Вы тут

Арыгінал Радзівілаўскай Бібліі, падораны Брэсту, могуць алічбаваць


Арыгінал Радзівілаўскай Бібліі, які захоўваецца ў Музеі гісторыі горада Брэста, плануюць алічбаваць, паведаміла БЕЛТА дырэктар музея Святлана Тамчук.


«Нацыянальная бібліятэка Беларусі дала дабро на аблічбоўку нашай Бібліі, - распавяла Святлана Тамчук. - Арыгінал выдання пагартаць нельга, таму пажадана, каб рарытэты былі ў лічбавым варыянце. Гэта дасць магчымасць усім жадаючым, у тым ліку навукоўцам, вывучыць кнігу».

Рэліквія вярнулася ў Брэст у верасні мінулага года. Унікальны асобнік Бібліі жыхарам абласнога цэнтра падарыў кіраўнік дзяржавы на ўрачыстым мерапрыемстве, прысвечаным тысячагоддзю горада. Упершыню шырокай публіцы кнігу прэзентавалі ў студзені гэтага года. Рарытэт быў выстаўлены на непрацяглы час. Цяпер у брастаўчан і турыстаў зноў з'явілася магчымасць убачыць рэдкі экспанат. Гэта падарунак да Дня вызвалення горада, які абласны цэнтр адзначыць 28 ліпеня.

Біблія надрукавана ў 1563 годзе ў Брэсцкай друкарні па ініцыятыве і на сродкі Мікалая Радзівіла Чорнага. Унікальнасць асобніка ў тым, што ў ім захаваліся два гравіраваныя тытульныя аркушы для Старога і Новага Запаветаў. Кніга ўпрыгожана шматлікімі гравюрамі, загалоўнымі літарамі.

Выбар рэдакцыі

Спорт

Дзмітрый Ходас: Воля, характар і любоў

Дзмітрый Ходас: Воля, характар і любоў

Як не быць алімпійскім чэмпіёнам, але быць героем спорту.

Грамадства

Як дзейнічалі партызаны ва Усакінскім лесе на Клічаўшчыне

Як дзейнічалі партызаны ва Усакінскім лесе на Клічаўшчыне

Піша сын аднаго з партызан Генадзь Сахрай.

Грамадства

Алена Богдан: Любы рух павінен быць паступальным, а не разбуральным

Алена Богдан: Любы рух павінен быць паступальным, а не разбуральным

Яна расказала чытачам «Звязды», ці плануе Беларускі саюз жанчын стаць першай жаночай палітычнай партыяй у краіне і як гэта — сумяшчаць работу ў дзяржапараце з актыўнай грамадскай дзейнасцю.

Калейдаскоп

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Вясёлыя гісторыі нашых чытачоў

Хітра ўладкавана чалавечая памяць. Бывае, нешта ўбачыў-пачуў, а што — хоць забі — назаўтра не ўспомніш, а нешта — якраз наадварот — «ляжыць» там гадамі ці нават дзесяцігоддзямі і ўспамінаецца досыць часта...