Вы тут

Міс і Лідар Беларускай чыгункі пра свой шлях у прафесію


— Прафесійная дзейнасць павінна прыносіць задавальненне. Калі гэтага няма, нічога не атрымаецца, — упэўненыя пераможцы сёлетняга конкурсу «Міс і Лідар Беларускай чыгункі» інжынер па ахове працы Ганна САВЕНКА і электрамеханік Віталь СІДЗІН з Мінскай дыстанцыі электразабеспячэння УП «Мінскае аддзяленне БЧ».


Атмасфера вабіла з дзяцінства

— Я скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт транспарту. Сюды прыйшла год таму па размеркаванні, — расказвае дзяўчына.

— Якім ён выдаўся для новаспечанага спецыяліста?

— Было нялёгка, скажу шчыра, але цікава. Самае цяжкае — паглыбіцца ў спецыфіку работы. У маёй справе, напрыклад, ты павінен ведаць усё і адразу! Мора дакументаў і акіян адказнасці! Тэорыя і практыка, як аказалася, — рэчы розныя. Да таго ж ва ўніверсітэце я вучылася на інжынера-энергетыка, таму давялося перабудоўвацца. На ўсё пра ўсё мне спатрэбілася дзесьці паўгода, — згадвае спецыяліст.

Ганна жартуе, што выбару, куды падацца пасля школы, амаль не было:

  • — Я нарадзілася ў сям'і чыгуначнікаў. Тата — памочнік машыніста, матуля нейкі час працавала выхавальніцай у ведамасным дзіцячым садку. Я з малых гадоў была знаёмая з цягнікамі і тымі, хто іх абслугоўвае. Мяне вабіла ўся гэтая атмасфера.

Дзяўчына прызнаецца, што тата ніколі не адгаворваў яе звязваць сваё жыццё са стальной магістраллю, але папярэджваў: «Чыгунка патрабуе поўнай аддачы».

— Я абсалютна не гуманітарый, — усміхаецца спецыяліст. — Таму, напэўна, і вучыцца ва ўніверсітэце было лёгка. Профільныя прадметы — фізіка, электратэхніка — мне вельмі падабаліся.

Ганна згадвае, што ў студэнцкай групе з 14 чалавек было толькі чатыры дзяўчыны. Увогуле інжынер-энергетык — больш мужчынская прафесія. На «лінію» працаваць слабы пол пускаюць неахвотна. Як альтэрнатыва — месца ў аддзеле кадраў, тэхнічным, па ахове працы.

Суразмоўніца мае пасведчанне аб перападрыхтоўцы па спецыяльнасці «эканаміст»: «Пакуль мне гэтая сфера не цікава, але веды лішнімі не бываюць».

Ганна родам са Жлобіна, у Мінску здымае кватэру. Частку ад сумы за жыллё маладому спецыялісту кампенсуе працадаўца.

Убачыў перспектывы

— Спачатку я планаваў пайсці на памочніка машыніста. Але бацькі пераканалі, што электразабеспячэнне на магістралі — перспектыўны кірунак для хлопца, — кажа Віталь. — Я скончыў Аршанскі дзяржаўны каледж чыгуначнага транспарту, завочна — Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П. Сухога па спецыяльнасці «інжынер-энергетык».

28-гадовы спецыяліст з цеплынёй адгукаецца пра каледж у Оршы, называе яго «моцнай школай жыцця», хваліць выкладчыцкі склад. Згадвае хлопец і пра армію:

— Служыў у Мінску, у першай роце спецыяльнага прызначэння вайсковай часці № 5448. Пасля звальнення не раз прапаноўвалі звязаць сваё жыццё з органамі ўнутраных спраў. Адмовіўся. І гэта нягледзячы на тое, што бацька ў мяне ваенны.

  • Дарэчы, пра сваякоў. Віталь ганарыцца родным братам сваёй бабулі Яўгенам Іванавічам Валодзькам, які з 1993 да 1998 года быў начальнікам Беларускай чыгункі.

Цяпер хлопец працуе на падстанцыі Ашмяны, якая забяспечвае энергіяй кантактную сетку чыгункі і прыватны сектар найбліжэйшай вёскі. Электрамеханік сочыць за работай абсталявання, у выпадку паломкі — рамантуе. «Усё павінна працаваць як гадзіннік», — дадае хлопец. Спецыяліст сам са Смаргоні. Кожны дзень з аднаго горада ў іншы ён ездзіць на цягніку, для супрацоўнікаў праезд бясплатны.

— Пачынаў я простым рабочым — электраманцёрам па эксплуатацыі размеркавальных сетак у Маладзечне. Нялёгкая справа. Увогуле, на чыгунцы няма простых спецыяльнасцяў, — упэўнены Віталь. — Тут ад усіх патрабуецца павышаная ўважлівасць, асцярожнасць і, канешне, адказнасць.

Хлопец ганяе ў футбол, вядзе спартыўны лад жыцця. У школьны час скончыў музычную школу па класах гітары, флейты і фартэпіяна. Дарэчы, Ганна таксама іграе на апошнім інструменце.

Сыгралі як па нотах

Ганна і Віталь, як сапраўдныя чыгуначнікі, любяць цягнікі. Лічаць іх адным з самых бяспечных відаў транспарту: «Яны курсіруюць у любое надвор'е. Снег, дождж, вецер — не перашкода».

— Як змянілася жыццё пасля перамогі на конкурсе?

— Мяне аднойчы пазналі на станцыі Смаргонь. Касірка пахваліла маё выступленне. Шчыра кажучы, было прыемна, — прызнаецца Віталь.

На пытанне, што цяжэй за ўсё далося на спаборніцтвах, абодва ў адзін голас адказваюць: «Перамагчы хваляванне перад выхадам на сцэну».

— Самы цікавы быў творчы этап. Мы выступалі — спявалі і танцавалі — з выхаванцамі калектыву «Зорачкі» сталічнага Палаца культуры чыгуначнікаў. Дзеці — цудоўныя, таленавітыя і шчырыя! — кажа Ганна.

  • За галоўны тытул змагаліся шэсць пар ва ўзросце да 31 года, па адной ад кожнага аддзялення чыгункі. Конкурс праводзіўся ў некалькі этапаў. Прэтэндэнты на перамогу дэфілявалі ў карнавальных касцюмах, бралі ўдзел у фотасесіі ў вячэрніх строях, пазнавалі вядомыя месцы Беларусі або помнікі архітэктуры на экране, прадстаўлялі творчыя нумары, выступалі з візітоўкамі.

Пра прафесійныя планы спецыялісты гавораць неахвотна — каб не сурочыць задуманае. Але адно зразумела дакладна — з чыгункай расставацца ніхто не плануе.

Кацярына АСМЫКОВІЧ

Фота Ганны ЗАНКАВІЧ і з архіва герояў

Загаловак у газеце: Яны выбралі чыгунку

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Вясёлыя гісторыі чытачоў

Класiкаў трэба ведаць…, Быў бы араты, будзе й прыганяты, Па малiну…

Эканоміка

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

«Мы выказалi прапановы, i нас пачулi». Як дзяржаўныя прэферэнцыi дапамагаюць падтрымаць суб'ектаў гаспадарання

У бiзнес-колах Гродзеншчыны лiчаць, што меры па падтрымцы эканомiкi з'явiлiся своечасова.