Вы тут

Дарогі, дрэвы, бадзяжныя сабакі... Да традыцыйных вясковых праблем дадаліся нечаканыя пытанні і прапановы


— Раман Сяргеевіч Талкуноў, — прадстаўляецца белабрысы хлапчук са школьным заплечнікам.

Яму чатырнаццаць, і ён, так бы мовіць, пасол добрай волі:

— Мы вось з пацанамі прыйшлі даведацца, калі зможам купацца ў нашай мясцовай рэчцы Крупка? Улетку вельмі хочацца плаваць, а пляжу няма, забаронена.

З актуальнай праблемай на сустрэчу ў Дзень дэпутата прыйшлі ў тым ліку і школьнікі аграгарадка Крупец, што ў Добрушскім раёне.


Член Савета Рэспублікі Таццяна Абель і дэпутат абласнога Савета дэпутатаў, начальнік Добрушскага раённага падраздзялення МНС Уладзімір Маліноўскі гутараць з мясцовай жыхаркай.

— Пахвальна і вельмі прыемна, што хлопцы бачаць у нас саюзнікаў, а не высокіх гасцей, якім нельга даверыць сваё, набалелае, — адзначае член Савета Рэспублікі Таццяна АБЕЛЬ.

У зоне яе адказнасці — праблемы насельніцтва Гомельскага, Веткаўскага і Добрушскага раёнаў. Пытанне школьнікаў адразу перададзена на рэагаванне начальніку Добрушскага раённага падраздзялення МНС, дэпутату раённага і абласнога Саветаў дэпутатаў — Уладзіміру Маліноўскаму:

— Месца, прызначанага для купання, на жаль, няма, хоць рака невялікая і неглыбокая. У суседніх населеных пунктах ёсць абсталяваныя пляжы, тут не будзе. Вердыкт — купацца нельга.

Дэпутат і член Савета Рэспублікі раюцца і разам вырашаюць, што можна скласці спіс ахвотных плаваць у басейне.

— Між тым магчыма вазіць дзяцей у басейн у суседнюю Ветку, — адзначае Уладзімір Маліноўскі. — Школа і сельсавет дапамогуць.

Чарада парламенцёраў сыходзіць, падлеткі задаволена ўсміхаюцца. Наступны раз, магчыма, прыйдуць са сваімі прапановамі ўжо на паперы.

Аператыўна знаходзяцца агульныя рашэнні і для больш складанага пытання — дарожнага. Пенсіянер Анатоль Кротаў расказвае, што дарога па вуліцы Сялянскай у аварыйным стане. Рэшткі былой асфальтавай раскошы — першасны пласт закаталі яшчэ ў канцы 80-х. Тое, што засталося, наогул нельга назваць дарожным пакрыццём.

— 250-300 метраў дарогі той, але па гэтай вуліцы ездзяць машыны на ток для збожжа, — перажывае мужчына.

У зале не перапыняюць: чалавек усё жыццё быў у кіраўніцтве мясцовай гаспадаркі і праблему ўзнімае не для сябе асабіста, а для ўсёй вёскі.

— Іншага напрамку няма, — працягвае Анатоль Кротаў. — Малакавозы ходзяць, возяць збожжа, дровы ў кацельню... Гэты першасны пласт асфальту не вытрымлівае. Зіма была такая, вільгаць, ужо пачалі па абочыне ездзіць, а там газаправод. Гэта вельмі сур'ёзна. Дапамажыце.

На зварот мясцовага жыхара рэакцыя імгненная. На сустрэчу з насельніцтвам Крупца прыехаў і намеснік начальніка РАУС Добрушскага райвыканкама Мікалай МАСТАВЕНКА. Ён тлумачыць, што існуе магчымасць у хуткім часе вырашыць пытанне. Абяцае ўзяць яго на кантроль:

— ДАІ выдасць прадпісанне, каб арганізацыя, на балансе якой знаходзіцца тэрыторыя, а гэта Добрушскае ДРБУ-150, вырашыла праблему. Гэта спецыялізаваная арганізацыя, якая мае і рэсурсы, і неабходную тэхніку, і кваліфікаваных спецыялістаў. Спачатку трэба, каб выехалі на месца і паглядзелі: які менавіта рамонт неабходна правесці, якімі матэрыяламі.

Людзі ўдзячныя, што іх праблему пачулі і дапамогуць вырашыць. Таму мясцовыя жыхары больш актыўна ўключаюцца ў дыялог з дэпутатамі. Пенсіянер Ягор Сідараў кажа, што мае працоўны стаж больш за 35 гадоў, але калі афармлялі пенсію, не ўключылі звесткі пра работу да пачатку 90-х гадоў. Пытаецца: ці магчыма нешта змяніць?

Сацработнік — Галіна Алампіпіева — просіць не за сябе, а, як кажа, «за сваіх старых». Яна агучвае праблему аварыйнага стану вадаправоднай калонкі на адной з вуліц: вада б'е з-пад зямлі, усё вакол залівае, рамантавалі не раз, але пакуль толку мала.

