Вы тут

У 72-м аб'яднаным вучэбным цэнтры юнакі атрымліваюць і грамадзянскія спецыяльнасці


72-і аб'яднаны вучэбны цэнтр, што ў Печах, — самая вялікая воінская часць у Беларусі. Вучэбна-матэрыяльная база па фізічнай падрыхтоўцы і спорце дазваляе адначасова праводзіць заняткі з 1,5 тысячы курсантаў.


Як паведаміў старшы памочнік начальніка аддзялення ідэалагічнай работы Дзмітрый НАВУМЕНКА, у цэнтры дзейнічаюць школа па падрыхтоўцы прапаршчыкаў і спецыялістаў харчовай службы, пяць школ па падрыхтоўцы спецыялістаў родаў войскаў і спецыяльных войскаў, тры падраздзяленні забеспячэння.

«Цэнтр рыхтуе спецыялістаў для Узброеных Сіл усіх відаў і родаў войск — прапаршчыкаў, малодшых камандзіраў і спецыялістаў, ідэалагічны актыў, а таксама ваеннаабучаны рэзерв для воінскіх часцей», — тлумачыць Дзмітрый Навуменка. Так, кухары атрымліваюць 3-і ці 4-ы разрады, а без катэгорыі Е няма чаго і марыць аб «дальнабоі». Заўважце, хлопцы атрымліваюць правы бясплатна.

У 72-м АВЦ навабранцы спачатку атрымліваюць пачатковую і агульную ваенную падрыхтоўку, неабходныя тэарэтычныя веды, займаюцца ў камп'ютарных класах, на трэнажорах, агнявых гарадках, потым прыступаюць да заняткаў на тэхніцы. А праз паўгода, ужо стаўшы сапраўднымі спецыялістамі, накіроўваюцца ў часці па ўсёй Беларусі, куды былі прызваныя.

Печы — знак якасці

Атрымаўшы павестку, Уладзіслаў ЗЯНЬКОЎ з Калінкавіч не сумняваўся, што служыць трэба. Не палохаўся ні неабходнасці прытрымлівацца дысцыпліны, ні фізічнай нагрузкі. Адзінае пытанне, якое мучыла на грамадзянцы, — ці ёсць дзедаўшчына ў арміі.

«Прыйшоў сюды, даведаўся, што ўжо даўно яе няма. Напрыклад, тут дакладна няма такога паняцця», — запэўнівае хлопец.

Раней Уладзіслаў здолеў атрымаць вадзіцельскае пасведчанне катэгорыі В і С ад ваенкамата, таму яму прапанавалі працягнуць вучобу — на кіроўцу-кранаўшчыка аўтамабільных пнеўмаколавых кранаў. Кажа, класна ў тым плане, што заўсёды работу знойдзеш — і даходную. Таму для юнака на грамадзянцы шмат перспектыў, хоць і ў службе ў арміі ён бачыць свае плюсы: зарплату, кар'ерны рост.

«У нас тут выдатныя і казарменныя, бытавыя ўмовы — нядаўна рамонт быў. Кормяць няблага. Фізкультурныя нарматывы выконваць няцяжка, бо акцэнт зроблены на навучанне, больш увагі аддаецца інтэлектуальнаму развіццю», — расказвае баец.

Яго таварыш Ілья ВАНЮХІН ужо запланаваў, што ў далейшым будзе працаваць кранаўшчыком. Малады чалавек ужо двойчы ў жыцці мяняў прафесію: першы раз вучыўся на аўтамеханіка, потым на вымяральшчыка. Але ўсё прыйшлося не па душы. А вось кранаўшчыком быць спадабалася.

«Нават з бацькамі абмеркаваў жаданне ўладкавацца на гэтую работу. Ёсць ужо і варыянты: напрыклад, сябар у роднай Рэчыцы працуе ў кампаніі, якая ездзіць на паўночныя вахты. Там можна добра зарабіць, пакуль малады, на далейшую будучыню», — разважае радавы. Усё павінна здзейсніцца, бо наймальнікі добра ведаюць: «выпускнікі» Печаў — гэта своеасаблівы знак якасці.

Сваю дзяўчыну Ілья ўжо папярэдзіў, што, магчыма, давядзецца цяжка: спачатку чакаць з арміі, потым з Поўначы. Каханая ўсё зразумела, бо Ілья стараецца для будучай сям'і.

Ну а пакуль да дэмабілізацыі ёсць час, юнак вывучае воінскія абавязкі і грамадзянскую спецыяльнасць. Адносіны з хлопцамі добрыя («Натуральна, добрыя», — удакладняе Ілья), тым больш што ў роце шмат хто з Гомельскай вобласці. З'явілася ў радавога і мара.

«Ужо хачу хутчэй паспрабаваць на кране працаваць, гэта ў пачатку лістапада будзе», — чакае Ілья. Часць, у якой ён атрымлівае прафесію, мае чатыры сучасныя краны, а працаваць на іх навучаць у любых умовах, нават у зоне, нябачнай машыністу, у катлаване.

«Што сустракаецца ў жыцці, таму і вучаць», — тлумачыць курсант.

Каб жылі самалёты

На беларускіх аэрадромах шмат выпускнікоў Валерыя МЯРГУР'ЕВА і Вячаслава ВОЙНАВА. У Печах увогуле выкладаюць шмат афіцэраў запасу ці ў адстаўцы — хто, як не яны, ведаюць не толькі тэорыю, але і практыку? У школе для навучання ёсць абсталяваныя класы і рабочыя ўзоры тэхнікі ў парках — усё, што выкарыстоўваецца ў жыцці.

