Вы тут

Экстрэмальнае катанне з Васілісай Маславай


Яе гісторыя нагадвае казку. Сюжэт, якому самае месца ў галівудскім фільме, дзе сэрца гледача шчыміць ад таго, як спартсмен ідзе праз церні да зорак. Яна не атрымала ад лёсу ніводнага падарунка на талерцы з блакітнымі кветачкамі. З марай у душы дзяўчына тытанічнай працай выбівалася на п'едэстал. І сёння Васіліса Маслава — чэмпіёнка свету па фрыстайл-слаламе. У высокамастацкім катанні на роліках беларуска ўвайшла ў планетарны топ-3.

У разгар спаборніцкага сезона карэспандэнт «Звязды» сустрэлася з чэмпіёнкай, якая яшчэ нядаўна каталася па вулачках Амстэрдама, а сёння — у гродзенскім лесапарку Пышкі. Дзяўчына расказала пра экстрым на роліках, сакрэт выжывання, чаму не пакідае Беларусь, чаму грошы — нішто, а таксама, дзе жывуць шчасце, прызванне, любімая справа і на якім полі кожны можа іх для сябе адшукаць.


Экстрым на адным коле

Заўважаю ў Васілісы брошку ручной работы — сіні кіт. «Гэта сімвал закаханасці?» — пытаюся. «Не! Вера ў тое, што мары збываюцца», — усміхаецца ў адказ.

Цяпер Васіліса можа спакойна аналізаваць сваё перамаганоснае выступленне, але расслабіцца не мае права. Пра слалам у нашай краіне мала хто ведае. Аднак за мяжой гэта даўно папулярны спорт. У галандскім горадзе Арнэм, дзе праходзіў чэмпіянат свету, Васіліса Маслава перамагла ў фрыстайл-слаламе батле. За 30 секунд беларуска паказала максімальна складаныя тэхнічныя звязкі на трох дарожках рознай даўжыні з конусамі. Менавіта гэты кірунак ролікавага катання і лічыцца найскладанейшым.

Паспрабавала сябе дзяўчына і ў фрыстайл-слаламе класіцы, паказаўшы прыгожы 2-хвілінны танец са стылем, пластыкай рук на трох дарожках. Але высокая тэмпература і хваляванне пакуль не дазволілі забраць першае месца.

«Так, ролікавае катанне — спорт экстрэмальны, траўматычны, — згаджаецца Васіліса. — Едзеш на адным коле, трымаеш баланс. Па сутнасці гэта фігурнае катанне без лёду. Але слалам ідзе далей. Ёсць агрэсіўнае катанне ці катанне ў рампе. Была гісторыя (усміхаецца), калі я паспрабавала пракаціцца ў шарападобную рампу на сваіх не прызначаных для гэтага роліках. Ой, лепш так не рабіць! Вельмі балюча ўпала. Канешне, трэба надзяваць спецыяльную вопратку. Я абараняю толькі рукі, бо звычайна прызямляюся на іх. Чатырохногія «спартсмены» — каты — умеюць мякка падаць менавіта на лапы. Мастацтва групіроўкі робіць цуды».

Праз церні да зорак

«Я памятаю сябе ў 4 гады. Бацькі купілі вялікае люстэрка і пакінулі яго на падлозе. Я ж ужо тады ў сваіх марах была фігурысткай, — успамінае Васіліса. — Мама з татам расказвалі, што мяне, малую, нельга было адарваць ад экрана, калі ішлі спаборніцтвы па фігурным катанні. І вось я стала на новае люстэрка, пакаталася, парэзалася, вядома. Гэты яркі момант стаў пунктам адліку, але жыццё пайшло зусім па-іншаму (паўза). Сям'ю страціла. І давялося выжываць. Не было ў мяне магчымасці пайсці ў школу, каб займацца тым жа фігурным катаннем. Ды і нічым іншым».

Да жыцця дзяўчынку вярнуў зімой імправізаваны каток, у адзін момант яна, дзіця, стала адказнай, моцнай, дарослай. Сама накапіла на свае першыя ролікі. І тады выдатніца, якая страшэнна любіць вучыцца, упершыню прапусціла ўрокі. «Усё, дыягназ — ролікі галаўнога мозгу», — смяецца Васіліса.

