладзімір Вярчук (на фота) нарадзіўся, вырас і застаўся жыць у невялічкай вёсцы Марозы на Случчыне. Ніякія жыццёвыя хібы, і тым больш лютыя завеі і маразы, якія апошнім часам разгуляліся над Беларуссю, не здольны прымусіць яго змяніць родны куток на іншы.

— Халодны антыцыклон хутка пройдзе, наступіць сапраўдная вясна, і нашыя Марозы адтаюць, — усміхаецца Уладзімір. — Хіба гэта маразы — усяго толькі пятнаццаць градусаў са знакам мінус?!


У Беларусі ёсць некалькі вёсак, якія называюцца Маразы. Акрамя таго, ёсць і Марозаўкі, Марозавічы, Марозава, Марозаўшчына. На Міншчыне нават дзве вёскі Марозы. Слуцкія Марозы знаходзяцца недалёка ад бойкай аўтатрасы Р-23 Мінск—Мікашэвічы, у кампаніі вёсак Шышчыцы, Ленькі, Грэск, Ульянаўка.

У Грэскім сельскім Савеце Марозы лічацца маленькім населеным пунктам, у ім стала пражывае трынаццаць чалавек. У асноўным — пенсіянеры. Летам насельніцтва значна павялічваецца за кошт дачнікаў і адпускнікоў — выхадцаў з Марозаў. Ніякай экстрэмальнай сітуацыі з-за холаду ў вёсцы я не ўбачыў, журботнай ноткі ў агульным голасе жыхароў увогуле не пачуў. Жывуць сабе марозаўцы, паляць у печы, чакаюць аўталаўку, чысцяць снег на падворках і на адзінай вуліцы, ходзяць у госці адзін да аднаго.

Віталь Кудзёлка, калі вяртаецца з работы, а ён працуе ў СВК «Грэск-Агра», у першую чаргу заходзіць у дом сваёй цёткі Зінаіды Мысліцкай, наносіць брыкету, дроў. Праверыць спраўнасць печкі. Пацікавіцца здароўем: Зінаіда Іванаўна нядаўна пахавала мужа. Жанчына лічыцца адной з найстарэйшых жыхароў вёскі.

На жаль, ніхто з вяскоўцаў не змог растлумачыць, адкуль такая назва — Марозы. І толькі слуцкі прадпрымальнік Вячаслаў Пісарык, які прыехаў у гэты час наведаць бацькоўскі дом, распавёў: «Падмечана цікавая заканамернасць: тэмпература паветра ў Марозах зімою на два градусы ніжэйшая, чым у Слуцку, Леньках і Грэску. Відаць, нейкая анамалія ідзе з зямлі!?»

Здзівіў і сам шасцідзесяцігадовы ўраджэнец Марозаў. Калі ён прыязджае на бацькоўскі падворак (праз дзень гэта робіць), з усёй ваколіцы бягуць да яго муркі, бо ведаюць, што ім будзе корм і цяпло. Асабліва Вячаслаў Васілевіч клапоціцца пра сваіх гадаванцаў зімою. Мне давялося ўбачыць незвычайны малюнак — на канапе, на шапе, і на печцы было васямнаццаць катоў і кошак.

— Я не магу не прыехаць да іх, шкадую і люблю! — кажа Вячаслаў Пісарык. — А яшчэ радуюся не толькі сапраўднай зіме, але і вясне, якая хутка абавязкова наступіць.

Анатоль Кляшчук, фота аўтара

Слуцкі раён

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

У Мінску прадаецца больш за 10 тысяч кватэр

У Мінску прадаецца больш за 10 тысяч кватэр

На другасным рынку жыллё працягвае таннець (у глабальным плане без перапынкаў) ужо з верасня мінулага года.

Грамадства

Падмануць Альцгеймера. Як захаваць ясны розум да глыбокай старасці?

Падмануць Альцгеймера. Як захаваць ясны розум да глыбокай старасці?

Няўжо гэтую цяжкую хваробу так лёгка абвесці вакол пальца?

Калейдаскоп

Разбіраем модныя мастхэвы надыходзячага сезона: чым папоўніць гардэроб?

Разбіраем модныя мастхэвы надыходзячага сезона: чым папоўніць гардэроб?

Мода вясны — 2021 прапануе некалькі глабальных кірункаў: мінімалізм, унісекс і 1990-я.