«Людзі прыходзяць зусім розныя: з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй, з вышэйшай. Такіх, канешне, малавата, хацелася б больш», — адзначае Валерый Мяргур'еў.

Раман СКВАРЦОЎ з Рэчыцы пасля школы атрымаў спецыяльнасць тэхніка-тэхнолага ў галіне машынабудавання, а прызваўся ў Мачулішчы, у вайсковую часць ВПС і войскаў ППА. Атрымліваць спецыяльнасці кіроўцы-аператара аўтамабіляў аэрадромнага забеспячэння накіравалі ў 72-і АВЦ. Аказалася нават не вельмі складана, прызнаецца хлопец.

Яго таварышы згаджаюцца: тлумачаць усё настолькі даступна, што разабрацца ў нязвыклай тэхніцы проста.

Раман з планамі на будучыню пакуль не вызначыўся, але, кажа, можна паспрабаваць і на цывільны аэрадром працаўладкавацца. А не, дык «хоць у чымсьці дадаткова будзеш разбірацца».

Хай будзе святло

Стас КАВАЛЁЎ і Уладзімір БУРАКОЎ пасябравалі, прызваўшыся на 361-ю базу аховы і абслугоўвання. А там ёсць патрэба ў начальніках электрастанцый сілавых і асвятляльных агрэгатаў, і хлопцаў накіравалі ў Печы. Абодва мелі цывільную спецыяльнасць памочніка машыніста цеплавоза, дызель-цягніка, так што і ў вучэбцы хутка скемілі, што да чаго.

«Не, зусім не складана. Насамрэч, нават болей цікава становіцца, калі ўжо нешта ведаеш і можаш камусьці падказаць, паказаць. Выкладчыкі добрыя, а яшчэ да кожнага з курсантаў — індывідуальны падыход», — з задавальненнем знаёмяць з салдацкім жыццём сябры.

Пасля дэмбелю, упэўнены хлопцы, атрыманыя веды і навыкі вельмі дапамогуць. Прынамсі, Стасу, які мае намер вярнуцца на сваю работу ў лакаматыў.

«Ды і думкі такой не было, каб не ісці ў армію. Хацелася самому, яшчэ з дзяцінства. Ну і калі прыйшоў, не расчараваўся. Гэта нейкі ўрок на жыццё. Зразумеў, што навучыўся цаніць кожную хвіліну. Заслужыў звальненне, дык узгадаў, як да арміі, бывае, ляжыш на той канапе... А зараз думаеш: гэта столькі ўсяго можна паспець зрабіць», — расказвае Стас.

«І адказнасць з'яўляецца, што немалаважна», — дадае Уладзімір. А яшчэ, адзначаюць сябры, за тры месяцы — тэрмін, здаецца, нядоўгі — навучыліся ўзаемадзеянню ў калектыве: дзе, як да каго падысці, у якой сітуацыі як паступіць.

Што да бытавых умоў, дык, кажуць, калектыў у 72-м АВЦ добры, камандзіры па-бацькоўску ставяцца, у казарме ўсё акуратнае, харчаванне прыемнае. «Салацікі смачненькія», — асабліва падкрэсліваюць хлопцы.

Кажам «служба» — разумеем «камфорт»

Каб маладыя арганізмы лягчэй адаптаваліся да тэрміновай службы, у Печах увялі адмысловы рэжым дня: адбой і пад'ём не ў 22 і 6 гадзін, як усюды ў арміі, а на гадзіну пазней. Таму юнакам, якія прывыклі да начных тусовак, можна хутчэй звыкнуцца з рэжымам.

Выпускнікі 320-й школы падрыхтоўкі спецыялістаў інжынерных войскаў і войскаў радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны, Ваенна-паветраных сіл і войскаў проціпаветранай абароны карыстаюцца попытам на грамадзянскім полі дзейнасці, бо маюць практычны досвед страпоўкі, перамяшчэння, забеспячэння жыццядзейнасці ў розных умовах.

«У нас штучны тавар», — ганарыцца байцамі намеснік камандзіра часці Аляксандр ПАРЦЯНКА. Ён знаёміць з сістэмай відэаназірання, які дзейнічае ва ўсіх памяшканнях, акрамя прыбіральні. Тут усё — пад кантролем. Ведаюць пра гэта і самі хлопцы, і іх бацькі.

«Калі ў маці ён адзіны, то ў нас — сотня. За кожным прыглядаем», — кажа Аляксандр Парцянка. Камандзіры рот, узводаў рэгулярна тэлефануюць бацькам, паведамляюць аб поспехах сыноў, цікавяцца становішчам у сям'і, кантралююць перамяшчэнні салдат падчас звальнення.

Варвара МАРОЗАВА

Фота аўтара

Загаловак у газеце: Я ў стропальшчыкі пайшоў бы... У арміі навучаць!

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць

У архiтэктара Галiны Левiнай — Хатынь, творчая спадчына яе бацькi.

Грамадства

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Прэмiя прыгажосцi. Дзеля чаго людзi кладуцца пад нож пластычнага хiрурга?

Як сведчаць шматлiкiя даследаваннi, прывабным людзям прасцей прабiцца ў жыццi i яны дасягаюць у кар'еры большага поспеху. 

У свеце

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Як Еўропа аднаўляецца ад кавiднага ўдару?

Сёлета еўрапейская эканомiка будзе перажываць глыбокую рэцэсiю з-за ўспышкi каранавiруса, нягледзячы на хуткiя i ўсёабдымныя антыкрызiсныя меры як на саюзным, так i на нацыянальным узроўнi.

Эканоміка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка

2020 год паставіў усіх нас перад неабходнасцю дакладна планаваць свае выдаткі.