Вы тут

Святочныя прывітанні ад краіны-партызанкі


У пару, калі адзначалася 75-годдзе Вялікай Перамогі, беларускія дыпламаты падключыліся да прэзентацыі віртуальнай выставы “Партызаны Беларусі” ў Малдове, Узбекістане ды Украіне


Уладзімір Вайцяховіч і Амбасадар Анатоль Калінін

Магчыма, нашыя чытачы ўжо ведаюць пра вялікі інтэрнэт-праект partіzany.by, які паспяхова рэалізуюць нашы калегі з Выдавецкага дома “Беларусь сегодня”. І ў нашых планах — расказаць больш падрабязна, як ён ствараецца. Прэзентацыю праекта напярэдадні Дня Перамогі ў мінскім Доме прэсы рабіў яго кіраўнік Іван Сінічкін, намеснік галоўнага рэдактара ВД “Беларусь сегодня”. Казаў, што цяпер штодзень на партал загружаюцца новыя дакументы, баявыя гісторыі партызан. Рыхтуючы гэтыя нататкі, я зноў сустрэўся з цёзкам. Ён удакладніў: ужо створана больш за 85 тысяч персанальных электронных картак. І ўсё гэта дзякуючы інтэрнэту даступна па ўсім свеце кожнаму, хто пажадае. У базе дадзеных лёгка знайсці весткі пра сваіх сваякоў, землякоў, якія ў пару Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічалі ў партызанскай барацьбе. Можна даведацца й новыя цікавыя факты пра партызанскі рух на тэрыторыі Беларусі.

Знаёмячыся з матэрыяламі партала, я звярнуў увагу на тэкст нашай тэматыкі — аповед пра тое, што прэзентацыя віртуальнай выставы “Партызаны Беларусі” прайшла ў замежных краінах з удзелам беларускіх дыпламатаў. Скажам, у Дзень Вялікай Перамогі з ёй знаёмілі ветэранаў-беларусаў, якія жывуць у Кішынёве. “Акцыя стала магчымай дзякуючы садзеянню беларускіх дыпламатаў у Малдове й знайшла ў гледачоў жывы водгук”, — адзначае журналістка. Ветэраны, вядома ж, падтрымліваюць такія намаганні па ўвекавечанні памяці мужных змагароў з фашызмам. А на здымках, прадастаўленых Амбасадай Беларусі ў Малдове, бачым вядомага ветэрана-беларуса Уладзіміра Вайцяховіча. Помніцца, наша газета раней пісала пра яго ды створаны ім пры доме музей у тэксце “Музей пад вінаграднымі лозамі”. А ў часе аднаго з візітаў Прэзідэнта Беларусі ў Малдову якраз Уладзіміру Віктаравічу ад актывістаў беларускай дыяспары выпаў высокі гонар: уручыць на памяць Аляксандру Лукашэнку карціну мастака-беларуса з Кішынёва Вячаслава Ігнаценкі. У часе ж святочнага прагляду віртуальнай выставы “Партызаны Беларусі” ветэран дзяліўся сваімі пачуццямі ды ўспамінамі: “Я пазнаю некаторых з гэтых хлопцаў!”

Мы пісалі ўжо, са слоў Вячаслава Ігнаценкі, што Уладзіміру Віктаравічу 10 мая споўнілася 96 гадоў. Ён — удзельнік трох памятных парадаў Перамогі: у Дэбрэцэне ў 1945‑м і ў тым жа годзе ў Маскве, а таксама ў Маскве ў 2015‑м. У часе знаёмства з выставай патрыярх-беларус з Кішынёва казаў: “На франтах мы праявілі вялікую мужнасць, але не меншую мужнасць праявілі партызаны ды ўсе тыя, хто працаваў у тыле. У кожнай беларускай сям’і былі такія самаадданыя людзі. Беларусы зрабілі ў Перамогу такі вялікі ўнёсак! Практычна кожная сям’я ўдзельнічала ў партызанскім руху. І кожная сям’я ў Беларусі панесла страты… Кожны трэці беларус аддаў сваё жыццё за тое, каб выратаваць не толькі сваю сям’ю, але і ўсё чалавецтва”. Былі побач з ветэранам у той дзень актывісты беларускай дыяспары, Амбасадар Беларусі ў Малдове Анатоль Калінін, які нагадаў: “У нашых лясных краях і стары, і малы ўсталі на абарону сваёй Айчыны, і Беларусь ператварылася ў партызанскі край. Мы памятаем і ганарымся пакаленнем пераможцаў, якія сталі ўвасабленнем Вялікай Перамогі. Хто ваяваў на перадавой, ваяваў у партызанскіх атрадах і вёў падпольную барацьбу, каваў Перамогу на фабрыках і заводах у тыле. Усяго ў гады Вялікай Айчыннай вайны 448 прадстаўнікоў беларускага народа былі ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза”.