Не было апекі, падтрымкі, і яна знайшла сябе ў чытанні, прыродзе, вучобе і, канешне, спорце. Чаму тады не апусціла рукі? «Зразумела: калі рухацца, то не прападзеш. З такімі інтэнцыямі я заўсёды, — адказвае. — Канешне, дзетдомаўскія далёка не гуртам ідуць па нахіленай плоскасці. Гэта недарэчны стэрэатып. Спачатку лёгкая атлетыка і пасля ролікавае катанне дашліфавалі мой характар, дысцыплінавалі. Хоць заўжды ёсць куды расці ў плане волі. Асабіста мяне спорт зрабіў не тое, што мацнейшай, а душэўна стабільнай».

Дзяўчына з залатым медалём паступіла ва ўніверсітэт у Маскве вывучаць рэкламу і дызайн. Але праз год забрала дакументы: не знайшла працу, Масква слязам не верыць. Васіліса вярнулася ў Гродна, дзе атрымала дыплом лінгвіста нямецкай і англійскай моў. На добрыя паўпрафесійныя ролікі яна зарабляла доўга і мэтанакіравана. А ўжо стаўшы на іх, кінулася з галавой у слалам рабіць крутыя фішкі вакол конусаў.

Хутка Васіліса Маслава выступіла на першых спаборніцтвах, і яе заўважыла крама «Стыхія», што папулярызуе экстрэмальныя віды спорту ў Беларусі. Яны супрацоўнічаюць на працягу ўсёй кар'еры чэмпіёнкі.

Васіліса каталася ў дождж, снег пад касымі позіркамі прахожых. У маразы падымалася ў 5 раніцы, каб пасыпаць дарогу соллю. Залы ў яе доўга не было, пакуль знаёмая танцоўшчыца не прапанавала вечарамі сваю студыю. Будучая чэмпіёнка адпрацоўвала па размеркаванні настаўніцай, бегла дахаты — і на трэніроўку да дзвюх гадзін ночы. Трэніруецца Васіліса сама.

Філасофія сіняга кіта

«Пастаянна пытаюць: «Ну, колькі ты зарабіла? А чэмпіянат свету грошы прынёс? А што далі? А што дадуць?» Не павінна людзей гэта цікавіць. Калі б я хацела менавіта зарабляць, то мяне б ужо тут не было. Я адкрыла сваю ролер-школу ў Гродне і развіваю спорт. Тут яго больш ніхто развіваць пакуль не можа. Пра слалам не ведаюць. Трэба гаварыць, асвятляць, несці ў масы і рыхтаваць пакаленне, якое пасля ўжо само будзе выхоўваць новыя. Наш спорт заслугоўвае быць убачаным, бо ён прыгожы. Гэта і танец, і пластыка, і стыль, і катанне, якія маюць месца быць на экранах. Не кожны від спорту такі відовішчны», — гаворыць Васіліса.

Як бы склалася яе жыццё, калі б змалку вадзілі за руку на гурткі, плацілі б за заняткі, куплялі інвентар? Можа, была б удалая фігурыстка. Але ролер-спорт страціў бы выдатную стартсменку дакладна. І гутарка не пра планетарны маштаб, а пра наша, беларускае. На мноства прапаноў пераехаць у Санкт-Пецярбург, Барселону ці ў італьянскія гарады трэніраваць дзяцей Васіліса сказала «не». Чаму? Бо трэніруе гродзенскіх дзяцей. І гэта абсалютна не забава, не гульня. Яна гадуе прафесіяналаў. Яны ўжо бяруць медалі ў сваіх катэгорыях, ужо на галаву вышэйшыя за сапернікаў. І вочы дзяўчыны, канешне, гараць, калі гутарка ідзе пра яе выхаванцаў.

