Вы тут

Дзіцячыя мары пра пуанты


Мне заўсёды здавалася, што амаль кожная жанчына калісьці марыла стаць балерынай. Я — дакладна марыла. Так і дзяўчынкі з балетнай школы Марыны Вежнавец у Мінску. Яны займаюцца ўжо два гады. «Але, каб стаць прымай, трэба яшчэ папрацаваць», — кажа іх педагог, вядомая балерына Тэатра оперы і балета Таццяна Уласень. І пачынаецца праца.


«Пятачкі наперад! Калені выгнуць! Батман-тандзю — і апусцілі. Усё праверылі, куды глядзяць локці. Гран-пліе. Левае плячо прыбраць назад. Тандзю ў пятую і рукі ў падрыхтоўчую пазіцыю. Рукі самастойныя».

Праз некалькі хвілін я разумею, што фотаапарат проста на мне вісіць і я ўжо не здымаю прыгожыя па-дэ-дэ, а сама спрабую зрабіць пліе, выцягнуць шыю як мага вышэй і, як кажа Таццяна Уласень, накрухмаліцца.

Справы каля станка скончаны. Наступіў час расцяжкі. Мамы і таты па чарзе пачынаюць заглядваць і назіраць за сваімі дзеткамі. Дзяўчынкі не рэагуюць, пакуль не даробяць свае практыкаванні на дыванах. Гучыць апошняя мелодыя, малыя хуценька збіраюцца і бягуць да бацькоў. Пачынаюць пераапранацца.

— Дзеці, якой павінна быць балерына? Як вы думаеце? — пытаю ў іх.

— Худая і павінна ўсё запамінаць... прыгожая і разумная, — наперабой адказваюць дзяўчынкі.

Вось такія яны — дзіцячыя мары пра пуанты.

Таццяна ТКАЧОВА

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

Прадпрымальнікі запусцілі сацыяльную ініцыятыву, каб сэканоміць сродкі бюджэту, але вымушаны за гэта плаціць

На ўпарадкаванне пасля прыклееных паперак выдаткоўваюцца велізарныя сродкі.