Старэйшына вёскі — Паліна Сазонава — звяртаецца з просьбай абрэзаць вялізныя асіны на вясковых могілках. Потым адважваецца і просіць сенатара на самым высокім узроўні ўзняць праблему недастатковага фінансавання сельскіх Саветаў.

Культарганізатар мясцовага Дома культуры Таццяна Долічава задае балючае пытанне: што рабіць з бадзяжнымі сабакамі, якія жывуць каля фермаў. Жывёлы не даюць вечарам прайсці па вуліцы.

Таццяна Абель і Уладзімір Маліноўскі прапануюць адзін з варыянтаў вырашэння: аформіць заяўку ў спецпрадпрыемства Добруша, якое выязджае ў раён для адлову безнаглядных жывёл. Але адзначаюць: гэта праблема не ўзнікае без прычыны. Некаторыя людзі выкідваюць жывёл на вуліцу. У Крупцы, дарэчы, дзясяткі дачных падворкаў. Пасля летняга сезона, калі гаспадары ад'язджаюць, і з'яўляюцца на вуліцах бадзяжкі. А вось пенсіянерка Наталля Кавалёва лічыць, што галоўная праблема — гэта пустуючыя будынкі:

— Памяшканняў шмат у нас, усе ў добрым стане, стаяць пустыя. Пры гэтым моладзь магла б тут, на месцы, адкрываць пункты бытавых паслуг для насельніцтва. У нас жа, каб прычоску зрабіць ці абутак адрамантаваць, трэба ехаць у горад, а нашы цырульнікі туды таксама едуць на работу.

На яе думку, калі б прапаноўвалі карыстацца памяшканнямі без арэнднай платы, гэта вырашыла б праблему адтоку спецыялістаў у Добруш і Гомель.

Усе мясцовыя жыхары, якія выказалі ідэі або заявілі аб праблемах, атрымаюць пісьмовыя адказы на свае звароты. Між тым мы звяртаемся да старшыні сельсавета Вольгі ДАВЫДОЎСКАЙ: як яна ацэньвае вынікі сустрэчы? Увогуле, чым жыве Крупец, можа, аб чым мясцовыя і не дагаворваюць?

— Я на гэтай пасадзе толькі паўгода, — пачынае Вольга Васілеўна. — Аграгарадок Крупец — гэта і ёсць увесь наш сельсавет, усё вельмі кампактна. Тут больш за 1300 жыхароў. На сустрэчу з дэпутатамі прыйшлі прадстаўнікі ўсіх нашых працоўных калектываў: школы-садка, ФАПа, клуба, бібліятэкі і КСУП «Крупец». Тут вельмі добрыя транспартныя зносіны — да райцэнтра сем кіламетраў, да Гомеля — 35. Таму, канешне, многія працуюць там. Але застаюцца жыць у нас на вёсцы. Шмат хто будуецца тут, купляюць дамы, вельмі шмат дачнікаў у нас. Праблемы ўзнікаюць камунальныя. Старыя камунікацыі і сеткі знаходзяцца на балансе «Добрушскага камунальніка». Калі здараецца НЗ, службы рэагуюць, але ўсё роўна даводзіцца чакаць, бо ў першую чаргу закрываюцца патрэбы райцэнтра.

Старшыня Крупецкага сельсавета закранае і другую важную праблему:

— Ёсць недахоп у фінансаванні, і падатак па самаабкладанні жыхары выплачваюць неахвотна. Але многае можна вырашыць, калі ёсць ініцыятыўныя людзі, якія хочуць, каб ім і іх дзецям жылося лепш. Каб вакол было прыгожа, чыста, дагледжана.

Ёсць у аграгарадка і даволі сур'ёзны турыстычны патэнцыял. На беразе ракі стаіць драўляны Свята-Троіцкі храм, пабудаваны ў 1830 годзе. Прызнаны помнік архітэктуры драўлянага дойлідства не быў пашкоджаны падчас Вялікай Айчыннай. Увогуле Крупец як пасяленне мае доўгую і цікавую гістрыю, пра якую, напрыклад, моладзь можа апавядаць у сацсетках і такім чынам рабіць свой унёсак у мясцовы сельскі турызм.

Наталля КАПРЫЛЕНКА

Фота аўтара

Выбар рэдакцыі

Эканоміка

Хто выбраў год таму айчынную валюту, аказаўся ў выйгрышы. Куды ўкласці грошы зараз, каб атрымаць выгаду

Хто выбраў год таму айчынную валюту, аказаўся ў выйгрышы. Куды ўкласці грошы зараз, каб атрымаць выгаду

Знаёмства маладых людзей з першымі грашыма адбываецца дзіўным чынам.

Грамадства

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Індыкатар жаночых праблем. Чаму ў дэкальтэ галоўнае не прыгажосць, а здароўе?

Часта незразумелы «шарык» можа быць, напрыклад, фібрадэномай.

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.