«Не, гэта не я, напэўна, шукала слалам, а ён шукаў мяне. Бо калі марыла стаць фігурысткай... У мяне нават слёзы могуць накаціцца, — кажа спартсменка. — Я зразумела: мой цягнік упушчаны. Вось гэта альтэрнатыва сама па сабе нарадзілася, праз цяжкія моманты яна з'явілася сама! Ролер-спорт проста прыліп да мяне. І я падумала: а можа так і трэба? Я не шукаю лёгкіх шляхоў, а толькі свой. Калі ён такі, то няхай будзе такі. І калі даводзіцца прабівацца, я буду. І няхай у мяне не атрымліваецца так, як хочацца. І цяжка дамовіцца з залай. І, відаць, спорт гэты спецыфічны. І пакуль людзі масава не прызнаюць яго сур'ёзным, хоць за мяжой ён даўно вельмі сур'ёзны, спаборніцтвы арганізоўваюць на высокім узроўні. Фрыстайл-слалам — брэнд многіх еўрапейскіх гарадоў. Прыязджаеш, і цябе паўсюль сустракаюць банеры і білборды з тваімі спаборніцтвамі, а людзі прыходзяць глядзець на выступленні».

Асноўная складанасць развіцця фрыстайл-слалама ў Гродне — пляцоўкі: яны павінны быць не мяккія, не гладкія, не слізкія і без стыкаў. Васілісе Маславай пайшла насустрач адна школа, дырэктар якой дазволіў пасля ўрокаў катацца на роліках у холе. Ніхто больш не адгукнуўся, калі спартсменка абівала парогі, але і аднаго «так» ёй ужо дастаткова. На дыванную крытыку дзяўчына ўвагі не звяртае і ўласную справу адкрывала з лёгкім сэрцам.

«Думаю, маё шчасце не ў сацыяльным статусе і матэрыяльным становішчы, — дзеліцца чэмпіёнка. — Мне часта гавораць: «Вось класна табе: знайшла, чым займацца, і не лічыш дні да пятніцы». Але так можа кожны! І калі чалавек не адшукаў прызванне, значыць, гэта лад жыцця вінаваты або серыял пасля работы. Выйсці з зоны камфорту, рызыкнуць, не чакаць панядзелка. Мае мары збываюцца не магічным чынам. Вось люблю я ролікавае катанне і не лічу яго працай, як люблю ляпіць з палімернай гліны. А што? (усміхаецца) Цікава і проста прыемна падарыць сябру, скажам, сіняга кіта. Можа, і яго мара збудзецца».

Маргарыта САДОЎСКАЯ

Каментары

Ох я рыдал, автору респект! А по Василисе необходимо снять голливудский триллер с хэппи ендом!
Я тоже плакала. Очень хорошая девушка! Счастья и удачи ей во всём!
Вот это Человек, вот это Личность - и все с большой буквы! Сильная, целеустремленная, живет свою жизнь и ни на кого не оглядывается! Таких людей единицы! Достойна уважения и гордости. Статья чудесная и очень трогательная. Спасибо автору и успехов Василисе!!!

Выбар рэдакцыі

Культура

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

Біблія на беларускай мове: «Галоўнае — абапірацца не на прыдуманыя ўяўленні, а на тысячагадовы вопыт набожных папярэднікаў»

 У 2019 годзе прэміяй «За духоўнае адраджэнне» былі адзначаны перакладчыкі Бібліі на беларускую мову.

Палітыка

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

Алег Іваноў: Наша супрацоўніцтва — вуліца з двухбаковым рухам

У бягучым годзе стартуе рэалізацыя 28 інтэграцыйных праграм Саюзнай дзяржавы.

Грамадства

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Чым прыцягвае гісторыя ваеннай авіяцыі бераставіцкіх аматараў тэхнічнай творчасці

Ідэя стварыць гурток авіямадэлістаў у нейкім сэнсе звязана і з размяшчэннем побач з райцэнтрам былога ваеннага аэрадрома.

Грамадства

Інавацыі ў будаўнічай навуцы. Як стварыць тое, што ніхто дагэтуль не ствараў?

Інавацыі ў будаўнічай навуцы. Як стварыць тое, што ніхто дагэтуль не ствараў?

Будаўнічыя ідэі распрацоўваюцца ў лабараторыі аднаго брэсцкага вучонага.