Вы тут

Як глядзелі фінал чэмпіянату свету па футболе ў Мінску


Футбольны мундзіяль - гэта заўсёды не толькі галы, ачкі, месцы і проста спорт, а яшчэ і свята для мільёнаў балельшчыкаў, якое ахапіла не толькі Расію - гаспадыню чэмпіянату, але і ўвесь свет. Нават людзі, далёкія ад спорту, на працягу гэтага месяца абмяркоўвалі падзеі, якія адбываліся на футбольных палях. На расійскіх стадыёнах збіраліся тысячы людзей і не менш прыхільнікаў футбола глядзелі матчы ў фан-зонах, барах і на хатніх тэлевізарах.


Як правіла, чэмпіянаты свету па футболе з'яўляюцца аднымі з самых рэйтынгавых спартыўных падзей на планеце, а гэта значыць, што яшчэ і самымі прыбытковымі (пасля летніх Алімпійскіх гульняў). Напрыклад, мундзіяль, які прайшоў у 2014 годзе, паглядзелі каля 3 мільярдаў чалавек, што складае палову (49-52%) жыхароў планеты. Даход ад гэтага чэмпіянату склаў 4 мільярды долараў, з іх 3 мільярды - гэта сродкі ад рэалізацыі медыяправоў і паступлення ад спонсараў. Планавалася, што цяперашні чэмпіянат у Расіі перавысіць гэтыя лічбы.

Наогул, трэба сказаць, што чэмпіянат 2018 развянчаў многія міфы пра Расію, кіраўнік ФІФА Джані Інфанціна ўчора адзначыў, што цяперашняе першынство планеты стала лепшым у гісторыі.

На стадыёне ў Лужніках глядзець фінал чэмпіянату свету сабраліся тысячы людзей, сярод якіх кіраўнікі дзяржаў, сусветныя зоркі спорту і шоу-бізнэсу. Мільёны людзей эмацыйна падтрымлівалі каманды ў фан-зонах, арганізаваных у розных краінах свету. Напрыклад, у Францыі, у цэнтры Парыжа, хварэць за сваю зборную сабраліся два мільёны чалавек. У Мінску людзей было значна менш, але яны таксама, нягледзячы на ​​дажджлівае надвор'е, выйшлі ў цэнтр горада, каб адчуць атмасферу футбольнага свята.

Увечары нядзелі на Кастрычніцкай плошчы, дзе размясцілася галоўная фан-зона ў горадзе, людзі пачалі збірацца задоўга да стартавага свістка матча Францыя-Харватыя. Раз-пораз дзесьці непадалёк кружылі фанаты ў майках каманд-фіналістак, сцяжкі гэтых зборных упрыгожвалі твары неабыякавых да галоўных футбольным разборак года.

Каб размясціць усіх жадаючых месцаў, прадугледжаных арганізатарамі фан-зон, відавочна не хапала, таму мінчане выбудоўвалі шэрагі з драўляных паддонаў прама пад адкрытым небам перад вялікім экранам. Зразумець, за каго хварэе большасць, было цяжка, перадматчавая прагнозы былі рознымі. Хтосьці аддаваў перавагу больш тытулаваным французам за вопыт і клас, а хтосьці ўсім сэрцам падтрымліваў сціплых харватаў, якія для многіх нечакана прабіліся ў фінал.

- Хварэю за зборную Харватыі, таму што будзе выдатна, калі каманда, якая ніколі не выйгравала чэмпіянат свету стане чэмпіёнам. І наогул, мне падабаецца гэтая зборная, вельмі збалансаваны калектыў, яны малайцы, - дзяліцца эмоцыямі балельшчык Яўген Навакоўскі. - Я першы раз пабываў на фан-зоне ў Мінску, да гэтага тыдзень быў у Піцеры на самім чэмпіянаце, там неверагодная атмасфера, але і ў нас таксама выдатна.Яўген Навакоўскі.

- Лічу, што зборная Францыі сёння павінна перамагчы, гэтая каманда доўга ішла да галоўнага тытула. У іх вельмі моцная зборная, якая вартая перамагчы. Наогул, вельмі цікавы, імпульсіўны, нечаканы для многіх чэмпіянат. Швецыя, Расія, Харватыя - гэтыя каманды паднеслі сюрпрызы, - расказваае Андрэй Авіжэнь. – А галоўнае расчараванне турніру, мабыць, Партугалія. Я першы раз тут, на падобным фэсце, вельмі цікава, калі шмат людзей аб'яднаны аднымі ідэямі.

Андрэй Авіжэнь.

Фінал аказаўся не проста цікавым, але яшчэ і багатым на галы, таму раз-пораз публіка выбухала крыкамі і падскокваннямі. Беларусы радаваліся як за французаў, так і за харватаў.

Пасля матчу і кранальнай цырымоніі ўзнагароджання, нягледзячы на ​​дождж, людзі не спяшаліся разыходзіцца, адны ўздымалі кубкі з пенным напоем (якое дарэчы было самым запатрабаваным таварам у гэтыя дні на фан-зонах), іншыя яшчэ доўга абмяркоўвалі фінал, успамінаючы самыя яркія моманты.

- Матч атрымаўся нядрэнным, калі б пры ліку 2:1 Харватыя зраўняла лічбы была б нейкая інтрыга, але яны прапусцілі яшчэ адзін гол і было відаць, што дагнаць французаў ужо будзе вельмі цяжка. 4:2 даволі буйны лік для фіналу, але затое балельшчыкам было на што паглядзець, - дзеліцца ўражаннямі Аляксандр Стрыжань. - Гэта быў самы непрадказальны чэмпіянат за апошні час, шмат каманд-сярэднячкоў адправілі лідараў дадому, за гэтым было цікава назіраць.

Аляксандр Стрыжань.

Дар'я ЛАБАЖЭВІЧ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Такое рознае малако... Каму якое падыходзіць?

Такое рознае малако... Каму якое падыходзіць?

«Малако — паўнавартасны прадукт харчавання, а не напой, гэта важна ўлічваць».