Актывісты беларускіх суполак Малдовы таксама былі на сустрэчы з 96-гадовым ветэранам

У згаданай публікацыі калег ёсць падказка, што відэапрэзентацыя выставы “Партызаны Беларусі” ёсць на сайце беларускай дыпмісіі ва Украіне. Можна пабачыць унікальныя архіўныя фатаграфіі баявых дзеянняў, аповеды пра людскія лёсы, а таксама ўзнагародныя лісты некалькіх дзясяткаў з многіх тысяч мужных украінцаў, якія зрабілі важкі ўнёсак у вызваленне Беларусі. Амбасадар Беларусі ва Украіне Ігар Сокал, разважаючы над матэрыяламі выставы, адзначыў: “Партызанскі рух на тэрыторыі Беларусі меў агульнанародны характар, гэта была беларуская армія ў лясах. Таму праект “Партызаны Беларусі” мае каласальнае значэнне для ўшанавання памяці пра ўсіх тых, хто гераічна ваяваў у партызанскіх і падпольных атрадах на беларускай зямлі — у імя агульнай Перамогі”.

Гарачыя водгукі мела выстава і ва Узбекістане: беларуская Амбасада шырока прадставіла яе на сваіх інфармацыйных рэсурсах. Амбасадар Беларусі ва Узбекістане Леанід Марыніч адзначыў, прадстаўляючы выставу, што ў хроніка-дакументальным праекце знайшлі адлюстраванне гераічныя подзвігі таксама й сыноў, дачок узбекскага народа, якія плячо ў плячо з беларусамі ды прадстаўнікамі іншых нацыянальнасцяў кавалі Перамогу на франтах вайны: “На акупаванай захопнікамі беларускай зямлі разгарнулася жорсткая барацьба з ворагам у партызанскіх атрадах і ў падполлі. Партызанскі рух стаў унікальным прыкладам народнага супраціву, мужнасці ды самаахвярнасці”.

Адзначым яшчэ раз: выстава “Партызаны Беларусі” падрыхтаваная на аснове матэрыялаў інтэрнэт-праекта partіzany.by. А гэта — плён сумесных намаганняў супрацоўнікаў Выдавецкага дома “Беларусь сегодня” ды Нацыянальнага архіва Беларусі. Варта нагадаць: у 2019‑м запушчана была электронная інтэрактыўная база партызанскага й падпольнага руху. Магчыма, вашыя бацькі, дзяды, прадзеды не паспелі, не змаглі, не знайшлі зручнага часу, каб расказаць пра тую гераічную пару, калі былі яны партызанамі. Калі ўся Беларусь стала краінай-партызанкай. Нашчадкі ж цяпер па драбнічках ствараюць велічную мазаіку партызанскага руху ў Беларусі. На сайце выкладваюцца ўнікальныя архіўныя дакументы, узнагародныя лісты, баявыя характарыстыкі, апісанні баёў і бітваў партызан, біяграфіі камбрыгаў.

Іван Іванаў

Нумар у фармаце PDF

Выбар рэдакцыі

Грамадства

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Калі дапамога патрэбна экстранна, яе заўсёды змогуць аказаць валанцёры Чырвонага Крыжа

Гучны гул сірэны знянацку застаў пенсіянерку Веру Васільеўну дома.

Грамадства

Хормайстр Ніна Ламановіч: Можна выходзіць замуж, калі жыццё жанчыны пасля гэтага палепшыцца

Хормайстр Ніна Ламановіч: Можна выходзіць замуж, калі жыццё жанчыны пасля гэтага палепшыцца

Галоўнаму хормайстру Вялікага тэатра 27 жніўня споўнілася 70 гадоў. 

У свеце

У «чорнай» зоне. Чаму Літву захліснула пандэмія?

У «чорнай» зоне. Чаму Літву захліснула пандэмія?

Уся Літва трапіла ў «чорную» зону заражэння каранавірусам. 

Грамадства

Страшнае слова «генацыд»

Страшнае слова «генацыд»

Для тых, хто прысвойвае сабе права быць «выключнымі», гэта рана ці позна становіцца катастрофай у маштабах народа.