Вы тут

Акварэль жаночага роду


Восень у Мінску пачалася яркімі мастацкімі падзеямі, якія вартыя ўвагі. Адна з такіх, безумоўна, — першы фестываль акварэлі, што праходзіць у мастацкай галерэі «Універсітэт культуры», якая ўзяла на сябе місію пашырыць межы ўспрымання акварэлі як жанру мастацтва.


Лідзія Духневіч «Нарцысы»

У фестывалі ўзялі удзел трынаццаць мастакоў-аднадумцаў, што неаднаразова прадстаўлялі Беларусь за мяжой на міжнародных выстаўках, маюць шматлікія ўзнагароды, дыпломы і сертыфікаты. Сярод удзельнікаў праекта — Лізавета Антропава, Лідзія Духневіч, Ірына Данскова, Алена Зданевіч, Вера Каўзановіч, Таццяна Лешчанка, Марына Лапо, Анастасія Молчан, Вольга Навіцкая, Святлана Тупахіна, Галіна Хайдарава, Ганна Чыпурных-Алейнік і Святлана Ярмак.

Ідэя фестывалю заключаецца ў тым, каб пазнаёміць гледача не толькі з акварэльнымі сучаснымі формамі і тэндэнцыямі, але і мастакамі як асобамі.

— Акварэль жаночага роду. Менавіта так хочацца ахарактарызаваць гэты фестываль, — падкрэсліў падчас урачыстага адкрыцця мастак-акварэліст Уладзімір Рынкевіч. — У работах шмат пяшчоты, цеплыні, пранікнення, мяккасці. Варта азірнуцца, і бачыш, што ўся выстаўка носіць адзіны характар. Відаць, што гэта добрае і вобразнае мастацтва. Не проста фатаграфічна-ілюстрацыйны або натуралістычны жывапіс, тут шмат пачуццёвасці і энергіі. Хоць работы выкананы ў традыцыйнай манеры, адчуваецца, што яны падрыхтаваны на перспектыву рэалістычнага мастацтва, таму што нясуць у сабе новае дыханне. Патэнцыял кожнай з мастачак чакае сваёй зорнай гадзіны.

Усе аўтары ўдумліва падышлі да ўдзелу ў фестывалі і паспрабавалі прадумаць праграму так, каб у ёй адчувалася ідэя. Падчас фестывалю ладзяцца творчыя сустрэчы, дэманстрацыйныя майстар-класы і круглыя сталы-абмеркаванні на тэму сучаснасці акварэльных матэрыялаў. Папулярызацыя акварэлі, свабоднае мастацкае адлюстраванне ўбачанага — вось да чаго імкнуцца аўтары. Сваімі работамі яны паказваюць успрыманне ўнутранага свету. Мастачкі запрашаюць усіх неабыякавых гледачоў, творчых асоб і тых, хто толькі пачынае асвойваць акварэль, на мастацкае свята, каб падзяліцца тэхнікамі, ведамі, пазітывам і настроем.

У кожнай з аўтарак цікавая гісторыя шляху да акварэлі. Напрыклад, Святлана Тупахіна спрабавала маляваць яшчэ ў дзяцінстве, але было складана — толькі пасля вучобы ў Акадэміі мастацтваў яна ў пазітыўным сэнсе захварэла акварэллю:

— Гэта была мая дзіцячая мара. Я хадзіла ў студыю, малявала акварэллю, але атрымлівалася дрэнна, праз шмат гадоў я вярнулася да гэтай мары. І зараз усё склалася: з’явіліся настаўнікі, якія расказалі і паказалі, як трэба працаваць. Я ўступіла ў клуб аднадумцаў-акварэлістаў і адчула, што няма мяжы асабістаму развіццю. Многія мастачкі нашага клуба даюць майстар-класы па акварэлі ў Маскве. І гэта сапраўды поспех. Акварэль для мяне — цуд. Алей можна выправіць хутка, а акварэль не даруе памылак. У працэсе вельмі шануецца свежасць фарбы. Ёсць у ім шлях духоўнага росту, таму што, калі малюеш, адказваеш за кожнае сваё дзеянне. Нельга намаляваць, а потым перарабіць. Я заўсёды доўга і дэталёва прадумваю работу, спрабую адразу зразумець паслядоўнасць працэсу. Адна з самых вялікіх праблем акварэлі — перадача матэрыяльнасці і кантроль вільготнасці работы. Трэба дакладна ведаць, у які момант спыніцца. З акварэллю не бывае сумна, таму што яна жывая, вучыць давяраць жыццю, ажыццяўляе функцыі псіхатэрапіі.

Вельмі каштоўна, што мастачкі, атрымаўшы рэпутацыю прафесіяналаў за мяжой, не спыняюцца і спрабуюць паказаць беларусам усе каштоўнасці акварэлі, шукаюць шляхі развіцця кірунку ў межах нацыянальнага мастацтва.

— Галоўная задача фестывалю — зрабіць так, каб у акварэлі было больш прыхільнікаў, каб людзі даведаліся пра гэта і вакол такіх мастацкіх і культурных падзей было больш свята, — расказвае ўдзельніца фестывалю Вольга Навіцкая. — З акварэллю ў Беларусі ёсць пытанні. Заходзіш у любы мастацкі салон і пытаеш, ці можна паглядзець акварэль. Цябе адразу адпраўляюць у куток, дзе гэтыя работы нават не вісяць, а стаяць літаральна пад нагамі. На пытанне «Чаму?», адказваюць, што акварэль не прадаецца. Мяне палохае такое стаўленне, таму наш клуб хоча гэтую сітуацыю змяніць. У нас склаўся стэрэатып, што акварэль — гэта проста... Але тэхніка складаная і навучыцца ёй не так проста і лёгка, але яна даступная для любога, хто жадае паспрабаваць сябе ў творчасці. Я хачу, каб людзі даведаліся, што прыгожыя акварэльныя работы ствараюць віртуозы.

Фестываль акварэлі — выдатная магчымасць не толькі даведацца пра сакрэты майстроў, але ж і шанс паспрабаваць сябе ў творчасці, што ўжо сведчыць пра магчымасць папулярызацыі і развіцця.

Вікторыя АСКЕРА

Выбар рэдакцыі

Калейдаскоп

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Усходні гараскоп на наступны тыдзень

Шалям засталося прыкласці зусім няшмат намаганняў, каб жаданая мэта была дасягнута.

Грамадства

Камандзір вядзе за сабой

Камандзір вядзе за сабой

Пяцікурснік Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Е. Полацкай быў удастоены ганаровага звання «Чалавек года Віцебшчыны — 2023».

Моладзь

Вераніка Цубікава: Натхняюся жаданнем дзяліцца

Вераніка Цубікава: Натхняюся жаданнем дзяліцца

Яе песні займаюць першыя радкі ў музычных чартах краіны, пастаянна гучаць на радыё і тэлебачанні.